Η Ουκρανία περισσότερα πολεμικά διδάγματα, από όσα μπορούν να "καταναλώσουν" οι στρατοί στην Ευρώπη, και αυτό είναι η ωμή πραγματικότητα εδώ και 5 χρόνια μετά την ρωσική εισβολή το 2022.
Το πεδίο μάχης όπως το γνωρίζαμε δεν υπάρχει παρά μόνο σε ταινίες του Χόλυγουντ, αφού πλέον κυριαρχεί οτιδήποτε είναι "μη επανδρωμένο", σε χερσαία, θαλάσσια ή εναέρια μορφή.
Το περιβόητο βρετανικό Βασιλικό Ινστιτούτο RUSI, ( Royal United Services Institute), η παλαιότερη δεξαμενή σκέψης (think tank) στον κόσμο και την κορυφαία του Ηνωμένου Βασιλείου σε θέματα άμυνας, διεθνούς ασφάλειας και στρατηγικών μελετών αποκαλύπτει την αποστολή της ειδικής ρωσικής μονάδας Rubicon, η οποία κυριαρχεί στο πεδίο μάχης της Ουκρανίας.
Το ινστιτούτο αναφέρει: "Οι ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μεταβεί από την απλή «μαζική πολεμική εμπλοκή» στην μαζική εμπλοκή ακριβείας κατά των Ουκρανών στο πεδίο της μάχης", αναφέρουν οι Sidharth Kaushal και Sam Cranney-Evans του Βασιλικού Ινστιτούτου (RUSI).
Οι Βρετανοί ειδικοί ξεκινούν με τον Στρατάρχη Ogarkov και την σοβιετική ιδέα ενός συστήματος αναγνώρισης-επιθέσεων που αφορούσε την ανίχνευση ενός στόχου, την ταχεία μετάδοση των συντεταγμένων και την εκτέλεση ακριβούς χτυπήματος σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.
Το 2022, η Ρωσία είχε τη θεωρία και κάποια τεχνικά μέσα, αλλά δεν μπόρεσε να κλιμακώσει το σύστημα αυτό για έναν μεγάλο πόλεμο, σύμφωνα με Βρετανούς αναλυτές.
Οι Ρώσοι δεν διέθεταν πυρομαχικά ακριβείας, ισχυρή αναγνώριση και στόχευση και δεν μπόρεσαν να καταστείλουν πάντα την ουκρανική αεράμυνα.
️Επομένως, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις βασίζονταν τότε σε μαζικά πυρά πυροβολικού (μέθοδο από την εποχή του Β' παγκοσμίου πολέμου).
Μόνο που αυτή η περίοδος ήταν βραχύβια. Τα drones τύπου Lancet, τα FPV, τα UMPK και το πιο ακριβές πυροβολικό ήρθαν γρήγορα στο προσκήνιο. Έκτοτε, οι ουκρανικοί στόχοι καταστρέφονται με συγκεκριμένα ειδικά πυρομαχικά αντί για πυρά περιοχής.
️Το RUSI βλέπει την κύρια αλλαγή όχι τόσο στον οπλισμό , αλλά στην αλυσίδα εξόντωσης, δηλαδή στην αλυσίδα από την ανίχνευση στόχου έως την εμπλοκή.
Η έκθεση του RUSI υπογραμμίζει την τεράστια σημασία της ρωσικής ειδικής στρατιωτικής μονάδος Rubicon.
Η αποστολή αυτής της μονάδος δεν είναι απλώς να εκτοξεύει μαζικά FPV drones, αλλά να καταστρέφει μεθοδικά όλα τα ουκρανικά συστήματα αναγνώρισης και εμπλοκής στο πεδίο μάχης.
Με άλλα λόγια, η μάχη δεν αφορά πλέον τόσο τον αριθμό των UAV, όσο για το δικαίωμα της ηγεσίας και των Αξιωματικών, να "βλέπουν" καθαρά το πεδίο της μάχης, για να δρουν αντίστοιχα.
Επιπλέον, η εμπειρία έχει δείξει ότι το να χτυπήσει κανείς έναν στόχο μία φορά δεν είναι αρκετό, αφού πολλά συστήματα επισκευάζονται, ενώ οι λειτουργίες του αποκαθίστανται και οι δυνάμεις διασκορπίζονται.
Επομένως, ένα χτύπημα γίνεται μια διαδικασία. Πανάκριβοι πύραυλοι χτυπούν τους πιο σκληρούς στόχους, ενώ τα μαζικής παραγωγής ρωσικά drones Geran, "υπερφορτώνουν" τις Ουκρανικές Δυνάμεις Αεροπορικής Άμυνας, διατηρώντας την πίεση και εμποδίζοντας τους Ουκρανούς να ανακάμψουν.
️Το RUSI προειδοποιεί ρητά ότι ένας πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ δεν θα ήταν μια απλή παρέκταση της Ουκρανίας σύμφωνα με το πρότυπο "όλα σαν την Ουκρανία, μόνο μεγαλύτερα".
Ο ρωσικός σχεδιασμός, σύμφωνα με τους Βρετανούς, βασίζεται σε μια σημαντικά μικρότερη αρχική φάση, όταν είναι απαραίτητο να εμπλακεί ταχέως η Πολεμική Αεροπορία, η αεράμυνα, τα σημεία διοίκησης και οι κρίσιμες υποδομές, όλα αυτά πριν η πολεμική σύγκρουση κλιμακωθεί στο επόμενο επίπεδο.
️Επομένως, οι Βρετανοί ανησυχούν όχι για την παραγωγή χιλιάδων ρωσικών drones Geranium, αλλά για την ανάπτυξη αυτού που έλειπε το 2022, την οργανωτική ικανότητα της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας στο πεδίο της μάχης και στην Ευρώπη φυσικά αν χρειαστεί.
Οι μονάδες των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων μαθαίνουν να ενσωματώνουν την αναγνώριση, τον ηλεκτρονικό πόλεμο, τους χειριστές μη επανδρωμένων αεροσκαφών, το πυροβολικό και τους πυραύλους σε ένα ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.
Έτσι αναπτύσσονται ειδικοί, διαδικασίες και η θεσμική μνήμη ενός μεγάλης κλίμακας, υψηλής τεχνολογίας πολέμου.
️Το RUSI αναφέρει τα εξής: «Η Ρωσία γίνεται ολοένα και πιο επιδέξια στην καταστολή των Ουκρανών, αλλά δεν έχει μάθει ακόμη να το μεταφράζει αυτό σε μια γρήγορη επιχειρησιακή ανακάλυψη, επειδή μια μεγάλη δύναμη που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μια επιτυχία ανιχνεύεται γρήγορα και δέχεται πυρά ακριβείας.
Στο παραδοσιακό μοντέλο, τα πυρά δημιουργούσαν ένα ρήγμα στις γραμμές του εχθρού, μετά το οποίο εισερχόντουσαν μεγάλες μηχανοκίνητες δυνάμεις για να φτάσουν στα εχθρικά αρχηγεία, τα εφεδρεία και την εφοδιαστική τους ροή.
Τώρα, τα ρωσικά μέσα επιτρέπουν την προσέγγιση στα νώτα του εχθρού χωρίς να υπάρξει διάσπαση.
Αυτό δεν καθιστά κατ' αρχήν περιττή μια επιχειρησιακή διάσπαση: η περιοχή πρέπει να καταληφθεί, η περικύκλωση είναι πιο πλεονεκτική από την εκτόπιση και η έλλειψη ευελιξίας επιτρέπει στον εχθρό να υποχωρήσει σε επόμενες γραμμές. Αλλά αυτό δεν είναι πλέον απαραίτητα ένα μοιραίο ελάττωμα στο σύστημα αυτό.
Τι είναι η μονάδα Rubicon και γιατί ξεχωρίζει;
Η επιτυχία της μονάδας Rubicon δεν βασίζεται απλώς στην κατοχή προηγμένων drones, αλλά στην οργανωτική της δομή.
Η δύναμη αυτή ενοποιεί την έρευνα και ανάπτυξη (R&D), τη δοκιμή νέων τεχνολογιών, την εκπαίδευση χειριστών και την άμεση επιχειρησιακή ανάπτυξη στο μέτωπο, ενώ εισάγει καινοτομία στο πεδίο μάχης όπως εισήγαγε drones που καθοδηγούνται από οπτικές ίνες (fiber-optic drones), τα οποία έχουν πλήρη ανοσία στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (αντίμετρα/παρεμβολές) πριν δύο χρόνια.
Η δύναμη αυτή δεν αναλώνεται σε απλές περιπολίες, αλλά εστιάζει μεθοδικά στην εξουδετέρωση των εχθρικών χειριστών drones, των εχθρικών ραντάρ και των γραμμών ανεφοδιασμού, αποτελώντας το απόλυτο όπλο στα χέρια του εκάστοτε επιχειρησιακού διοικητή. ️ ️ ️
Γιατί η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη μιας τέτοιας εγχώριας μονάδας;
Ο κύριος λόγος είναι ότι η Τουρκία έχει αναπτύξει ένα πλήρες, εγχώριο οικοσύστημα μη επανδρωμένων συστημάτων (Bayraktar TB2/TB3, Anka, Akinci, Kızılelma, καθώς και θαλάσσια drones τύπου ULAQ) με θέα το Αιγαίο.
Μια ελληνική μονάδα στα πρότυπα της μονάδος "Rubicon" θα επέτρεπε στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να μην αγοράζουν απλώς drones, αλλά να αναπτύσσουν εξειδικευμένα αντίμετρα και δικές τους αποκλειστικά τακτικές προσαρμοσμένες στο περιβάλλον του Αιγαίου.
Στην χώρα μας υπάρχουν εξαιρετικές ιδιωτικές εταιρείες, πανεπιστημιακά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα που σχεδιάζουν drones και συστήματα anti-drone, όμως οι προσπάθειες είναι συχνά αποσπασματικές.
Μια εθνική μονάδα θα λειτουργούσε ως κεντρικός κόμβος (Hub) που θα συγκέντρωνε τους Έλληνες μηχανικούς, προγραμματιστές και επιστήμονες, μετατρέποντας τις ιδέες τους σε άμεσα εφαρμόσιμα τρομερά όπλα στο πεδίο μάχης του Αιγαίου για παράδειγμα.
Το Αιγαίο απαιτεί ταχύτητα και ευελιξία. Μια κεντρική δομή μη επανδρωμένων θα μπορούσε να αναπτύξει, UAVs μακράς εμβέλειας για συνεχή επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων, Kamikaze drones και περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions), τα οποία μπορούν να πλήξουν τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις και πολεμικά πλοία με ελάχιστο κόστος.
Η χώρα μας χρειάζεται μια μονάδα που θα πειραματίζεται διαρκώς με τεχνολογίες αιχμής, όπως τα drones οπτικής ίνας της Rubicon ή συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (AI) για αυτόνομη πλοήγηση χωρίς GPS,ώστε τα ελληνικά drones να μπορούν να πετάξουν ακόμη και σε περιβάλλον πλήρους τουρκικών παρεμβολών.
Στον σύγχρονο πόλεμο, η τεχνολογία αλλάζει κάθε λίγες εβδομάδες. Αν η χώρα μας βασίζεται μόνο σε γραφειοκρατικές διαδικασίες αγορών από το εξωτερικό, θα μένει πάντα πίσω.
Μια τέτοια μονάδα όπως η"Rubicon" θα επέτρεπε στους Έλληνες χειριστές να αναφέρουν άμεσα τα προβλήματα στους Έλληνες σχεδιαστές, ώστε οι διορθώσεις και οι αναβαθμίσεις λογισμικού στα drones να γίνονται μέσα σε λίγες ώρες.
Η χώρα μας έχει ήδη κάνει τα πρώτα βήματα προς την τεχνολογική αναβάθμιση, όπως η πρόσφατη δημιουργία του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και η εκτόξευση των πρώτων εθνικών μικροδορυφόρων. Ωστόσο, η ίδρυση μιας αμιγώς στρατιωτικής, κάθετης μονάδας κεντρικού ελέγχου και δράσης drones, αντίστοιχης με τη Rubicon, αποτελεί το επόμενο αναγκαίο βήμα για τη διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας.