Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Το ελληνικό Πυροβολικό ετοιμάζεται να αποκτήσει ένα όπλο που, παρά το γεγονός ότι σχεδιάστηκε πριν από δεκαετίες, μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Τα M109A5 και M109A6, με το τελευταίο να είναι γνωστό ως Paladin, βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο μιας νέας ελληνικής προσπάθειας ενίσχυσης του αυτοκινούμενου πυροβολικού.
Και το ενδιαφέρον είναι ότι δεν μιλάμε απλώς για μερικά ακόμη μεταχειρισμένα πυροβόλα. Η Ελλάδα εξετάζει την απόκτηση συστημάτων από τα αμερικανικά αποθέματα, με στόχο να ενισχύσει τόσο τις μονάδες στον Έβρο όσο και το Πυροβολικό στα νησιά.
Μάλιστα, αν η διαδικασία προχωρήσει σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, μια λογική εκτίμηση για το συνολικό μέγεθος της ενίσχυσης θα μπορούσε να βρίσκεται περίπου στα 100 έως 150 M109, αν και ο ακριβής αριθμός δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί και θα εξαρτηθεί από το τι θα εγκρίνουν τελικά οι Ηνωμένες Πολιτείες και από την κατάσταση των διαθέσιμων οχημάτων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
PAC-3 MSE: Η Ελλάδα ένα βήμα πριν αποκτήσει το φονικότερο σύστημα αεράμυνας στην ιστορία της
Η Ελληνική Κίνηση Και Οι Εκδόσεις Που Εξετάζονται
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η Ελλάδα έχει στείλει στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσημο Letter of Request, δηλαδή LOR, ζητώντας πλεονασματικά M109A5 και M109A6 μέσω του προγράμματος Excess Defense Articles, του γνωστού EDA. Η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και επομένως δεν υπάρχει μέχρι σήμερα οριστικοποιημένη σύμβαση ούτε επίσημα ανακοινωμένος αριθμός οχημάτων.
Εδώ υπάρχει και μια σημαντική τεχνική λεπτομέρεια. Το M109A5 και το M109A6 ανήκουν στην ίδια οικογένεια, αλλά το A6 είναι η σημαντικά πιο προηγμένη έκδοση και είναι αυτή που φέρει επίσημα την ονομασία Paladin.
Το M109A5 χρησιμοποιεί το πυροβόλο M284 των 155 χιλιοστών και αποτελεί ουσιαστικά μια βελτιωμένη έκδοση των παλαιότερων M109. Το A6 όμως προσθέτει ψηφιακό σύστημα ελέγχου πυρός, ενσωματωμένη πλοήγηση, αδρανειακό σύστημα προσδιορισμού θέσης, ασφαλείς επικοινωνίες και σημαντικές βελτιώσεις στην προστασία και την ταχύτητα αντίδρασης.
Το πυροβόλο των 155 χιλιοστών μπορεί να πλήξει στόχους περίπου στα 24 χιλιόμετρα με συμβατικά βλήματα και περίπου στα 30 χιλιόμετρα με rocket-assisted projectiles. Ο μέγιστος ρυθμός πυρός φτάνει τις 4 βολές ανά λεπτό για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ενώ ο συνεχής ρυθμός είναι σαφώς χαμηλότερος.
Υπάρχει επίσης δυνατότητα χρήσης προηγμένων πυρομαχικών, όπως το M982 Excalibur σε κατάλληλα διαμορφωμένα συστήματα, με εμβέλεια που μπορεί να φτάσει περίπου τα 40 χιλιόμετρα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ελληνικό M109A6 θα παραδοθεί αυτομάτως μαζί με Excalibur. Τα πυρομαχικά αποτελούν ξεχωριστό ζήτημα και θα εξαρτηθούν από τις ελληνικές επιλογές και τις αμερικανικές εγκρίσεις.
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό όμως είναι η ταχύτητα αντίδρασης. Το M109A6 μπορεί να σταματήσει, να τάξει το πυροβόλο και να πραγματοποιήσει την πρώτη βολή σε λιγότερο από περίπου 60 δευτερόλεπτα. Αυτό επιτρέπει την τακτική «βάλλω και μετακινούμαι», γνωστή ως shoot-and-scoot.
Και αυτή η δυνατότητα έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την εμπειρία της Ουκρανίας, όπου τα πυροβόλα βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωπα με drones αναγνώρισης και συστήματα αντιπυροβολικού.
Που Μπορούν Να Αλλάξουν Τα Δεδομένα
Ας δούμε τώρα πού ακριβώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα συστήματα.
Στον Έβρο, το M109A6 ταιριάζει ιδιαίτερα με τη λογική των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων σχηματισμών. Δεν χρειάζεται να βρίσκεται δίπλα στην πρώτη γραμμή για να υποστηρίξει τις μονάδες ελιγμού. Από οργανωμένες θέσεις πυροβολικού μπορεί να δέχεται δεδομένα στόχων από τα συστήματα διοίκησης και αναγνώρισης, να εκτελεί ταχεία αποστολή πυρός και στη συνέχεια να αλλάζει θέση.
Σε ένα υποθετικό σενάριο σύγκρουσης, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει πυρά εναντίον συγκεντρώσεων στρατευμάτων, θέσεων πυροβολικού, οχυρωμένων θέσεων, υποδομών ή άλλων στρατιωτικών στόχων που έχουν εντοπιστεί από τα διαθέσιμα μέσα αναγνώρισης.
Το πλεονέκτημα δεν βρίσκεται επομένως μόνο στο βλήμα των 155 χιλιοστών. Βρίσκεται στην ταχύτητα με την οποία ολόκληρη η αλυσίδα «εντοπισμός στόχου – μετάδοση στοιχείων – βολή – μετακίνηση» μπορεί να ολοκληρωθεί.
Στα νησιά, η αποστολή θα ήταν διαφορετική. Εκεί τα M109A5 θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως κινητές μονάδες έμμεσων πυρών, ενισχύοντας την άμυνα συγκεκριμένων περιοχών και αντικαθιστώντας παλαιότερα συστήματα.
Οι τελευταίες πληροφορίες συνδέουν μάλιστα την απόκτηση των M109 με την αντικατάσταση παλαιότερων M110A2 που απομακρύνθηκαν από το ελληνικό οπλοστάσιο. Η θωρακισμένη, ερπυστριοφόρα πλατφόρμα των M109 προσφέρει μεγαλύτερη κινητικότητα και επιβιωσιμότητα από ένα στατικό πυροβολείο, ενώ το διαμέτρημα των 155 χιλιοστών παραμένει ένα από τα βασικά διαμετρήματα του σύγχρονου NATOϊκού πυροβολικού.
Πόσα Θα Είναι Τελικά Και Τι Σημαίνει Για Το Ελληνικό Πυροβολικό
Το ερώτημα τώρα είναι πόσα M109 θα πάρουμε.
Εδώ πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Δεν υπάρχει ακόμη επίσημος αριθμός για την τρέχουσα διαδικασία. Ωστόσο, υπάρχει ένα ενδιαφέρον προηγούμενο: το 2022 είχε αναφερθεί αμερικανική διαθεσιμότητα περίπου 150 M109A5 για την Ελλάδα μέσω EDA.
Παράλληλα, από το 2025 έχει γίνει γνωστό ότι στο αμερικανικό EDA εξετάζονται για την Ελλάδα M109A5 και M109A6, καθώς ο αμερικανικός στρατός προχωρά προς το M109A7.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, μια λογική εκτίμηση για το συνολικό μέγεθος της νέας ελληνικής ενίσχυσης θα ήταν περίπου 100 έως 150 M109, εφόσον φυσικά υπάρξει διαθέσιμη ποσότητα και εγκριθεί από τις ΗΠΑ. Δεν σημαίνει ότι αυτός ο αριθμός έχει συμφωνηθεί. Είναι εκτίμηση που βασίζεται κυρίως στο ιστορικό της αμερικανικής διαθεσιμότητας και στο μέγεθος του ελληνικού στόχου για ανανέωση του στόλου.
Αν τελικά αποκτηθεί μια τέτοια ποσότητα, η Ελλάδα δεν θα αποκτήσει απλώς περισσότερα πυροβόλα. Θα αποκτήσει τη δυνατότητα να οργανώσει εκ νέου τις Μοίρες Πυροβολικού με μεγαλύτερη κινητικότητα και, στην περίπτωση των A6, με πολύ πιο σύγχρονη ψηφιακή διαχείριση πυρός.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο σημείο.
Τα M109 δεν πρέπει να εξετάζονται μόνα τους. Το ελληνικό Πυροβολικό φαίνεται να κινείται προς μια πολυεπίπεδη δομή, όπου τα M109 θα καλύπτουν κυρίως τις ανάγκες των συμβατικών πυρών σε επίπεδο ταξιαρχίας και μεραρχίας, ενώ συστήματα μεγαλύτερου βεληνεκούς θα αναλαμβάνουν βαθύτερους στόχους.
Έτσι, στον Έβρο και στα νησιά, ένα M109A6 δεν θα είναι απλώς ένα παλιό αμερικανικό πυροβόλο που επιστρέφει στην υπηρεσία. Εφόσον συνδεθεί με σύγχρονα συστήματα διοίκησης, αναγνώρισης και στοχοποίησης, μπορεί να αποτελέσει έναν γρήγορο και κινητό κόμβο πυρών.
Φυσικά, όλα αυτά θα εξαρτηθούν από την τελική επιλογή των οχημάτων, την κατάσταση στην οποία θα παραληφθούν, τον αριθμό των A5 και A6, την υποστήριξη και κυρίως την οργάνωση των μονάδων.
Άρα, προς το παρόν, το σωστό είναι να μιλάμε για ένα πρόγραμμα που βρίσκεται σε εξέλιξη και όχι για μια ήδη ολοκληρωμένη αγορά.
Αν όμως η Ελλάδα καταφέρει να εξασφαλίσει μια ποσότητα της τάξης των 100 έως 150 M109, με σημαντικό ποσοστό M109A6 Paladin, τότε μιλάμε για μια αξιοσημείωτη αύξηση της κινητής ισχύος πυρός του Ελληνικού Στρατού, ιδιαίτερα στον Έβρο και στο νησιωτικό περιβάλλον.
Και το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν το M109 μπορεί να προσφέρει ισχύ πυρός. Αυτό το έχει αποδείξει εδώ και δεκαετίες.
Το ερώτημα είναι πόσα από αυτά θα πάρουμε, σε ποια έκδοση και κυρίως πόσο γρήγορα θα μπορέσει ο Ελληνικός Στρατός να τα εντάξει σε ένα πραγματικά δικτυοκεντρικό σύστημα πυρών.
