Οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκουν τις ισορροπίες τους, η τιμή του πετρελαίου Brent κατρακυλά κάτω από τα 78 δολάρια το βαρέλι, αλλά στο ελληνικό ρεζερβουάρ το «πάρτι» των τιμών καλά κρατεί. Η κυβέρνηση και οι παράγοντες της αγοράς προσπαθούν να μας πείσουν ότι ζούμε τη μεγάλη αποκλιμάκωση, βαφτίζοντας ως επιτυχία το γεγονός ότι η αμόλυβδη βενζίνη πωλείται, κατά μέσο όρο, στο δυσθεώρητο 1,94 ευρώ το λίτρο.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μέσα σε 20 ημέρες είδαμε μια πτώση 19 λεπτών στη βενζίνη (από τα 2,13 ευρώ) και 17 λεπτών στο πετρέλαιο κίνησης, το οποίο διαμορφώθηκε στο 1,65 ευρώ. Η μνήμη όμως δεν διαγράφεται τόσο εύκολα. Πριν ξεσπάσει η τελευταία κρίση στη Μέση Ανατολή τον Μάρτιο, η αμόλυβδη βρισκόταν στο 1,72 και το diesel στο 1,55. Η σημερινή «αποκλιμάκωση» είναι απλώς μια επιστροφή σε μια πανάκριβη κανονικότητα που στραγγαλίζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η βόμβα της επιδότησης στο πετρέλαιο κίνησης
Το πραγματικό θρίλερ παίζεται με το πετρέλαιο κίνησης και τον κρυφό λογαριασμό που ενδέχεται να έρθει από την 1η Ιουλίου. Το οικονομικό επιτελείο κρατάει κλειστά τα χαρτιά του σχετικά με το αν θα παραταθεί η κρατική επιδότηση στην αντλία, αφήνοντας την αγορά στο σκοτάδι.
Εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να τραβήξει την πρίζα, η τιμή του diesel θα εκτοξευτεί εν μία νυκτί κατά 15 λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι, με τα σημερινά δεδομένα, το πετρέλαιο κίνησης θα αγγίξει αμέσως το 1,80 ευρώ. Μια τέτοια κίνηση δεν χτυπάει μόνο τον απλό οδηγό που γεμίζει για να πάει στη δουλειά του, αλλά μετακυλίεται αυτόματα στο κόστος των μεταφορών, την εφοδιαστική αλυσίδα και, τελικά, απευθείας στο ράφι του σούπερ μάρκετ.
Η διπλωματία του Ορμούζ και οι έλεγχοι στα χαρτιά
Στο γεωπολιτικό ταμπλό, η άτυπη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για τα Στενά του Ορμούζ έφερε την πολυπόθητη ηρεμία στους επενδυτές, ρίχνοντας τις διεθνείς τιμές. Το πρόβλημα, όπως συμβαίνει μονίμως στην Ελλάδα, εντοπίζεται στην ταχύτητα μετακύλισης. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν διεθνώς, τα ταμπελάκια στα πρατήρια αλλάζουν σε λίγες ώρες. Όταν πέφτουν, χρειάζονται εβδομάδες για να ξεστοκαριστούν δήθεν τα «ακριβά φορτία».
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διαβεβαίωσε ότι η πτώση πρέπει να περάσει στους καταναλωτές χωρίς καμία απολύτως καθυστέρηση, επικαλούμενος τη δράση των ελεγκτικών μηχανισμών. Η πιάτσα όμως γνωρίζει καλά ότι οι μηχανισμοί αυτοί τρέχουν πάντα πίσω από τις ταχύτητες της αγοράς. Όσο ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης παραμένει ακλόνητος και η αγορά λειτουργεί με τους δικούς της κανόνες προσαρμογής, οι πανηγυρισμοί για μερικά σεντς κάτω στην αντλία αποτελούν απλώς επικοινωνιακή διαχείριση μιας μόνιμης οικονομικής αιμορραγίας.