Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Φωτιά πάιρνει η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας αφού υπάρχουν πληροφορίες για πιθανό ρωσικό χτύπημα στην μεγάλη τουρκική πυραυλική βοήθεια στο Κίεβο, όπως αυτή ανακοινώθηκες πριν μερικές ημέρες.
Σύμφωνα με ουκρανικές και πηγές στις ΗΠΑ, η Τουρκία ετοιμάζεται να μεταφέρει ένα σημαντικό πακέτο αμερικανικών όπλων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο απόθεμά της στην Ουκρανία.
Αυτό περιλαμβάνει 12 εκτοξευτές M270 MLRS και 70 βαλλιστικούς πυραύλους M39 ATACMS. Το πακέτο περιλαμβάνει επίσης 2.524 μη κατευθυνόμενους πυραύλους M26 με πυρομαχικά διασποράς και 47.000 βλήματα πυροβολικού M509A1 203 χιλιοστών με πυρομαχικά διασποράς.
Αυτές οι παράμετροι αναφέρθηκαν από ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα αμερικανικές αναφορές στο Κογκρέσο. Και αυτό είναι ένα θεμελιώδες σημαντικό σημείο.
Για τους Ρώσους, οι M270 δεν είναι απλώς ένα παλιό σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων: μπορεί να εκτοξεύσει ένα ευρύ φάσμα πυρομαχικών, συμπεριλαμβανομένων των ATACMS, επιτρέποντας επιθέσεις σε σημαντικές αποστάσεις εντός ρωσικής επικράτειας.
Επομένως, η μεταφορά αυτών των συστημάτων στην Ουκρανία ενδεχομένως να ενισχύει την ικανότητά της να χτυπά ρωσικές στρατιωτικές υποδομές μακριά από την πρώτη γραμμή.
"Η Τουρκία έχει ισχυρές βλέψεις για τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας. Δεν αναγνωρίζει την Κριμαία ως ρωσικό έδαφος και αντιδρά έντονα στο ενδεχόμενο η Ρωσία να επεκταθεί προς την Οδησσό, γεγονός που θα ανατρέψει όλες τις βλέψεις της. Αυτό εξηγεί και την "σκλήρυνση" της στάσης της απέναντι στη Ρωσία που κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούσε να οδηγήσει και σε εμπλοκή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
"Δεν είναι πλέον δικός σου πόλεμος"! Η ατάκα Τραμπ που επιβεβαιώνει τη βαθιά ρήξη στη σχέση του με τον Νετανιάχου
Η Ρωσία, διαθέτει πολλούς μη στρατιωτικούς τρόπους να απαντήσει δημιουργώντας σοβαρότατα προβλήματα στην τουρκική οικονομία, όπως άλλωστε είχε πράξει και όταν οι Τούρκοι είχαν καταρρίψει ρωσικό αεροσκάφος που επιχειρούσε πάνω από την Συρία.
Αλλά ενδέχεται η στάση της να οδηγήσει σε άμεση σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα αν αυτή κλιμακώσει την αντιπαράθεση επιτρέποντας σε πλοία του ΝΑΤΟ να περάσουν τα Στενά.
Η δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Τουρκία καθόλου δεν θίχτηκε ούτε στενοχωρήθηκε με τις μαζικές επιθέσεις των drones του Κιέβου κατά ρωσικών εμπορικών πλοίων στη Θάλασσα του Αζόφ και στην Μαύρη Θάλασσα, σημειωτέον ότι το Κίεβο επιτέθηκε και σε τουρκικά πλοία χωρίς να υπάρξει σοβαρή αντίδραση της Τουρκίας", αναφέρει ο Ρώσος πολιτικός εμπειρογνώμονας Βαντίμ Ντενισένκο.
Δηλαδή, υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Τουρκία κάθε άλλο παρά ουδέτερη είναι στη σύγκρουση της Ρωσίας με το καθεστώς του Κιέβου. Από την άλλη, η Τουρκία πάντα προσπαθεί να αξιοποιήσει την αξία χρήσης της για λογαριασμό του ΝΑΤΟ και να κρατά "πισινές" για αξιοποίηση και απόσπαση ανταλλαγμάτων από αυτό και τους αμερικανούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η ερμηνεία της Αποκάλυψης κατά τον Αλεξάντερ Ντούγκιν
Σύμφωνα με τον έτερο Ρώσο πολιτικό εμπειρογνώμονα Βαντίμ Ντενισένκο: "η Άγκυρα ενδιαφέρεται για την αποδυνάμωση της Ρωσίας και η τρέχουσα κατάσταση θα μπορούσε να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει έναν μηχανισμό άσκησης πίεσης τόσο στη Μόσχα όσο και στο Κίεβο. Ο Ντενισένκο εφιστά επίσης την προσοχή στον κίνδυνο αποκλεισμού του Νοβοροσίσκ και στις πιθανές συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου για τη ρωσική οικονομία και την εφοδιαστική.
Έτσι, η λογική της Άγκυρας είναι σαφής. Η Τουρκία δεν θέλει ο πόλεμος να μετατρέψει τη Μαύρη Θάλασσα σε ζώνη ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης, απειλώντας εμπορικά πλοία, λιμάνια, ενεργειακές υποδομές και το οικοσύστημα. Για μια χώρα που ελέγχει τα στενά μεταξύ της Μαύρης και της Μεσογείου Θάλασσας, μια μεγάλης κλίμακας θαλάσσια κρίση θα αποτελούσε όχι μόνο διπλωματικό αλλά και άμεσο οικονομικό πρόβλημα.
Και αυτή ακριβώς είναι η κύρια στρατηγική του Ερντογάν.
Η Τουρκία επιδιώκει να παραμείνει ταυτόχρονα μεσολαβητής, εμπορικός κόμβος, στρατιωτικοβιομηχανικός εταίρος για την Ουκρανία και κράτος με κανάλια επικοινωνίας με το Κρεμλίνο.
Επομένως, η τρέχουσα θέση της Άγκυρας δεν είναι μια απότομη στροφή «προς την Ουκρανία». Ωστόσο, το να αποκαλέσουμε την Τουρκία ουδέτερο κράτος με την κλασική έννοια γίνεται επίσης ολοένα και πιο δύσκολο".
Ο Ερντογάν προσπαθεί να μην επιλέξει ένα στρατόπεδο, αλλά να διατηρήσει την ικανότητα να επηρεάζει και τα δύο. Και αν η Μαύρη Θάλασσα γίνει επικίνδυνη για την τουρκική ναυτιλία, η Άγκυρα φαίνεται έτοιμη να αυξήσει την πίεση και στις δύο πλευρές. Και αν ο στόχος είναι η ενίσχυση του στρατιωτικού δυναμικού της Ουκρανίας, η Τουρκία είναι ακόμη και έτοιμη να χρησιμοποιήσει τα δικά της αποθέματα αμερικανικών όπλων.
Γι' αυτό είναι πιο ακριβές να μιλάμε όχι για το με ποιανού πλευρά βρίσκεται ο Ερντογάν, αλλά για το πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει για να προστατεύσει τα τουρκικά συμφέροντα.
Και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι πλέον ολοένα και πιο σαφής: Ο Ερντογάν δεν θέλει μια ρωσική νίκη που θα ενίσχυε την κυριαρχία της στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά δεν θέλει ούτε μια οριστική ρήξη με τη Μόσχα. Το στοίχημά του είναι σε μια ισχυρή Ουκρανία, ελεγχόμενη κλιμάκωση και διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου περιθωρίου ελιγμών.
Όποιος όμως παίζει με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες που στην προκειμένη περίπτωση είναι η ρωσική Αρκούδα.
