Η πολιτική σχιζοφρένεια σε όλο της το μεγαλείο. Από τη μία, η υψηλή διπλωματία στα σαλόνια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για δισεκατομμύρια ευρώ και στρατηγικές ασφαλείας. Από την άλλη, η σκληρή, αμείλικτη καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη που μετράει τα ευρώ για να βγάλει τον μήνα στο σούπερ μάρκετ.
Η κυβέρνηση παίζει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό, ελπίζοντας ότι το επικοινωνιακό περιτύλιγμα θα κρύψει τις ουσιαστικές αδυναμίες και στα δύο μέτωπα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Με νέα διάταξη τα ξένα funds δεν θα φορολογούνται στην Ελλάδα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στις Βρυξέλλες με μια ατζέντα που φωνάζει «δώστε χρήμα». Στο επίκεντρο βρίσκεται το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028-2034. Η Αθήνα, γνωρίζοντας ότι τα εθνικά ταμεία δεν αντέχουν άλλους εξοπλισμούς, ρίχνει ξανά στο τραπέζι τον κοινό ευρωπαϊκό δανεισμό.
Ζητά δηλαδή η Ευρώπη να βάλει το χέρι στην τσέπη για άμυνα και ενέργεια, όπως έκανε με το Ταμείο Ανάκαμψης, και ταυτόχρονα να μην κοπούν τα κονδύλια για τους αγρότες και τη συνοχή. Το αν οι Βόρειοι της Ευρώπης θα δεχτούν να πληρώσουν τον λογαριασμό του Νότου, παραμένει το πιο σύντομο ανέκδοτο των Βρυξελλών.
«Καθρεφτάκια» για τους ιθαγενείς της ακρίβειας
Πίσω στην Ελλάδα, το αφήγημα αλλάζει. Εδώ δεν μιλάμε για δισεκατομμύρια, μιλάμε για λεπτά του ευρώ στα μακαρόνια και το λάδι. Η κυβερνητική απάντηση απέναντι στο θηρίο της ακρίβειας που κατασπαράσσει το διαθέσιμο εισόδημα, ήταν η παρουσίαση μιας... ψηφιακής πλατφόρμας.
Μέσω του posokanei.gov.gr, ο πολίτης καλείται να συγκρίνει τις τιμές 10.000 προϊόντων σε σούπερ μάρκετ εντός και εκτός Ελλάδας. Αντί δηλαδή για ριζικές παρεμβάσεις στα καρτέλ, πάταξη της αισχροκέρδειας στην πηγή και μείωση των έμμεσων φόρων που γονατίζουν τη μεσαία τάξη, το κράτος παρέχει στον πολίτη ένα εργαλείο για να... διαπιστώνει απλώς με ψηφιακό τρόπο πόσο τον κλέβουν. Το κυβερνητικό επιτελείο επιμένει στο τρίπτυχο «αυξήσεις εισοδημάτων, μειώσεις φόρων, ανταγωνισμός», αλλά στην πραγματική οικονομία το ράφι κερδίζει πάντα τον μισθό.
Τα «λεφτόδεντρα» της αντιπολίτευσης και ο ορίζοντας του 2027
Μέσα σε αυτό το σκηνικό φθοράς, η αντιπολίτευση θα περίμενε κανείς να κάνει πάρτι. Αντί γι' αυτό, επιδίδεται στον γνωστό διαγωνισμό πλειοδοσίας, τάζοντας τον ουρανό με τ' άστρα χωρίς να εξηγεί πού θα βρει τα λεφτά.
Η κυβέρνηση βρήκε την τέλεια πάσα για να καταγγείλει τις «ακοστολόγητες υποσχέσεις» και τις «λογικές του τζάμπα», υπενθυμίζοντας στους πολίτες πού οδήγησαν ιστορικά αυτές οι πρακτικές. Είναι το τέλειο πολιτικό άλλοθι: Μπορεί εμείς να μην ρίχνουμε τις τιμές, αλλά οι άλλοι θα σας χρεοκοπήσουν ξανά.
Σε κάθε περίπτωση, τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών κλείνουν οριστικά. Η κυβέρνηση ξέρει ότι οι κάλπες τώρα θα ήταν πολιτική αυτοκτονία. Το βλέμμα είναι στραμμένο αποκλειστικά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου το Μέγαρο Μαξίμου ετοιμάζεται να ανοίξει τον σάκο με τα δώρα (νέες στοχευμένες φοροελαφρύνσεις), προσπαθώντας να αγοράσει πολιτικό χρόνο και ανοχή μέχρι τη λήξη της θητείας το 2027.
