Η εικόνα της «ενωμένης και ισχυρής» κεντροδεξιάς καταρρέει κάτω από το βάρος της εσωκομματικής ρήξης. Το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να εκπέμψει μια εικόνα αυτοπεποίθησης, υποβαθμίζοντας τον ρόλο του Αντώνη Σαμαρά, όμως δε τα καταφέρνει. Οι πληροφορίες που θέλουν τον πρώην πρωθυπουργό να έχει ήδη έτοιμα ψηφοδέλτια για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, έχουν σημάνει συναγερμό στην κυβέρνηση.
Όπως ομολογούν στελέχη που συνομιλούν με δημοσκόπους, ένα ποσοστό της τάξης του 3% με 5% που υπολογίζεται ότι μπορεί να αποσπάσει ο Αντώνης Σαμαράς, θα αποτελούσε τη χαριστική βολή για μια κυβέρνηση που ήδη βλέπει τα ποσοστά της να συμπιέζονται επικίνδυνα.
Ο παραδοσιακός, «σκληρός» δεξιός ψηφοφόρος, που νιώθει προδομένος από τις κεντρώες «εκπτώσεις» της Νέας Δημοκρατίας, φαίνεται να βρίσκει στο πρόσωπο του Μεσσήνιου πολιτικού τον απόλυτο εκφραστή του, αποδομώντας το αφήγημα του περίφημου «επιτελικού κράτους».

Οι περιοδείες απελπισίας και τα «καρφιά» Μαρινάκη
Μπροστά στον κίνδυνο της αιμορραγίας προς τα δεξιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστρατεύει την παλιά συνταγή των περιοδειών. Το σχέδιο προβλέπει εξορμήσεις σε όλη την Ελλάδα, με την ελπίδα να κατευνάσει την οργή των πολιτών για την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, το στεγαστικό αδιέξοδο που πνίγει τη νέα γενιά και τις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή μοιάζει περισσότερο με σπασμωδική κίνηση απελπισίας παρά με οργανωμένη στρατηγική.
Την ίδια ώρα, η επικοινωνιακή τακτική του Μαξίμου χαρακτηρίζεται από πρωτοφανείς αντιφάσεις. Από τη μία πλευρά, διαρρέουν ότι ο Σαμαράς αποτελεί «ξένο σώμα» με εμμονές. Από την άλλη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ρίχνει λάδι στη φωτιά κατηγορώντας τον εμμέσως πλην σαφώς για υιοθέτηση ρητορικής «ακροδεξιών κομμάτων». Όταν, όμως, στριμώχνεται από τους δημοσιογράφους για το αν χαρακτηρίζει «ακροδεξιό» τον πρώην πρωθυπουργό, κάνει μεγαλοπρεπή κυβίστηση, μιλώντας για τον σεβασμό στο πρόσωπο του.

Η «έρημη» Νέα Δημοκρατία και οι υποκλοπές
Η ρήξη φαίνεται πως δεν έχει επιστροφή. Η μετωπική επίθεση του Αντώνη Σαμαρά κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τις υποκλοπές ξεγύμνωσε το κυβερνητικό αφήγημα. Οι καταγγελίες του περί αδιαφάνειας και θεσμικού εξευτελισμού αυτής της «έρμης Νέας Δημοκρατίας» χτύπησαν κατευθείαν στον πυρήνα του συστήματος Μητσοτάκη.
Το ρήγμα στη γαλάζια παράταξη βαθαίνει, καθώς οι προσπάθειες προσέγγισης από την πλευρά του Μαξίμου προς το στρατόπεδο Σαμαρά έπεσαν στο κενό. Το κυβερνητικό σκάφος μπάζει νερά από τα δεξιά, και οι επιθέσεις του Μαξίμου προς τον πρώην πρωθυπουργό γυρίζουν μπούμερανγκ, καθώς ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης αντιδρά έντονα.
Η μάχη για την κυριαρχία στον συντηρητικό χώρο μόλις ξεκίνησε, και το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση προμηνύεται βαρύ. Πίσω, ωστόσο, από τις στημένες αντιπαραθέσεις και τα μεγάλα λόγια, ο ελληνικός λαός καλό είναι να μη ξεχνάει πως όλα αυτά είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι εξουσίας, όπου στο τέλος της ημέρας απλώς αλλάζει η... φανέλα.»