Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Την ώρα που η ενεργειακή ακρίβεια στραγγαλίζει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιλέγει να παραμείνει αμετακίνητη στη σκληρή αντιρωσική της πολιτική, αντιδρώντας έντονα στη συμφωνία του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τη διάθεση ρωσικού ντίζελ στις διεθνείς αγορές. Η στάση των Βρυξελλών αναδεικνύει μια ολοένα και πιο πιεστική αντίφαση: η Ευρώπη επιμένει στη γεωπολιτική σύγκρουση, την ώρα που η ίδια η οικονομία της ασφυκτιά από το ενεργειακό κόστος.
Η συμφωνία Ουάσιγκτον–Μόσχας έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ θεωρούν ότι η αμερικανική πρωτοβουλία αποδυναμώνει την κοινή δυτική στάση και υποστηρίζουν πως η Μόσχα πρέπει να δεχθεί ακόμη μεγαλύτερη οικονομική πίεση.
Ωστόσο, πίσω από τις διπλωματικές διακηρύξεις παραμένει ένα αμείλικτο ερώτημα: πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει η ευρωπαϊκή οικονομία μια πολιτική ενεργειακής απομόνωσης, όταν οι εναλλακτικές λύσεις δεν εξασφαλίζουν πάντοτε επάρκεια και ανταγωνιστικές τιμές;
Η συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ που εξόργισε τις Βρυξέλλες
Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, η συμφωνία προβλέπει την άμεση διάθεση 300.000 τόνων ρωσικού ντίζελ στις ΗΠΑ και στις διεθνείς αγορές, ενώ προβλέπονται επιπλέον 500.000 τόνοι τον Νοέμβριο και ακόμη ένα εκατομμύριο τόνοι σε επόμενο στάδιο.
Για να διευκολυνθεί η συναλλαγή, η αμερικανική κυβέρνηση προχώρησε σε ευρεία εξαίρεση από τις κυρώσεις για το ρωσικό ντίζελ έως τον Απρίλιο του 2027. Η κίνηση προκάλεσε αντιδράσεις στην Ουκρανία και ανησυχία μεταξύ ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να εξασφαλίσει πρόσθετες ποσότητες καυσίμων σε μια περίοδο έντονης αναστάτωσης στις ενεργειακές αγορές. Από την ευρωπαϊκή πλευρά, ωστόσο, εκφράζονται αμφιβολίες για το κατά πόσο οι συγκεκριμένες ποσότητες μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις τιμές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μας βλέπουν χωρίς να το γνωρίζουμε; Η σκοτεινή πλευρά των καμερών που έχουν κατακλύσει σπίτια και δρόμους
Κάλας: Περισσότερη πίεση στη Μόσχα, όχι υποχωρήσεις
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, επέμεινε ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει και να εντείνει την πίεση προς τη Ρωσία.
«Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχός μας, αλλά το μήνυμά μας είναι σαφές: αν θέλουμε να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο, ο μόνος τρόπος είναι να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση στη Ρωσία», δήλωσε στο Λουξεμβούργο.
Η ίδια υπογράμμισε ότι η Μόσχα ξεκίνησε τον πόλεμο και κάλεσε την αμερικανική κυβέρνηση να προχωρήσει στην εφαρμογή του νομοσχεδίου του γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, το οποίο προβλέπει εκτεταμένες κυρώσεις και δασμούς σε βάρος της Ρωσίας.
Κατά την Κάλας, η εφαρμογή των συγκεκριμένων μέτρων θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την πίεση προς το Κρεμλίνο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δημογραφική βόμβα στην ΕΕ! Χάρτης δείχνει πότε οι μετανάστες θα ξεπεράσουν το 50% σε τέσσερις χώρες
Οι Βρυξέλλες σκληραίνουν τη στάση τους – Νέο κύμα κυρώσεων
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και άλλοι Ευρωπαίοι υπουργοί. Η Ιρλανδή υπουργός Εξωτερικών, Έλεν ΜακΈντι, χαρακτήρισε τη συμφωνία Τραμπ–Πούτιν ανησυχητική και ξεκαθάρισε ότι η ΕΕ δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τη στρατηγική των κυρώσεων.
Μάλιστα, η Ένωση προχώρησε σε νέα, εκτεταμένη διεύρυνση του καταλόγου των κυρώσεων, βάζοντας στο στόχαστρο περισσότερα από 1.600 πρόσωπα και οντότητες που κατηγορούνται ότι στηρίζουν τη ρωσική πολεμική προσπάθεια. Πάνω από τα μισά συνδέονται με την παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων.
Από την πλευρά της, η υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας, Μαρία Μάλμερ Στένεργκαρντ, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για την αμερικανορωσική συμφωνία και ζήτησε να αξιοποιηθούν τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για την ενίσχυση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία.
Ανάλογη ήταν η αντίδραση του Λιθουανού υπουργού Εξωτερικών, Κεστούτις Μπούντρις, ο οποίος υποστήριξε ότι η συμφωνία δεν πρόκειται να βελτιώσει ούτε τις τιμές των πετρελαϊκών προϊόντων ούτε τη συνοχή της Δύσης. Κατά την άποψή του, η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω την πίεση προς τη Μόσχα, προκειμένου να στηρίξει την Ουκρανία ενόψει του χειμώνα.
Ο πόλεμος στο Ιράν επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ενεργειακή κρίση
Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκονται αντιμέτωπες με τις συνέπειες της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με το Euronews, ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν αποτελεί βασικό παράγοντα της ανόδου στις τιμές των καυσίμων, εντείνοντας την πολιτική πίεση προς τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Εσθονός υπουργός Εξωτερικών, Μάργκους Τσάκνα, εκτίμησε ότι η συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ ενδέχεται να έχει περιορισμένη επίδραση στις αγορές, ενώ συνέδεσε τις αμερικανικές κινήσεις και με τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις στις ΗΠΑ.
Το γεγονός, πάντως, παραμένει ότι η ενεργειακή αναταραχή δεν περιορίζεται στη ρωσοουκρανική σύγκρουση. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή προσθέτουν νέους κινδύνους, ενώ η Ευρώπη εξακολουθεί να αναζητά τρόπους για να περιορίσει το κόστος που μεταφέρεται στην πραγματική οικονομία.
Η «ενεργειακή εκεχειρία» προκαλεί νέο ρήγμα
Επιφυλάξεις εκφράζονται και για την ενεργειακή εκεχειρία που ανακοίνωσε ο Τραμπ. Ο Εσθονός υπουργός υποστήριξε ότι η πρωτοβουλία δεν λειτουργεί, επικαλούμενος τις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.
Ιδιαίτερη αντιπαράθεση προκαλεί το γεγονός ότι η εκεχειρία φέρεται να επικεντρώνεται αρχικά στα διυλιστήρια πετρελαίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Euronews, η Ουκρανία διαθέτει ένα διυλιστήριο, ενώ η Ρωσία έχει 32 μεγάλα διυλιστήρια.
Η Κάλας υποστήριξε ότι μια τέτοια ρύθμιση δεν μπορεί να θεωρηθεί ισορροπημένη, καθώς ενδέχεται να ευνοεί περισσότερο τη ρωσική πλευρά. Παράλληλα, το Κίεβο έχει πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις στη ρωσική πετρελαϊκή βιομηχανία, επιδιώκοντας να περιορίσει τα έσοδα που χρηματοδοτούν τον πόλεμο.
Μερτς: «Η συμφωνία με τη Ρωσία είναι εκτός συζήτησης»
Σαφές μήνυμα στήριξης προς το Κίεβο έστειλε και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος δήλωσε ότι η Γερμανία παραμένει στο πλευρό της Ουκρανίας και αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα την ενεργειακή πρωτοβουλία Τραμπ.
Ο Μερτς υποστήριξε ότι η Ρωσία συνεχίζει να πλήττει ενεργειακές εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, παρά την ανακοίνωση της εκεχειρίας, ενώ ξεκαθάρισε ότι η συμφωνία ΗΠΑ–Ρωσίας για το πετρέλαιο δεν αποτελεί επιλογή για το Βερολίνο.
«Η Ευρώπη βασίζεται στις κυρώσεις», ήταν το μήνυμα του Γερμανού καγκελαρίου.
Την ίδια ώρα, όμως, η γερμανική κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με την ανάγκη να ανακουφίσει τους πολίτες από το υψηλό ενεργειακό κόστος. Ο Μερτς ανακοίνωσε ότι το CDU θα εισηγηθεί τη μείωση του φόρου ηλεκτρικής ενέργειας στο χαμηλότερο επίπεδο που επιτρέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι η φορολογική ελάφρυνση είναι αναγκαία, τόσο για την οικονομία όσο και για την αξιοπιστία της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι το διαθέσιμο δημοσιονομικό περιθώριο πρέπει να αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Η Ευρώπη αντιμέτωπη με τις ίδιες της τις αντιφάσεις
Η αντιπαράθεση για το ρωσικό ντίζελ φέρνει στην επιφάνεια δύο διαφορετικές στρατηγικές. Η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να εξασφαλίσει πρόσθετες ποσότητες καυσίμων μέσω μιας συμφωνίας με τη Μόσχα, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιμένουν ότι η οικονομική απομόνωση της Ρωσίας πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί.
Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι η γεωπολιτική της στρατηγική δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την καθημερινότητα των πολιτών της. Οι υψηλές τιμές ενέργειας επιβαρύνουν την παραγωγή, αυξάνουν το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων και περιορίζουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Η Ευρώπη επιμένει να σκληραίνει τη στάση της απέναντι στη Μόσχα, αλλά εξακολουθεί να μην έχει δώσει πειστική απάντηση στο πώς θα εξασφαλίσει φθηνή και επαρκή ενέργεια για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση: την ώρα που οι Βρυξέλλες απορρίπτουν κάθε ενεργειακή προσέγγιση με τη Ρωσία, οι ευρωπαϊκές οικονομίες καλούνται να αντέξουν το κόστος μιας παρατεταμένης γεωπολιτικής σύγκρουσης.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο αποτελεσματικές είναι οι κυρώσεις απέναντι στη Μόσχα. Είναι και πόσο μπορεί να αντέξει η ίδια η Ευρώπη τις συνέπειες της πολιτικής της. Γιατί, στην προσπάθειά της να πλήξει ενεργειακά τη Ρωσία, κινδυνεύει τελικά να πυροβολεί τα δικά της πόδια.
