Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό δημογραφικό σενάριο για το μέλλον της Ευρώπης παρουσιάζει δημοσίευμα του Dissident.one, επικαλούμενο έναν νέο διαδραστικό πίνακα δημογραφικών δεδομένων, σύμφωνα με τον οποίο τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες ενδέχεται μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες να βρεθούν μπροστά σε μια ριζική αλλαγή στη σύνθεση του πληθυσμού τους.
Σύμφωνα με τις προβολές του εργαλείου, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γερμανία και η Σουηδία θα μπορούσαν να φτάσουν σε σημείο όπου οι κάτοικοι με μεταναστευτική προέλευση θα αποτελούν περισσότερο από το μισό του πληθυσμού τους, εφόσον συνεχιστούν οι σημερινές δημογραφικές και μεταναστευτικές τάσεις.
Το εργαλείο ονομάζεται Demography Dashboard και παρουσιάστηκε από το Institute for Remigration (IFR), μια δεξιά δεξαμενή σκέψης που ασχολείται με τη μεταναστευτική πολιτική και προωθεί τον επαναπατρισμό μεταναστών. Χρησιμοποιεί δεδομένα από 14 ευρωπαϊκές χώρες, επιχειρώντας να υπολογίσει πότε θα μπορούσε να επέλθει η συγκεκριμένη δημογραφική μεταβολή.
Ελβετία, Βέλγιο, Γερμανία και Σουηδία στην πρώτη γραμμή των προβλέψεων
Στην κορυφή της συγκεκριμένης κατάταξης βρίσκεται η Ελβετία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει το IFR, το ποσοστό των κατοίκων με μεταναστευτική προέλευση ανέρχεται ήδη στο 41,2%, ενώ το μοντέλο τοποθετεί την πιθανή υπέρβαση του ορίου του 50% στο 2038.
Ακολουθεί το Βέλγιο, με ποσοστό 36,6%, όπου η συγκεκριμένη εξέλιξη τοποθετείται στο 2044. Για τη Γερμανία, με αναφερόμενο ποσοστό 32% βάσει των στοιχείων του 2025, η χρονιά-ορόσημο υπολογίζεται στο 2045, ενώ για τη Σουηδία στο 2046.
Το δημογραφικό σενάριο που παρουσιάζεται δεν περιορίζεται, ωστόσο, στις τέσσερις αυτές χώρες.
Σύμφωνα με τις προβολές του ίδιου εργαλείου, η Αυστρία ενδέχεται να φτάσει σε αντίστοιχο σημείο το 2052, το Ηνωμένο Βασίλειο το 2053, η Ισπανία το 2057, η Ολλανδία και η Νορβηγία το 2058, η Πορτογαλία το 2064, η Ιταλία το 2069, η Ιρλανδία το 2077, η Φινλανδία το 2088 και η Δανία το 2156.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη Δανία, η οποία έχει υιοθετήσει αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική, ακόμη και υπό κυβερνήσεις των Σοσιαλδημοκρατών. Οι περιορισμοί συνδέονται με τη δημόσια συζήτηση γύρω από την κοινωνική ενσωμάτωση, τη μετανάστευση από μη δυτικές χώρες και τις οικονομικές επιπτώσεις.
Το ξεχωριστό σενάριο για τη Γαλλία
Η Γαλλία περιλαμβάνεται επίσης στον πίνακα, ωστόσο τα στοιχεία της δεν προέρχονται από το ίδιο μοντέλο του IFR. Η εκτίμηση που παρουσιάζεται προβλέπει ότι έως το 2050 περισσότερο από το 50% του πληθυσμού θα έχει μεταναστευτική καταγωγή, βάσει ενός σεναρίου υψηλού κινδύνου που έχει δημοσιευθεί από γαλλική δεξαμενή σκέψης.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία, καθώς οι υπολογισμοί δεν βασίζονται στην ίδια μεθοδολογία και δεν μπορούν να θεωρηθούν απολύτως συγκρίσιμοι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δεν τους βγήκε το σχέδιο! Οι πολίτες αντέδρασαν και τα μετρητά παραμένουν στις αντικαταβολές
Ο ιδρυτής του IFR μιλά για δημογραφική ανατροπή
Ο ιδρυτής του Institute for Remigration, Martin Sellner, υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που παρουσιάζει ο νέος δημογραφικός πίνακας αποτυπώνουν μια εξέλιξη που, κατά την άποψή του, απαιτεί άμεση πολιτική αντιμετώπιση.
Όπως δήλωσε, σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ο πληθυσμός που χαρακτηρίζει ως αυτόχθονα ενδέχεται να βρεθεί σε μειοψηφική θέση μέσα στις επόμενες δεκαετίες, εάν δεν υπάρξει αλλαγή στη μεταναστευτική πολιτική.
Παράλληλα, παρουσιάζει το σενάριο του επαναπατρισμού ως τρόπο αντιστροφής της τάσης. Το συγκεκριμένο μοντέλο προβλέπει μείωση των νέων ξένων αφίξεων κατά 90%, καθώς και ετήσιο επαναπατρισμό που αντιστοιχεί στο 1% του μεταναστευτικού πληθυσμού, προκειμένου να υπολογιστεί πότε το σχετικό ποσοστό θα μπορούσε να υποχωρήσει κάτω από το 5%.
Ο Sellner χαρακτηρίζει τον πίνακα εργαλείο ανάδειξης αυτού που ο ίδιος αποκαλεί «Μεγάλη Αντικατάσταση», συνδέοντας τις δημογραφικές προβολές με την πολιτική ατζέντα του οργανισμού του.
Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι πρόκειται για πολιτικά φορτισμένη ερμηνεία δημογραφικών τάσεων και όχι για επιστημονικά αποδεδειγμένη θεωρία περί οργανωμένης αντικατάστασης πληθυσμών.
Μια δημογραφική συζήτηση που φουντώνει σε ολόκληρη την Ευρώπη
Το Demography Dashboard δεν είναι το μοναδικό εργαλείο που επιχειρεί να απεικονίσει τις αλλαγές στη δημογραφική σύνθεση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Τον Αύγουστο, ο Γάλλος ερευνητής Leo Pier παρουσίασε το Great Replacement Clock, ένα εργαλείο που παρακολουθεί τις μεταβολές στο ποσοστό του λευκού πληθυσμού παγκοσμίως και σε 45 διαφορετικές χώρες.
Τον Ιούλιο, η ακτιβιστική ομάδα Remigration New Zealand δημοσίευσε αντίστοιχο διαδραστικό χάρτη, αξιοποιώντας στοιχεία απογραφών.
Οι δημογραφικές προβολές, ανεξάρτητα από την πολιτική ερμηνεία που τους αποδίδεται, αναδεικνύουν ένα ζήτημα που βρίσκεται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής δημόσιας συζήτησης: τη μετανάστευση, τη γήρανση του πληθυσμού, τις γεννήσεις, την κοινωνική ενσωμάτωση και τις αλλαγές στη σύνθεση των κοινωνιών.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο οι σημερινές τάσεις θα συνεχιστούν με τον ίδιο ρυθμό ή εάν οι μελλοντικές πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις θα αλλάξουν ριζικά την εικόνα που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα μοντέλα.
