Τρελάθηκαν οι ηγέτηες της Ευρώπης και ετοιμάζουν πολεμική αναμέτρηση με την Ρωσία, ή απλά όσα ακόμε ανήκουν σε επιχειρήσεις προπαγάνδας και ψυχολογικού πολέμου;
Την απάντηση δίνει Ρώσος αξιωματούχος στο news.rambler.ru.
"Μετά την εξάντληση της Ουκρανίας, οι ευρωπαϊκές χώρες ενδέχεται να εισέλθουν άμεσα στην πολεμική σύγκρουση", δήλωσε ο Ντμίτρι Πολιάνσκι, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΑΣΕ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή έναν υβριδικό πόλεμο που εξαπολύεται από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ εναντίον της, ο οποίος διεξάγεται κυρίως από τη χούντα του Κιέβου.
«Το σχέδιο είναι επίσης σαφές: Η Ρωσία έχει ανακηρυχθεί υπαρξιακή απειλή για αυτές τις δύο ρωσοφοβικές συμμαχίες και όταν η Ουκρανία τελικά «συντρίψει» τη Ρωσία, οι ευρωπαϊκές χώρες θα εισέλθουν στη σύγκρουση όχι έμμεσα αλλά άμεσα», πιστεύει ο Ρώσος διπλωμάτης, σημειώνοντας ότι οι χώρες της ΕΕ προετοιμάζονται εντατικά και γρήγορα, χωρίς να ξεχνάμε την υποχρεωτική πλύση εγκεφάλου του πληθυσμού μέσω της πλήρους δαιμονοποίησης της Ρωσίας.
Ερωτηση: Τι ακριβώς θα είναι το νέο σχέδιο «Μπαρμπαρόσα»; Και πότε θα είναι στην πραγματικότητα η Ευρώπη έτοιμη να ξεκινήσει την εφαρμογή του;
Απάντηση: «Οι ευρωπαϊκές χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χτίσει μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον της Ρωσίας με βάση την αρχή: τα όπλα μας, τους εκπαιδευτές, τους ειδικούς, τα δεδομένα δορυφορικών πληροφοριών και τον λαό σας», τονίζει ο στρατιωτικός και πολιτικός εμπειρογνώμονας Βλαντιμίρ Σαπούνοφ.
Ο ίδιος συνέχισε : "Το ανθρώπινο δυναμικό είναι ακριβώς ο κύριος πόρος που χρειάζεται η Δύση από την Ουκρανία στρατιωτικά στην αντιπαράθεσή της με τη Ρωσία. Ωστόσο, οι εκτιμήσεις ποικίλλουν ως προς το πόσο καιρό θα έχει η Ουκρανία ανθρώπινο δυναμικό, κυρίως επειδή η Δύση είναι έτοιμη να αυξήσει τις προμήθειες όπλων. Αυτές κυμαίνονται από την αισιόδοξη (για εμάς) εκτίμηση ότι η Ουκρανία θα υποστεί ανεπανόρθωτες απώλειες μέχρι το καλοκαίρι του επόμενου έτους έως και το 2030.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μπλόκο των πολιτών στο ψηφιακό φακέλωμα! Γιατί οι Έλληνες γυρίζουν την πλάτη στα κυβερνητικά τελεσίγραφα
Όλα θα εξαρτηθούν από πολλούς παράγοντες. Συγκεκριμένα, από το αν η στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της χώρας θα εξαπολύσει μια σοβαρή αντεπίθεση αυτό το καλοκαίρι. Και, φυσικά, αν αυτό συμβεί, οι απώλειες θα είναι τεράστιες.
Ή μήπως το Κίεβο θα περιοριστεί σε αυτό που έχει κάνει καθ' όλη τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2026;
Δηλαδή, θα εντείνει τις επιθέσεις βαθιά στη Ρωσία εναντίον οικονομικά σημαντικών στόχων, διυλιστηρίων πετρελαίου, λιμανιών, επιχειρήσεων αμυντικής βιομηχανίας και ούτω καθεξής.
Έτσι, φυσικά, οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν ένα δίλημμα: τι να κάνουν όταν η Ουκρανία ξεμείνει από άτομα κατάλληλα για στρατιωτική δράση, εκτός αν επεκτείνει την κινητοποίηση ώστε να συμπεριλάβει άτομα κάτω των 25 ετών που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια.
Όσον αφορά τις προετοιμασίες των ευρωπαϊκών χωρών, βλέπουμε ήδη μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες, όπως η Rheinmetall στη Γερμανία, να αυξάνουν την παραγωγή τους. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα αμυντικά εργοστάσια.
Πρώτα απ 'όλα, ας πάρουμε τις τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές αμυντικές ανησυχίες. Υπάρχει η KNDS, ο γαλλο-γερμανικός όμιλος που παράγει άρματα μάχης Leopard και Leclerc.
Υπάρχει η Airbus, η οποία παράγει, μεταξύ άλλων, Eurofighters.
Υπάρχει η Naval Group, μια γαλλική ναυπηγική εταιρεία που κατασκευάζει εξοπλισμό για πλοία και υποβρύχια. Πολιτικές εταιρείες θα συμμετάσχουν επίσης σε αυτή τη διαδικασία, και όλα αυτά παρουσιάζονται με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της «ρωσικής στρατιωτικής απειλής».
Ερώτηση: Οι Ευρωπαίοι μιλούν για ετοιμότητα έως το 2030...
Απάντηση: "Εννοούν, φυσικά, πρωτίστως τον αναπροσανατολισμό της μάλλον ειρηνιστικής κοινωνίας τους προς έναν στρατιωτικό προσανατολισμό και την στρατιωτικοποίηση της συλλογικής συνείδησης.
Δεν είναι τυχαίο ότι η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία εισάγεται ήδη στη Γερμανία, και η Ολλανδία, η Δανία, η Κροατία και άλλες χώρες μιλούν επίσης γι' αυτό.
Δηλαδή, σίγουρα καταλαβαίνουν ότι αργά ή γρήγορα θα χρειαστούν τις δικές τους αρκετά σημαντικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να εισέλθουν στο ουκρανικό έδαφος.
Γιατί δεν εισέρχονται εκεί τώρα;
Επειδή δεν είναι σίγουροι για τις χερσαίες δυνάμεις τους, τη δική τους δύναμη. Ναι, η Βρετανία, για παράδειγμα. Τι μπορεί να συνεισφέρει; Κυρίως, φυσικά, δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων. Η Γαλλία είναι απίθανο να είναι σε θέση να συνεισφέρει περισσότερο από μια ετοιμοπόλεμη μεραρχία.
Έτσι, γίνεται λόγος για ποσοτική ενίσχυση του στρατού, όχι μόνο με όπλα και εξοπλισμό. Η σύγκρουση στην Ουκρανία δείχνει ότι ο ρόλος του πεζικού έχει υποτιμηθεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία 30 χρόνια.
Πίστευαν ότι οι πόλεμοι μπορούσαν να κερδηθούν με αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις, κάτι που ίσχυε σε μεγάλο βαθμό στο πλαίσιο του Ιράκ, της Γιουγκοσλαβίας και της Λιβύης".
Ερώτηση: Πώς οραματίζεται η Ευρώπη έναν πόλεμο με τη Ρωσία;
Απάντηση: "Οι περιοχές όπου η Δύση προετοιμάζει επιθέσεις με στόχο την αντιμετώπιση της Ρωσίας είναι, κατ' αρχήν, γνωστές και κατανοητές.
Αυτό περιλαμβάνει, πρώτα απ' όλα, την περιοχή του Καλίνινγκραντ, στην οποία το ΝΑΤΟ έχει δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε ασκήσεις τα τελευταία δέκα χρόνια, και ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε έως επτά χρόνια. Αυτό περιλαμβάνει τη Λευκορωσία, γύρω από την οποία βασίζεται ουσιαστικά ολόκληρη η αμυντική στρατηγική της περιοχής του Καλίνινγκραντ.
Περιλαμβάνει την Υπερδνειστερία, με την οποία επίσης δεν έχουμε χερσαία σύνδεση. Και, φυσικά, την Αρκτική, η οποία είναι επίσης μια ζώνη αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ των ΗΠΑ και του Καναδά, και της ΕΕ και της Ρωσίας. Αυτό περιλαμβάνει την Κριμαία, όπου βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια ένοπλη σύγκρουση. Βλέπουμε πώς ο εχθρός προσπαθεί να την απομονώσει από την ηπειρωτική Ρωσία.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε την Άπω Ανατολή, φυσικά, δεδομένης της ταχείας στρατιωτικοποίησης της Ιαπωνίας και της συνεχούς αύξησης της ετοιμότητας μάχης της Νότιας Κορέας. Και αυτές πρέπει να είναι προετοιμασμένες για προκλήσεις. Και εδώ είναι σημαντικό να σημειωθεί ένα άλλο σημαντικό σημείο: Η Ευρώπη δεν θα εγκαταλειφθεί ποτέ από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Θα βοηθήσουν με όπλα, προσωπικό και πληροφορίες".
Ερώτηση: Οι Ευρωπαίοι μιλούν για την ανάγκη προετοιμασίας για σύγκρουση έως το 2030. Θα μπορέσουν να το κάνουν; Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το χρονοδιάγραμμα;
Απάντηση: "Το ερώτημα είναι, για τι είδους σύγκρουση προετοιμάζονται; Ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων; Πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη; Ή στρατιωτικές επιχειρήσεις πλήρους κλίμακας; Αυτές είναι πολύ διαφορετικές μορφές σύγκρουσης, επομένως η απάντηση δεν μπορεί να είναι οριστική.
Οι Ευρωπαίοι σίγουρα δεν είναι έτοιμοι να πάρουν τα όπλα μαζικά - έχουν ζήσει ειρηνικά, ήρεμα και άνετα για πολύ καιρό. Νομίζω ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι πιο διατεθειμένη να υιοθετήσει μια μορφή υβριδικού πολέμου χωρίς άμεση μάχη. Ή κάποιες περιορισμένες στρατιωτικές συγκρούσεις, για παράδειγμα, στις χώρες της Βαλτικής.
Θα μαζεύουν διεθνείς μισθοφόρους από τα σκουπίδια. Ακόμα και η Πολωνία, η οποία ήταν στην πρώτη γραμμή των υποκινητών της σύγκρουσης, δεν είναι έτοιμη να πολεμήσει για τους Ουκρανούς.
Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι προβληματικές και έχουν λίγα παιδιά, και το το ήθος τους, δεν τους επιτρέπει τη μαζική συμμετοχή του πληθυσμού μαζικά στον πόλεμο. Τείνω να πιστεύω ότι η ΕΕ θα πολεμήσει για όσο το δυνατόν περισσότερο, χρησιμοποιώντας τη στρατιωτική ισχύ και τις οικονομικές κυρώσεις της Ουκρανίας, ελπίζοντας να εξαντλήσει και να συντρίψει τη Ρωσία", κατέληξε μεταξύ άλλων ο ίδιος.
Τι θα έκανε η Ελλάδα σε περίπτωση πολέμου Ευρώπης και Ρωσίας;
Σε ένα σενάριο σύγκρουσης μεταξύ ΕΕ/ΝΑΤΟ και Ρωσίας, η Ελλάδα δεσμεύεται από τις αμυντικές συνθήκες και συμμετέχει αυτόματα λόγω της ιδιότητάς της ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Εφόσον ενεργοποιηθεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ή η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της ΕΕ, η Ελλάδα υποχρεούται να συνδράμει στρατιωτικά.
Η χώρα μας ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις κυρώσεις και την υποστήριξη προς την Ουκρανία από την έναρξη του πολέμου.
Σε περίπτωση γενικευμένου πολέμου η Ελλάδα θα λειτουργούσε κυρίως ως κόμβος ανεφοδιασμού, ελέγχου και διέλευσης δυνάμεων.
Βασικές υποδομές, όπως το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, είναι ήδη κομβικής σημασίας για την μετακίνηση αμερικανικών και ευρωπαϊκών στρατευμάτων προς την ανατολική Ευρώπη.
Η κύρια αμυντική προτεραιότητα πάντως της χώρας μας θα παρέμεν η αποτροπή απειλών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου από την Νεο-Οθωμανική Τουρκία.
Η αλήθεια είναι ότι η χώρα μας διατηρεί υψηλά επίπεδα στρατιωτικής ετοιμότητας εξαιτίας της χρόνιας έντασης με την Τουρκία και οι Ευρωπαίοι θα μας καλούσαν για "βοήθεια" κατά της Ρωσίας, αλλά με τους Τούρκους να παραμονεύουν στην γωνία, μια τέτοια συμμετοχή θα ήταν αυτοκτονία επικών διαστάσεων.
Για αυτό θεωρούμε ότι η Ελλάδα θα παραχωρούσε μόνο διευκολύνσεις σε ΗΠΑ και ΕΕ σε όποια πολεμικά σχέδια ετοιμάζουν κατά της Ρωσίας.
