Επί τέσσερις εβδομάδες, η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τον στρατηγικό στραγγαλισμό στα Στενά του Ορμούζ.
Ο αποκλεισμός της κρισιμότερης θαλάσσιας οδού του πλανήτη, από όπου διακινείται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, έχει μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο σε μια απέραντη «λίμνη» εγκλωβισμένων δεξαμενόπλοιων. Παρά τις διπλωματικές κινήσεις και τη στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στην περιοχή, η Τεχεράνη φαίνεται να διατηρεί το πάνω χέρι, εκμεταλλευόμενη μια μοναδική σύγκλιση γεωγραφίας και ανορθόδοξης στρατιωτικής τακτικής.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ιράν: Η στοχοποίηση της Ελλάδας και η σιωπή της Αθήνας
Η γεωγραφική παγίδα και η «ζώνη θανάτου»
Το Στενό του Ορμούζ, με πλάτος μόλις 24 μίλια στο στενότερο σημείο του, δεν αφήνει περιθώρια για ελιγμούς. Σε αντίθεση με τον ανοιχτό ωκεανό, εδώ τα πλοία είναι αναγκασμένα να ακολουθούν προκαθορισμένες, στενές διαδρομές. Αυτό επιτρέπει στο Ιράν να μη χρειάζεται καν να αναζητήσει τους στόχους του· απλώς περιμένει.
Η ιρανική ακτογραμμή των 1.000 μιλίων δεν είναι μια επίπεδη πεδιάδα, αλλά ένας λαβύρινθος από λόφους, νησιά και κρυφές κοιλάδες. Εκεί, η Τεχεράνη έχει εγκαταστήσει κινητές πυραυλικές μονάδες που είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν. Αυτό δημιουργεί τη λεγόμενη «ζώνη θανάτου», όπου ο χρόνος αντίδρασης ενός πλοίου σε μια επίθεση μετριέται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Ανορθόδοξος πόλεμος: Drones και «αθώα» ιστιοφόρα
Ακόμη και αν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ επιχειρήσει να συνοδεύσει τα πετρελαιοφόρα, η απειλή παραμένει ασύμμετρη. Το Ιράν δεν βασίζεται σε μεγάλες ναυτικές μονάδες που θα αποτελούσαν εύκολο στόχο. Αντιθέτως, χρησιμοποιεί:
Φθηνά drones και ταχύπλοα σκάφη αυτοκτονίας.
Θαλάσσιες νάρκες που μπορούν να ποντιστούν ακόμη και από φαινομενικά ακίνδυνα αλιευτικά ή ιστιοφόρα.
Μικρά υποβρύχια που παραμονεύουν στα αβαθή ύδατα του Στενού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΗΠΑ: σχέδιο αποστολής 10.000 στρατιωτών στη Μέση Ανατολή
Αυτή η τακτική καθιστά την προστασία των εμπορικών πλοίων σχεδόν αδύνατη, καθώς ο κίνδυνος μπορεί να προέλθει από οποιαδήποτε κατεύθυνση και με οποιαδήποτε μορφή, ακυρώνοντας την κλασική στρατιωτική υπεροπλία των Δυτικών.
Το «χαράτσι» της Τεχεράνης και το εγκλωβισμένο εμπόριο
Η διατάραξη του εμπορίου λειτουργεί ήδη υπέρ του Ιράν. Χωρίς καν να βυθίσει πλοία, η Τεχεράνη πέτυχε να αυξήσει το κόστος ασφάλισης και να αναγκάσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να αποφεύγουν την περιοχή.
Σήμερα, μόνο πλοία χωρών που θεωρούνται «φιλικές», όπως η Κίνα και η Ινδία, διέρχονται με σχετική ασφάλεια, ενώ αναφορές κάνουν λόγο για τεράστια ποσά, έως και 2 εκατ. δολάρια, που καταβάλλονται ως «τέλη ασφαλούς διέλευσης».
Σχεδόν 2.000 πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα, και ακόμη και αν τα Στενά άνοιγαν σήμερα, θα απαιτούνταν μήνες για την αποκατάσταση της ροής. Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί πλέον ανοιχτά με πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν, όπως στο νησί Χάργκ, όμως μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει την τελική ανάφλεξη σε μια περιοχή που ήδη θυμίζει πυριτιδαποθήκη.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι κρατά τη στρόφιγγα της παγκόσμιας ενέργειας. Το ερώτημα είναι αν η Ουάσιγκτον θα επιλέξει τη διπλωματική υποχώρηση ή μια στρατιωτική σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια σταθερότητα.
