Η αποκάλυψη της Wall Street Journal για την πιθανή αποστολή επιπλέον 10.000 Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή, έρχεται να επιβεβαιώσει πως η διπλωματία στην περιοχή έχει παραχωρήσει οριστικά τη θέση της στις στρατιωτικές μεθοδεύσεις.
Η προσθήκη βαρέος πεζικού και τεθωρακισμένων δίπλα στους χιλιάδες πεζοναύτες και τους αλεξιπτωτιστές της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται εντατικά για το ενδεχόμενο μιας εκτεταμένης χερσαίας σύγκρουσης.
Το τακτικό τέχνασμα της δεκαήμερης ανακωχής
Στο διπλωματικό παρασκήνιο, η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να παγώσει για δέκα ημέρες τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν παρουσιάζεται ως ένα παράθυρο διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, αναλύοντας τα στρατιωτικά δεδομένα, η συγκεκριμένη παύση μοιάζει περισσότερο με επιχειρησιακή αναγκαιότητα παρά με κλάδο ελαίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μουσουλμανική Αδελφότητα: Ο δούρειος ίππος του Ισλάμ στην Ευρώπη
Η μετακίνηση και η ανάπτυξη 10.000 ανδρών, μαζί με τον βαρύ εξοπλισμό τους, απαιτεί αυστηρό χρονοδιάγραμμα και ασφαλείς διαδρόμους διέλευσης. Ο Αμερικανός πρόεδρος ουσιαστικά αγοράζει τον απαραίτητο χρόνο ώστε να εδραιώσει τη στρατιωτική του παρουσία γύρω από την Τεχεράνη.
Όταν η κλεψύδρα της δεκαήμερης προθεσμίας αδειάσει, οι ΗΠΑ θα έχουν τοποθετήσει τα πιόνια τους σε θέση βολής, έτοιμα να πλήξουν ή να αποκλείσουν κρίσιμους στόχους, όπως οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο νησί Χαργκ / Kharg, το οποίο αποτελεί την οικονομική «καρωτίδα» του ιρανικού καθεστώτος.
Ο εκβιασμός στο NATO και το διακύβευμα των Στενών
Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση δεν είναι μόνο η στρατιωτική περικύκλωση του Ιράν, αλλά η ρητορική της Ουάσιγκτον προς τους ίδιους τους συμμάχους της. Η χθεσινή προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ προς τα κράτη-μέλη του NATO «να μην ξεχάσουν ποτέ» τη στάση τους, συνιστά έναν ωμό εκβιασμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κυβέρνηση: τα ανοιχτά μέτωπα σε Τέμπη και υποκλοπές
Η ηγεσία των ΗΠΑ απαιτεί πλήρη στοίχιση στην επιχείρηση ελέγχου των Στενών του Ορμούζ, αρνούμενη να επωμιστεί μόνη της το οικονομικό και στρατιωτικό κόστος.
Για εμάς, που διαθέτουμε έναν πολύ σημαντικό εμπορικό στόλο παγκοσμίως, το άνοιγμα και η ασφάλεια των Στενών αποτελεί ζήτημα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος. Ο τρόπος με τον οποίο η αμερικανική διοίκηση αντιμετωπίζει τη Συμμαχία δημιουργεί επικίνδυνα προηγούμενα.
Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να λειτουργεί ως όχημα προώθησης μονομερών αποφάσεων χωρίς ουσιαστική διαβούλευση.
