Η Μέση Ανατολή βρίσκεται πλέον επίσημα μπροστά στο φάσμα ενός ολοκληρωτικού και καταστροφικού πολέμου. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, έχει ήδη κλειδώσει τον σκληρό πυρήνα της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στην Τεχεράνη, αφήνοντας πίσω του την περίοδο της ανοχής. Σε μια κρίσιμη, κλειστή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στον Λευκό Οίκο την προηγούμενη Τετάρτη, ο Αμερικανός ηγέτης κατέστησε απολύτως σαφές στο επιτελείο του πως η διπλωματία έχει πλέον αυστηρή ημερομηνία λήξης.
Εάν το Ιράν δεν υποκύψει στο αμερικανικό τελεσίγραφο να εγκαταλείψει πλήρως και οριστικά το πυρηνικό του πρόγραμμα, η Ουάσιγκτον έχει έτοιμο τον απόλυτο στρατιωτικό χάρτη: ένα καταστροφικό χτύπημα προειδοποίησης στην αρχή, το οποίο θα ακολουθηθεί από μια γενικευμένη, ευρεία στρατιωτική επίθεση με μοναδικό στόχο την ολοκληρωτική ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος.

Το Τελεσίγραφο της Γενεύης και ο Ελιγμός του Ουρανίου
Η κλεψύδρα της ειρήνης αδειάζει ραγδαία την ερχόμενη Πέμπτη, ημέρα κατά την οποία οι αντιπροσωπείες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν πρόκειται να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη. Αυτό το ραντεβού αναγνωρίζεται από όλες τις πλευρές ως η ύστατη, αγωνιώδης προσπάθεια για να αποφευχθεί η άμεση στρατιωτική σύγκρουση.
Υπό το βάρος της επερχόμενης αμερικανικής επίθεσης, η ηγεσία της Τεχεράνης ετοιμάζεται –από ώρα σε ώρα– να καταθέσει μια νέα, ύστατη πρόταση: τη δέσμευση ότι το ιρανικό ουράνιο θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για ιατρικούς σκοπούς. Όμως, το αμερικανικό Πεντάγωνο θεωρεί αυτές τις υποσχέσεις κενές περιεχομένου, επιμένοντας στην πλήρη αποπυρηνικοποίηση. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη δώσει την εντολή να σταθμιστούν όλες οι επιχειρησιακές επιλογές σε περίπτωση που η Γενεύη εξελιχθεί σε ναυάγιο.

Ο Χάρτης των Αρχικών Στόχων: Χτύπημα στην «Καρδιά»
Εάν η διπλωματία αποτύχει, το πρώτο στάδιο της αμερικανικής απάντησης δεν θα είναι μια απλή επίδειξη δύναμης, αλλά ένα συντριπτικό, στοχευμένο χτύπημα. Όπως διαρρέουν κορυφαίοι συνεργάτες του Προέδρου στον μεγάλο αμερικανικό Τύπο, ο Λευκός Οίκος προκρίνει την πραγματοποίηση ενός «αρχικού, περισσότερο προειδοποιητικού πλήγματος» τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Ο στόχος αυτού του πρώτου γύρου επιθέσεων είναι να γονατίσει την επιχειρησιακή ικανότητα της ιρανικής ηγεσίας και να την αναγκάσει να εγκαταλείψει το όνειρο κατασκευής πυρηνικού όπλου. Στα σημεία που έχουν ήδη κυκλωθεί στον χάρτη του Πενταγώνου περιλαμβάνονται τα πλέον νευραλγικά κέντρα του κράτους:
Το κεντρικό αρχηγείο των πανίσχυρων Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Οι απόρρητες πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας.
Τα εργοστάσια και οι βάσεις του ιρανικού βαλλιστικού πυραυλικού προγράμματος.
Η Ευρεία Επίθεση και η Πτώση των Μουλάδων
Το πιο σκοτεινό και επικίνδυνο μέρος του αμερικανικού σχεδίου, ωστόσο, αφορά την επόμενη μέρα. Εάν τα πρώτα πυραυλικά πλήγματα δεν κάμψουν την αδιαλλαξία της Τεχεράνης, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι αποφασισμένος να ανοίξει πλήρως τη βεντάλια του πολέμου. Έχει ήδη ξεκαθαρίσει στους επιτελείς του ότι, σε αυτή την περίπτωση, διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας ευρείας, μαζικής στρατιωτικής επίθεσης αργότερα μέσα στο έτος.
Ο τελικός, αδιαπραγμάτευτος στόχος αυτής της δεύτερης φάσης δεν είναι απλώς η καταστροφή στρατιωτικών υποδομών, αλλά η απομάκρυνση της ηγεσίας των μουλάδων από την εξουσία. Ο Λευκός Οίκος επιδιώκει την ολοκληρωτική ανατροπή του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αλλάζοντας οριστικά και αμετάκλητα τον γεωπολιτικό χάρτη της Μέσης Ανατολής.

Οι Ενδοιασμοί Στρατού και Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
Παρά την πολεμική ορμή της αμερικανικής προεδρίας, η υλοποίηση ενός σχεδίου τέτοιας κλίμακας –και ειδικά η προσπάθεια ανατροπής ενός καθεστώτος– δεν βρίσκει τους πάντες απολύτως σύμφωνους στο εσωτερικό του κρατικού μηχανισμού. Σύμφωνα με απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες, η ανώτατη ηγεσία των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών εμφανίζονται άκρως επιφυλακτικές.
Οι κορυφαίες αυτές υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν παράσχει ακόμη επαρκείς, εγγυημένες διαβεβαιώσεις για την επιτυχή έκβαση μιας επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος, γνωρίζοντας το τεράστιο ρίσκο μιας ανεξέλεγκτης, περιφερειακής ανάφλεξης που θα μπορούσε να παρασύρει ολόκληρο τον πλανήτη. Παρόλα αυτά, το δάχτυλο παραμένει σταθερά πάνω στη σκανδάλη, και η συνάντηση της Γενεύης θα κρίνει αν ο κόσμος θα βυθιστεί σε έναν νέο, ανελέητο πόλεμο.