Ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν δεν είναι μια μεμονωμένη σύγκρουση, αλλά το κεντρικό γρανάζι ενός στρατηγικού σχεδίου δεκαετιών για τον απόλυτο έλεγχο της Μέσης Ανατολής και των ενεργειακών της πόρων. Σύμφωνα με τη βαθιά ανάλυση του Brian Berletic, η Ουάσιγκτον δεν επιδιώκει απλώς την ενεργειακή της επάρκεια, αλλά την εγκαθίδρυση ενός αμερικανικού μονοπωλίου στην παραγωγή και εξαγωγή ενέργειας παγκοσμίως. Στόχος είναι ο πλήρης έλεγχος των χωρών που εισάγουν ενέργεια, καθιστώντας τις γεωπολιτικούς ομήρους.
Το «μοντέλο» της Βενεζουέλας και της Ρωσίας
Το μοτίβο της αμερικανικής επιθετικότητας είναι πλέον παγκόσμιο. Στις αρχές του 2026, η βίαιη παρέμβαση στη Βενεζουέλα, με την απαγωγή του προέδρου και την ομηρία της κυβέρνησης, οδήγησε στην άμεση διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου προς την Κίνα. Ο πλούτος της χώρας διαμοιράστηκε μεταξύ αμερικανικών εταιρειών, αποδεικνύοντας ότι ο στόχος είναι η λεηλασία και ο έλεγχος των ροών.
Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας επεκτάθηκε σε άμεσες επιθέσεις κατά των ρωσικών ενεργειακών υποδομών. Με τη χρήση drones —τα οποία, σύμφωνα με τους New York Times, βρίσκονται υπό την άμεση επιτήρηση της CIA— οι ΗΠΑ στοχεύουν στην καταστροφή της ρωσικής ικανότητας εξαγωγών. Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι χρησιμοποιούνται για την κατάσχεση δεξαμενόπλοιων, σε μια προσπάθεια να εξαφανιστεί κάθε εναλλακτική πηγή ενέργειας από την αγορά.
Η στρατηγική απομόνωση της Κίνας και της Ασίας
Ο απώτερος στόχος του πολέμου με το Ιράν είναι η σκόπιμη διακοπή του ενεργειακού εφοδιασμού της Κίνας και της υπόλοιπης Ασίας. Η πιο πρόσφατη φάση της αμερικανικής επιθετικότητας, που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2026, περιελάμβανε πλήγματα στις ιρανικές εγκαταστάσεις εξαγωγής στο νησί Kharg.
Αυτή η βία προκάλεσε ιρανικά αντίποινα κατά των αραβικών κρατών που υποστηρίζονται από την Αμερική (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ), οδηγώντας σε συνολική μείωση της παραγωγής στην περιοχή. Οι εξαγωγές προς την Κίνα κατέρρευσαν από το 52% στο 30% των συνολικών της εισαγωγών. Δεδομένου ότι η Ασία εξαρτάται από τη Μέση Ανατολή για το 70% έως 90% της ενέργειάς της, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τον πόλεμο για να στραγγαλίσει οικονομικά την περιοχή.
Η παγίδα του Αμερικανικού LNG
Όπως ακριβώς συνέβη στην Ευρώπη με την καταστροφή των αγωγών Nord Stream, έτσι και στην Ασία οι ΗΠΑ δημιουργούν τεχνητές κρίσεις για να επιβάλλουν το δικό τους ακριβό φυσικό αέριο (LNG). Εταιρείες όπως η Glenfarne προωθούν έργα στην Αλάσκα, υποσχόμενες «ασφαλείς οδούς», τη στιγμή που οι ίδιες οι ΗΠΑ καθιστούν τις παραδοσιακές οδούς μη ασφαλείς μέσω συγκρούσεων και αποκλεισμών.
Η ενεργειακή εξάρτηση μετατρέπει τους συμμάχους (Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Φιλιππίνες) σε πληρεξούσιους (proxies) της αμερικανικής ισχύος. Αυτές οι χώρες αναγκάζονται να αναλάβουν το κόστος και τους κινδύνους της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, ενώ η Ουάσιγκτον αποκομίζει τα κέρδη. Ήδη, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα μετατρέπονται σε βιομηχανικά προκεχωρημένα φυλάκια για την παραγωγή και συντήρηση αμερικανικών όπλων και πλοίων.
Συμπέρασμα: Προς μια αναπόφευκτη σύγκρουση
Οι τρέχοντες πόλεμοι με τη Ρωσία και το Ιράν είναι απλώς η προετοιμασία για την τελική αναμέτρηση με την Κίνα. Για τις ΗΠΑ, η ειρήνη είναι οικονομικά μη βιώσιμη, καθώς το μοντέλο τους βασίζεται στην εξάλειψη των φθηνότερων εναλλακτικών λύσεων μέσω της βίας. Όσο ο πολυπολικός κόσμος δεν μπορεί να προβάλει επαρκή στρατιωτική και οικονομική αποτροπή, η παγκόσμια σταθερότητα θα παραμένει όμηρος των απαιτήσεων της Ουάσιγκτον για μονοπολική ηγεμονία. Ο πόλεμος δεν θα τελειώσει, γιατί για το αμερικανικό κατεστημένο, ο πόλεμος είναι η επιχείρηση.
