Η Τουρκία είναι ευρέως γνωστό ότι θεωρεί τους Κούρδους ως απειλή την οποία επιχειρεί εδώ και χρόνια να τιθασεύσει.
Αυτό μέχρι στιγμής φαίνεται να το έχει πετύχει στο εσωτερικό της- με βίαιη καταστολή στη ΝΑ Τουρκία και εσχάτως τείνοντας κλάδο ελαίας στο ΡΚΚ με τον φυλακισμένο ηγέτη του Οτσαλάν να έχει καλέσει τους μαχητές του να παραδώσουν τα όπλα και να τερματίσουν τον πόλεμο, κάτι που φαίνεται να λειτουργεί - αλλά και σε γειτονικά κράτη που διαβιούν μεγάλοι Κουρδικοί πληθυσμοί, όπως σε Συρία-Β.Ιράκ, διεξάγοντας συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις και εγκαθιστώντας δυνάμεις της εντός αυτών σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τα σύνορά τους.
Ωστόσο μεγάλος Κουρδικός πληθυσμός, περίπου εννέα (9) εκατομμύρια και πλέον διαβιοί κατά βάση στο ορεινό Δυτικό Ιράν που συνορεύει με το Ιράκ, το οποίο μέχρι στιγμής έλεγχε το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων και το οποίο πλέον αποτελεί μεγάλο πονοκέφαλο για τον Ερντογάν, με τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν να βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Αζέρικη μειονότητα της τάξης των 15 εκατομμυρίων περίπου που ζει κατά βάση στο ΒΔ Ιράν.
Τουρκική Διεύθυνση Πληροφοριών: "Η Τουρκία δεν σχεδιάζει εισβολή στο Ιράν"
Στα τέλη Φεβρουαρίου και πριν το χτύπημα ΗΠΑ-Ισραήλ κατα του Ιράν, η Τουρκική Διεύθυνση Πληροφοριών διαβεβαίωνε ότι "Η Τουρκία αρνείται τα σχέδια εισβολής στο Ιράν σε περίπτωση επίθεσης των ΗΠΑ, επικαλούμενη τον σεβασμό της κυριαρχίας"
Είχε προηγηθεί δημοσίευμα από το πάντα καλά ενημερωμένο Bloomberg, το οποίο επικαλείτο άτομα που "γνωρίζουν το θέμα", ότι η Τουρκία έχει ενημερώσει τα σχέδια έκτακτης ανάγκης σε μια πιθανή στρατιωτική εκστρατεία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κατά του Ιράν, με επιλογές που περιλαμβάνουν την είσοδο σε ιρανικό έδαφος για την αποτροπή μαζικής εισροής προσφύγων.
Τι θα ισχύσει όμως τώρα από πλευράς Τουρκίας, αφού βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια απομάκρυνσης του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν, από τις ΗΠΑ-Ισραήλ;
Στο ερώτημα αυτό επιχειρεί να δώσει απάντηση λίαν έγκριτο Διεθνές ΜΜΕ, επισημαίνοντας:
Η κυβέρνηση της Τουρκίας, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απέφυγε να συμμετάσχει στη σύγκρουση.
Η απροθυμία της Τουρκίας να συμμετάσχει σε αυτόν τον εξελισσόμενο περιφερειακό πόλεμο προς το παρόν δεν σημαίνει ότι οι ενέργειές της θα περιοριστούν σε ρητορική επ' αόριστον.
Προς το παρόν, η Άγκυρα τονίζει τις ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια που προκύπτουν από τις μεταναστευτικές πιέσεις κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της με το Ιράν.
Η Κουρδική απειλή για την Τουρκία "έρχεται" από το Ιράν με προτροπή Τράμπ
Ωστόσο, μια σύγκρουση που διαρκεί αρκετές εβδομάδες θα μπορούσε να ωθήσει την Άγκυρα να στείλει τον στρατό της εντός του Ιράν.
Και ο πιο πιθανός καταλύτης που θα οδηγούσε την Άγκυρα σε στρατιωτική δράση είναι η κουρδική απειλή που θα μπορούσε να προκύψει από ένα Ιράν σε διάλυση.
Και αυτή η πιθανότητα μπορεί σύντομα να εμφανιστεί στον ορίζοντα.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε πρόσφατα τηλεφωνική επικοινωνία με περιφερειακούς Κούρδους ηγέτες.
Εάν ο πρόεδρος σκοπεύει να επισπεύσει μια κουρδική εξέγερση εντός του Ιράν για να ανατρέψει το καθεστώς, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το πρόσχημα που χρειάζεται ο Ερντογάν για να εισέλθει στο Ιράν.
Εάν η Τουρκία αναλάβει στρατιωτική δράση, η πιο πιθανή δικαιολογία που θα δώσει είναι μια επιχείρηση για την αποτροπή «τρομοκρατικών επιθέσεων» που προέρχονται από Ιρανούς Κούρδους που συνδέονται με το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) του Ιράν.
Το PJAK
Το PJAK θεωρείται παρακλάδι του αυτονομιστικού κουρδικού κινήματος της Τουρκίας, του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο η Τουρκία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν κατονομάσει τρομοκρατική οργάνωση.
Στις 22 Φεβρουαρίου, το PJAK ενώθηκε με τέσσερα άλλα ιρανικά κουρδικά κόμματα για να σχηματίσουν έναν συνασπισμό για «τον αγώνα για την απελευθέρωση του Ανατολικού (ιρανικού) Κουρδιστάν».
Τα τουρκικά υπερεθνικιστικά μέσα έχουν ήδη αρχίσει να εκφράζουν ανησυχία για αυτό που θεωρούν αναπόφευκτο σχέδιο του PJAK να δημιουργήσει έναν «τρομοκρατικό διάδρομο» στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας, παρόμοιο με την πρώην ζώνη ελέγχου των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία.
Στρατιωτική Στάση της Τουρκίας
Από τα τέλη Φεβρουαρίου, η στρατιωτική στάση της Άγκυρας έδειχνε ετοιμότητα να διεξάγει διασυνοριακές επιχειρήσεις σε περίπτωση που οι Τούρκοι ηγέτες τις κρίνουν απαραίτητες ή σκόπιμες.
Παρά την αντίθεση της στην στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν, η Τουρκία έχει επιτρέψει σε αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AWACS) του ΝΑΤΟ να πετούν αποστολές παρακολούθησης πάνω από την ανατολική Τουρκία.
Αυτά τα αεροπλάνα έχουν σχεδιαστεί για να παρακολουθούν τις κινήσεις εχθρικών αεροσκαφών και θα παρέχουν στην Τουρκία πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τις άμεσες εξελίξεις.
Ούτε οι τουρκικές ούτε οι διεθνείς πηγές έχουν ακόμη αναφέρει σημαντικές κινήσεις από πλευράς 3ης και 2ης Τουρκικής Στρατιάς που είναι υπεύθυνες για την ασφάλεια των συνόρων αντίστοιχα με Γεωργία-Αρμενία - Ιράν και το Ιράκ-Συρία.
Από την πλευρά του ο Ερντογάν επικαλέστηκε την ετοιμότητα της Τουρκίας για μονομερή στρατιωτική δράση: «Όπου υπάρχει απειλή, θα την εξαλείψουμε στην πηγή της χωρίς να ζητήσουμε άδεια από κανέναν».
Τι θα μπορούσε να πυροδοτήσει ανάληψη στρατιωτικής δράσης της Τουρκίας στο Ιράν
Μια πιθανή προσφυγική κρίση ή to επικρατέστερο η δράση του PJAK.
Σε περίπτωση που η ελευθερία ελιγμών του PJAK αυξηθεί με μεγάλα πλήγματα κατά της κυβέρνησης του Ιράν, η Τουρκία μπορεί να ξεκινήσει διασυνοριακές επιχειρήσεις.
Το PJAK δεν εμπλέκεται στην τρέχουσα διαδικασία αφοπλισμού του PKK με την τουρκική κυβέρνηση, κάτι που μπορεί να μετριάσει την πολιτική ένταση που θα αντιμετωπίσει ο Ερντογάν στο εσωτερικό παρέμβαινοντας εναντίον των Ιρανών Κούρδων.
Ο τουρκικός τύπος περιέγραψε δύο πιθανά σενάρια για τουρκική στρατιωτική δράση.
Η δημιουργία συνοριακών καταφυγίων για μια κρίση προσφύγων και αργότερα εισβολές στο Ιράν για την εξασφάλιση μιας ζώνης ασφαλείας εάν το ιρανικό κράτος αποτύχει.
Η επέμβαση της Τουρκίας στο βόρειο Ιράκ —συνδυάζοντας εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές με ένα δίκτυο χερσαίων φυλακίων σε μια ορεινή ενδοχώρα που φιλοξενεί αντάρτες— παρέχει ενδείξεις για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια τέτοια ζώνη ασφαλείας στο Ιράν.
Παρ 'όλα αυτά, το μέγεθος της δραστηριότητας του PJAK ή του κουρδικού συνασπισμού σε ένα Ιράν που καταρρέει και κυρίως η στάση ΗΠΑ-Ισραήλ απέναντί του, θα ήταν ο τελικός καθοριστικός παράγοντας της έκτασης τυχόν τουρκικής στρατιωτικής δράσης στο Ιράν.