Ενώ η παγκόσμια κοινή γνώμη εστιάζει στα ηχηρά ονόματα πολιτικών, επιχειρηματιών και γαλαζοαίματων που αναδύονται από τα αποσφραγισμένα δικαστικά έγγραφα της υπόθεσης Τζέφρι Έπσταϊν, η ουσία της τραγωδίας βρίσκεται στις ιστορίες των γυναικών που έπεσαν θύματα του κυκλώματος. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Marie Claire, ο αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να είναι ασύλληπτος, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περισσότερες από 1.000 γυναίκες που παγιδεύτηκαν στον ιστό του χρηματιστή και της συνεργού του, Γκισλέιν Μάξγουελ.
Η δημοσιοποίηση των εγγράφων φέρνει στο φως λεπτομέρειες που παγώνουν το αίμα, όχι μόνο για τις πράξεις των εμπλεκομένων, αλλά για τον τρόπο λειτουργίας ενός συστήματος που εκμεταλλευόταν συστηματικά νεαρά κορίτσια για δεκαετίες.
Η Σοκαριστική Εκτίμηση: Πάνω από 1.000 Θύματα
Ο Μπραντ Έντουαρντς, δικηγόρος που εκπροσωπεί δεκάδες θύματα του Έπσταϊν, προχώρησε σε μια δήλωση που αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος της φρίκης. Μιλώντας μετά τη δημοσιοποίηση των νέων εγγράφων, τόνισε ότι ενώ ο κόσμος ασχολείται με τη λίστα των «πελατών» ή των γνωστών του Έπσταϊν, ο αριθμός των γυναικών που κακοποιήθηκαν είναι τρομακτικός.
«Αν κοιτάξετε το χρονικό διάστημα που ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ λειτουργούσαν αυτό το δίκτυο σωματεμπορίας και τον ρυθμό με τον οποίο έφερναν νέα κορίτσια, η εκτίμησή μου είναι ότι τα θύματα ξεπερνούν τα 1.000», δήλωσε χαρακτηριστικά. Πρόκειται για γυναίκες που σήμερα ζουν με το τραύμα, πολλές εκ των οποίων δεν έχουν μιλήσει ποτέ δημόσια.
Η Μαρτυρία της Johanna Sjoberg: Ο Πρίγκιπας και ο Μάγος
Μία από τις βασικές μάρτυρες που κατονομάζονται στα έγγραφα είναι η Johanna Sjoberg. Η ιστορία της ξεκινά το 1999, όταν ήταν φοιτήτρια κολεγίου και στρατολογήθηκε για να παρέχει «μασάζ» στον Έπσταϊν.
Στην κατάθεσή της, η Sjoberg περιγράφει περιστατικά που εμπλέκουν διάσημα πρόσωπα:
Πρίγκιπας Άντριου: Περιέγραψε ένα περιστατικό στην έπαυλη του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη, όπου ο Πρίγκιπας Άντριου, παίζοντας με μια μαριονέτα που έμοιαζε στον ίδιο, της θώπευσε το στήθος με το χέρι της κούκλας για αστείο, παρουσία της Virginia Giuffre και της Ghislaine Maxwell.
David Copperfield: Η Sjoberg ανέφερε ότι δείπνησε με τον διάσημο μάγο David Copperfield στο σπίτι του Έπσταϊν. Ο μάγος φέρεται να έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα και να τη ρώτησε αν γνώριζε ότι «τα κορίτσια πληρώνονταν για να βρουν και άλλα κορίτσια», επιβεβαιώνοντας τη γνώση του για το σύστημα στρατολόγησης.
Michael Jackson: Ανέφερε ότι συνάντησε τον βασιλιά της ποπ στην έπαυλη του Έπσταϊν στο Palm Beach, ωστόσο διευκρίνισε ότι δεν της ζήτησε ποτέ να του κάνει μασάζ και δεν υπήρξε καμία απρεπής συμπεριφορά από την πλευρά του.
Ο Μηχανισμός Στρατολόγησης και η Virginia Giuffre
Η περίπτωση της Virginia Giuffre (πρώην Roberts) παραμένει η πιο εμβληματική και λεπτομερής. Η Giuffre εργαζόταν ως βοηθός σε σπα στο Mar-a-Lago, το κλαμπ του Ντόναλντ Τραμπ στο Παλμ Μπιτς (σημειώνεται ότι ο Τραμπ δεν κατηγορείται για κακοποίηση στα συγκεκριμένα έγγραφα, αλλά ο χώρος αναφέρεται ως τόπος στρατολόγησης). Εκεί την εντόπισε η Γκισλέιν Μάξγουελ και την προσέγγισε με την υπόσχεση μιας καριέρας ως μασέρ για τον Έπσταϊν.
Η Giuffre έχει καταθέσει ότι μετατράπηκε σε «σεξουαλική σκλάβα», την οποία διακινούσαν μεταξύ Νέας Υόρκης, Λονδίνου και Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Στις καταθέσεις της περιγράφει πώς εξαναγκάστηκε να έχει σεξουαλικές επαφές με ισχυρούς άνδρες, συμπεριλαμβανομένου του Πρίγκιπα Άντριου, κάτι που ο ίδιος αρνείται, αν και κατέληξε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό μαζί της καταβάλλοντας τεράστιο χρηματικό ποσό.
Jane Doe #3: Η Δύναμη και ο Φόβος
Μια άλλη μάρτυρας, αναφερόμενη ως Jane Doe #3, περιέγραψε την ατμόσφαιρα τρομοκρατίας που επικρατούσε. Στρατολογήθηκε σε ηλικία μόλις 14 ετών. Η κατάθεσή της αποκαλύπτει πώς ο Έπσταϊν χρησιμοποιούσε τις διασυνδέσεις του για να εκφοβίζει τα θύματα.
«Ήξερα ότι είχε φίλους παντού. Είχε φίλους στον Λευκό Οίκο, είχε φίλους στη βασιλική οικογένεια, είχε φίλους στις επιστήμες. Ένιωθα τόσο μικρή και εκείνος ήταν τόσο μεγάλος και ισχυρός», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η ανισορροπία δύναμης ήταν που κρατούσε τα στόματα κλειστά για χρόνια.
Η Μέθοδος της «Πυραμίδας»
Το ρεπορτάζ αναδεικνύει τον ρόλο της Γκισλέιν Μάξγουελ ως της «αρχιτέκτονος» του δικτύου. Η Μάξγουελ δεν στρατολογούσε απλώς κορίτσια, αλλά δημιουργούσε ένα σύστημα τύπου «πυραμίδας». Τα θύματα πιέζονταν ή δελεάζονταν με χρήματα για να φέρουν τις φίλες τους, τις συμμαθήτριές τους ή άλλες νεαρές γυναίκες στον Έπσταϊν.
Η διαδικασία ξεκινούσε συνήθως αθώα, με την πρόφαση ενός μασάζ (foot massage ή neck massage), αλλά γρήγορα κλιμακωνόταν σε σεξουαλική κακοποίηση. Τα κορίτσια, συχνά προερχόμενα από φτωχά ή διαλυμένα οικογενειακά περιβάλλοντα, θαμπώνονταν από τον πλούτο και την πολυτέλεια, πριν παγιδευτούν σε έναν εφιάλτη από τον οποίο ήταν αδύνατο να ξεφύγουν.
Η δημοσιοποίηση των εγγράφων αποτελεί μια μορφή δικαίωσης, έστω και καθυστερημένης, για τις γυναίκες αυτές, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από κάθε όνομα στη «μαύρη λίστα» κρύβεται μια κατεστραμμένη ζωή.
