Ο Ντιόσνταδο Καμπέγιο έχει αναδειχθεί σε μια από τις πλέον καθοριστικές μορφές στη σύγχρονη πολιτική σκηνή της Βενεζουέλας, με ιδιαιτέρως σημαντικό ρόλο στις τρέχουσες εξελίξεις της χώρας μετά από τη σύλληψη του τέως προέδρου Νικολάς Μαδούρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Γεννημένος στις 15 Απριλίου 1963 στο El Furrial της πολιτείας Monagas, ο Καμπέγιο είναι πολιτικός και πρώην αξιωματικός που βρήκε τη θέση του στο εσωτερικό του κινήματος του Ούγκο Τσάβες από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης Μπολιβαριανής. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά, έχει υπηρετήσει σε εξέχουσες πολιτικές και κρατικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένης της ηγεσίας του κυβερνώντος «Κόμματος Ενωμένης Σοσιαλιστικής Βενεζουέλας» (PSUV) και της θέσης του υπουργού Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Ειρήνης από τον Αύγουστο του 2024.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Καμπέγιο έχει θεωρηθεί από πολλούς αναλυτές ως η πιο ισχυρή προσωπικότητα στη χώρα μετά τον Τσάβες και τον Μαδούρο, λόγω του ελέγχου που ασκεί σε βασικούς μηχανισμούς εξουσίας. Διαθέτει επιρροή σε αστυνομικές δυνάμεις, υπηρεσίες πληροφοριών, τμήματα του στρατού και πολιτοφυλακές όπως οι «colectivos», που έχουν ενεργό ρόλο στην τήρηση της δημόσιας τάξης και στην εφαρμογή της πολιτικής του καθεστώτος στις πόλεις.
Ο Καμπέγιο ξεκίνησε από τον στρατό και συμμετείχε μαζί με τον Τσάβες στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 1992 κατά του τότε Προέδρου Καρλος Ανδρες Πέρες, γεγονός που σηματοδότησε την αρχή της πολιτικής του διαδρομής. Αργότερα, όταν ο Τσάβες κατέλαβε την εξουσία, ο Καμπέγιο ήταν από τους βασικούς συνεργάτες του, αναλαμβάνοντας κρίσιμες θέσεις στην κυβέρνηση και ενισχύοντας τα δίκτυα εξουσίας που τον καταξίωσαν ως επιδραστικό παράγοντα στη βενεζουελάνικη πολιτική σκηνή.
Μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο από την εξουσία και την ανάληψη της προσωρινής προεδρίας από τη Ντέλσι Ροντρίγκεζ, ο ρόλος του Καμπέγιο αποκτά κρίσιμη σημασία για τη διατήρηση της σταθερότητας και της συνοχής του κυβερνητικού σχεδίου. Παρά τις τυχόν αντιθέσεις ανάμεσα σε αυτόν και τη νέα ηγεσία, η επιρροή του στο εσωτερικό των δυνάμεων ασφαλείας και των πολιτοφυλακών καθιστά τον Καμπέγιο έναν από τους πιο ισχυρούς παίκτες στη χώρα.
Επίσης, ο Καμπέγιο διατηρεί έντονη ρητορική εναντίον των ΗΠΑ, κατηγορώντας τη στρατιωτική επέμβασή τους και τη σύλληψη του Μαδούρο ως «απαγωγή» και «παράνομη πράξη». Αυτές οι δηλώσεις έχουν ενισχύσει την εικόνα του ως σταθερού αντιιμπεριαλιστή και σημείου αντίστασης έναντι εξωτερικών πιέσεων, στοιχείο που τον καθιστά ταυτόχρονα κεντρική φιγούρα στις σχέσεις της Βενεζουέλας με την Ουάσιγκτον.
Παράλληλα, διεθνείς αναφορές και αρχεία υποδεικνύουν ότι ο Καμπέγιο έχει βρεθεί στο επίκεντρο κατηγοριών περί παρακολούθησης του οργανωμένου εγκλήματος και διακίνησης ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων υποθέσεων που συνδέουν την επωνυμία του με την ομάδα που φέρεται να έχει επικεφαλής στο πλαίσιο του λεγόμενου Cartel of the Suns· πάντως τέτοιες καταγγελίες δεν έχουν οδηγήσει σε επιβεβαιωμένες δικαστικές αποφάσεις.
Η δυναμική παρουσία του Καμπέγιο στη βενεζουελάνικη πολιτική, ο έλεγχος κρίσιμων μηχανισμών εξουσίας και η σταθερή του στάση έναντι των ΗΠΑ τοποθετούν τον ίδιο στο επίκεντρο των εξελίξεων στη χώρα, σε μια στιγμή που η Βενεζουέλα βιώνει βαθιά μεταβαλλόμενη πολιτική συγκυρία με επιπτώσεις σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο.