Οι προκλήσεις των Τούρκων δεν έχουν τελειωμό, και αυτό σίγουρα εκτός ότι δείχνει επερχόμενη πολεμική κρίση, σίγουρα δεν είναι καθόλου καλό για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Με αρχή τον Τούρκο πρόεδρο Ρ.Ν. Ερντογάν, ο οποίος δήλωσε ότι η επιρροή της Τουρκίας εκτείνεται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά της όρια, ξεκίνησαν επίσημα τα όργανα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
«Γίναμε μάρτυρες πως η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία, και εκ μέρους μου, του έθνους μου και του λαού μου, ευχαριστώ όλους τους φίλους μας που βρίσκονται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Έτσι, για άλλη μια φορά αποκαλύφθηκε πως η Τουρκία όχι μόνο στην κοντινή της περιοχή, αλλά από την Αφρική μέχρι και την Ασία, από τη Λατινική Αμερική στα Βαλκάνια, από τη Μέση Ανατολή μέχρι και τον κόσμο του Ισλάμ, είναι το όνομα της αγάπης, της ελπίδας, της φροντίδας, της αντίστασης», ανέφερε ο Ερντογάν.
Την σκυτάλη τώρα πήρε ο Διεθύνων σύμβουλος της τουρκικής εταιρείας όπλων Aselsan ο οποίος δήλωσε παρουσιάζοντας ένα νέο σύστημα:
"Ο ηλεκτροοπτικός αισθητήρας μας AselFLIR μπορεί να δει στόχους πάνω από την Αθήνα, 211 χιλιόμετρα μακριά από το Τσεσμέ" .
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ASELSAN, Ahmet Akyol, επιβεβαίωσε ότι το ηλεκτροοπτικό σύστημα αναγνώρισης και στόχευσης ASELFLIR πέτυχε τον εντοπισμό στόχου σε απόσταση 211 χιλιομέτρων. Υπό κατάλληλες καιρικές συνθήκες, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UAV) που ίπταται στον εναέριο χώρο του Τσεσμέ (Çeşme) έχει τη δυνατότητα να καταγράψει εικόνα πάνω από την Αθήνα, καθώς η γεωγραφική απόσταση σε ευθεία γραμμή (check-to-check) μεταξύ των δύο περιοχών είναι περίπου 200 χιλιόμετρα, αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ.
Πρόκειται για μία ακόμη δήλωση δήθεν υπεροχής των τουρκικών οπλικών συστημάτων ( πολλά από τα οποία είναι άχρηστα) με στόχο την δημιουργία εντυπώσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, αλλά και μια επίδειξη σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
Ένας μεσαίου τύπου Τούρκος Αξιωματούχος, απειλεί την ελληνική πρωτεύσουσα με ιταμό τρόπο, προκαλώντας το ελληνικό περί κοινού δικαίου αίσθημα των πολιτών που κατοικούν σε αυτήν την χώρα.
Αυτός ο τρόπος τουρκικών προκλήσεων, διαπερνά ολόκληρη την τουρκική ιεραρχία και συνεχίζεται ακάθεκτος κατά της Αθήνας και της Ιερουσαλήμ, δείγμα της νεο-οθωμανικής αλαζονείας που διακατέχει την τουρκική πλευρά.
ΟΙ Τούρκοι ετοιμάζονται να επιβληθούν σε δύο θάλασσες ( Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο) και δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν δεχθούν ένα ισχυρό " ράπισμα", όπως μας δείχνει και η ιστορία.
Η απάντηση στο έτερο ερώτημα, γιατί η Τουρκία δεν υποχωρεί σε αυτές τις παράλογες απαιτήσεις, βρίσκεται στην πολιτική των ίσων αποστάσεων που τηρούν οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες, η οποία της επιτρέπει να διατηρεί γεωπολιτικό πλεονέκτημα χωρίς να υφίσταται ουσιαστικό κόστος.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως κρίσιμο ανάχωμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Προτεραιότητά τους είναι να μην την ωθήσουν οριστικά στην αγκαλιά της Μόσχας, γεγονός που περιορίζει την άσκηση πραγματικής πίεσης.
Η Ρωσία χρησιμοποιεί τη σχέση της με τον Ερντογάν για να προκαλέσει ρήγματα στη συνοχή της Δύσης. Η Μόσχα επενδύει στην τουρκική διπλωματία της «επιτήδειας ουδετερότητας» μέσω οικονομικών και ενεργειακών συμφωνιών.
Η Βρετανία ακολουθεί παραδοσιακά μια ρεαλιστική πολιτική (realpolitik), βλέποντας την Άγκυρα ως στρατηγικό εμπορικό και αμυντικό εταίρο στην περιοχή, ειδικά μετά το Brexit, αποφεύγοντας τις συγκρούσεις.
Η Τουρκία υποχωρεί ή διαπραγματεύεται μόνο όταν αντιμετωπίζει άμεσο, χειροπιαστό κόστος (π.χ. σοβαρές οικονομικές κυρώσεις ή καθολικό εξοπλιστικό εμπάργκο), κάτι που οι μεγάλες δυνάμεις αποφεύγουν να επιβάλουν λόγω των δικών τους συμφερόντων.