Έξαλλοι είναι οι Τούρκοι γενικά μετά τις χθεσινές δηλώσεις του Α/ΓΕΑ Αντιπτεράρχου (Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη, ότι «Πέρα από τους απόλυτους αριθμούς, οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ κοντινά επίπεδα, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διατηρεί την κυριαρχία στους αιθέρες επειδή διαθέτει ανώτερα και πιο εξελιγμένα συστήματα. Δεν χρειάζεται καν να αναφερθώ στο ανθρώπινο δυναμικό μας, η αξία του οποίου αναγνωρίζεται διεθνώς σε όλες τις νατοϊκές ασκήσεις. Δεν υποτιμούμε κανέναν, όμως ο αντίπαλος οφείλει να το σκεφτεί πάρα πολλές φορές πριν επιχειρήσει το οτιδήποτε. Η ισχύς πυρός που διαθέτουμε εγγυάται απόλυτα την εθνική ασφάλεια», δήλωσε με απόλυτη αυτοπεποίθηση.
Την αλήθεια ανέφερε ο Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά όπως φαίνεται χάλασε το οθωμανικό όνειρο των Τούρκων για κυριαρχία και κυρίως για δήθεν τουρκική ανωτερότητα παντού.
Ο τουρκικός και αζέρικος τύπος, αναφέρουν ότι "παρά τους ισχυρισμούς αυτούς του Έλληνα διοικητή, ο αριθμός και η κατάσταση των μαχητικών αεροσκαφών στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία είναι ανώτερα από αυτά της Ελλάδας. Επί του παρόντος, το απόθεμα μόνο της Τουρκίας περιλαμβάνει περισσότερα από 230 μαχητικά αεροσκάφη F-16 σε διάφορες τροποποιήσεις".
Ακόμη και έτσι να ήταν και να είχαν οι Τούρκοι " λειτουργικά" 230 μαχητικά αεροσκάφη έτοιμα να πετάξουν, που θα βρούν πιλότους να ανταγωνιστούν τους έμπειρους και πολύ περισσότερους Έλληνες πιλότους, στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο;
Υπενθυμίζουμε το σοβαρό και διαρθρωτικό έλλειμμα πιλότων της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο επηρεάζει άμεσα την επιχειρησιακή της ικανότητα.
Σύμφωνα με αναλύσεις από το Pentapostagma.gr τα αίτια του τουρκικού ελλείμματος σε πιλότους οφείλονται στις εκκαθαρίσεις μετά το "πραξικόπημα" το 2016.
Το κύριο πλήγμα επήλθε μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, όταν η κυβέρνηση Ερντογάν απέλυσε, δίωξε ή φυλάκισε εκατοντάδες έμπειρους πιλότους μαχητικών αεροσκαφών ως υποστηρικτές του κινήματος Γκιουλέν.
Πολλοί εν ενεργεία Τούρκοι πιλότοι επέλεξαν να μεταπηδήσουν μαζικά στον ιδιωτικό τομέα ή σε αεροπορικές εταιρείες του εξωτερικού για να αποφύγουν τις διώξεις, επιδεινώνοντας το πρόβλημα.
Η Άγκυρα δεν διαθέτει τον ιδανικό αριθμό των τουλάχιστον 900 πιλότων που απαιτούνται για τη σωστή στελέχωση των 12 κύριων αεροπορικών βάσεων της χώρας και αυτό είναι αλήθεια.
Η έλλειψη είναι τόσο έντονη που δημιουργεί ερωτήματα για το ποιος θα πετάξει όχι μόνο τα νέα Eurofighter που επιδιώκει να αγοράσει η Άγκυρα, αλλά ακόμα και τα αναβαθμισμένα F-16 Viper που περιμένει από τις ΗΠΑ.
Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας έχει εκδώσει κατά καιρούς επείγουσες ανακοινώσεις για την πρόσληψη πτυχιούχων και ενεργών αξιωματικών άλλων κλάδων προκειμένου να εκπαιδευτούν εσπευσμένα ως πιλότοι.
Λόγω της αδυναμίας κάλυψης των κενών σε ανθρώπινο δυναμικό, η Τουρκία προσπαθεί να παρακάμψει το έλλειμμα στρέφοντας τη στρατηγική της σε έναν μη επανδρωμένο αεροπορικό πόλεμο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, επενδύοντας μαζικά σε drones.
Έχουν καταγραφεί προσπάθειες εκπαίδευσης Τούρκων πιλότων στο εξωτερικό (π.χ. στο Κατάρ), ειδικά για την εξοικείωσή τους με αεροσκάφη δυτικού τύπου.
Η αεροπορική ισορροπία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μεταβάλλεται ραγδαία, με την Αθήνα να αποκτά ποιοτικό πλεονέκτημα μέσω τεχνολογιών επόμενης γενιάς
Η χώρα μας αναβαθμίζει 83 F-16 σε επίπεδο Viper (Block 72) με ραντάρ AESA, ενώ διαθέτει 24 γαλλικά μαχητικά Rafale F3R, καθώς επίσης έχει εγκριθεί η αγορά 20 μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.
Η Τουρκία διαθέτει τον τρίτο μεγαλύτερο στόλο F-16 παγκοσμίως (κυρίως Block 40/50), υλοποιεί το εγχώριο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού «Özgür», και έχει εξασφαλίσει συμφωνία για 40 νέα F-16 Block 70 και 79 κιτ αναβάθμισης από τις ΗΠΑ, ενώ αναπτύσσει το εγχώριο μαχητικό 5ης γενιάς KAAN.
Το ελληνικό Οπλοστάσιο, υπερέχει σε δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις λόγω των ραντάρ AESA. Η Πολεμική μας Αεροπορία διαθέτει τους πυραύλους μακρού πλήγματος Meteor (στα Rafale) και SCALP EG, που αλλάζουν τις ισορροπίες πέρα από τον ορίζοντα (BVR).
Από την άλλη πλευρά η Τουρκική Βιομηχανία έχει αναπτύξει μια ισχυρή εγχώρια γκάμα πυρομαχικών (πύραυλοι ι Bozdoğan, Gökdoğan, Som), ενώ διαθέτει έναν ικανό στόλο μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs/UCAVs όπως τα Bayraktar TB2/TB3, Akıncı, Anka-3) για αποστολές κορεσμού και αναγνώρισης.
Οι Έλληνες Πιλότοι, διακρίνονται σταθερά σε νατοϊκές ασκήσεις (π.χ. TLP στο Albacete), ενώ εκπαιδεύονται αποκλειστικά σε σενάρια εναέριας υπεροχής και αναχαιτίσεων υψηλής έντασης στο Αιγαίο.
Οι Τούρκοι Πιλότοι διαθέτουν πολεμική εμπειρία (combat-proven) από επιχειρήσεις στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη, υπό καθεστώς όμως απόλυτης αεροπορικής υπεροχής, αφού οι χώρες αυτές δεν διαθέτουν στοιχειώδη αεράμυνα.
Σε μια ενδεχόμενη αεροπορική σύγκρουση στο Αιγαίο, η Ελλάδα διαθέτει το ποιοτικό και τεχνολογικό πλεονέκτημα, ενώ η Τουρκία υπερέχει αριθμητικά σε μαχητικά αεροσκάφη. Η χώρα μας έχει εξασφαλίσει μια σημαντική μακροπρόθεσμη αεροπορική αποτρεπτική ισχύ, και αυτό ακριβώς τρέμουν οι Τούρκοι αφού το γνωρίζουν καθημερινά στο Αιγαίο.
