Πτωτικές τάσεις καταγράφουν οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου, με τους επενδυτές να τιμολογούν τα σημάδια πιθανής προόδου προς μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης.
Στις συναλλαγές της Τετάρτης, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου Brent βρέθηκαν να διαπραγματεύονται κάτω από το ψυχολογικό όριο των 100 δολαρίων, κινούμενα γύρω από τα 98 δολάρια ανά βαρέλι, σημειώνοντας πτώση που ξεπερνά το 1,5%. Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζουν και τα συμβόλαια του αμερικανικού αργού (WTI), τα οποία υποχωρούν προς τα 92 δολάρια, διευρύνοντας τις απώλειες που καταγράφονται από την αρχή της εβδομάδας.
Τα «αγκάθια» της συμφωνίας
Η αποκλιμάκωση στις αγορές ενέργειας έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την αβεβαιότητα που επικρατεί στο διπλωματικό και στρατιωτικό πεδίο.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, έσπευσε να προσγειώσει τις προσδοκίες για άμεση λύση, διευκρινίζοντας ότι η ολοκλήρωση οποιασδήποτε συμφωνίας απαιτεί χρόνο. Στο τραπέζι παραμένουν κρίσιμα ανεπίλυτα ζητήματα, με κυριότερα την τύχη των παγωμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και τη διστακτικότητα της Τεχεράνης να παράσχει εγγυήσεις για την ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων από το στρατηγικό πέρασμα των Στενών του Ορμούζ.
Πολεμικές ιαχές και πιέσεις προς τον Τραμπ
Την ίδια ώρα, επί του πεδίου, οι εχθροπραξίες καλά κρατούν, διατηρώντας ψηλά το γεωπολιτικό ρίσκο. Ο αμερικανικός στρατός επιβεβαίωσε την πραγματοποίηση επιθέσεων στο νότιο Ιράν, κάνοντας λόγο για επιχειρήσεις αυτοάμυνας. Στον αντίποδα, οι ιρανοί Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν ότι στόχευσαν ένα αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F-35, καθώς και drones, τα οποία, σύμφωνα με την Τεχεράνη, παραβίασαν τον ιρανικό εναέριο χώρο.
Μέσα σε αυτό το ρευστό σκηνικό, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από περιφερειακές δυνάμεις. Κράτη του Κόλπου, όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ζητούν την εξάντληση των διπλωματικών περιθωρίων, εκφράζοντας έντονες ανησυχίες.
Ο φόβος τους έγκειται στο σενάριο μιας ραγδαίας στρατιωτικής κλιμάκωσης, η οποία θα μπορούσε να εξωθήσει το Ιράν σε ασύμμετρα αντίποινα εναντίον των γειτονικών κρατών, παραλύοντας την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.