Σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική Άμυνας του Πενταγώνου για το 2026, η Ρωσία «κατέχει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο, το οποίο συνεχίζει να εκσυγχρονίζει και να διαφοροποιεί, καθώς και υποθαλάσσιες, διαστημικές και κυβερνοδυναμικές δυνατότητες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον των ΗΠΑ», επισημαίνει λίαν έγκριτο Διεθνές ΜΜΕ, αναφέροντας μεταξύ άλλων:
Από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επικαλέστηκε τα πυρηνικά όπλα της Ρωσίας σε μια προφανή προσπάθεια να αποτρέψει τη δυτική στρατιωτική επέμβαση εναντίον της Ρωσίας στην Ουκρανία δηλώνοντας ότι η Ρωσία έχει αναπτύξει μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα στη σύμμαχό της Λευκορωσία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σε ζωντανή μετάδοση οι ομιλίες Μητσοτάκη και Μακρόν στο ελληνογαλλικό οικονομικό φόρουμ
Η Συνθήκη New START του 2010 που περιόριζε τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας έληξε τον Φεβρουάριο του 2026, αν και Ρώσοι αξιωματούχοι δήλωσαν στη συνέχεια ότι η Ρωσία θα συνέχιζε να τηρεί τα κεντρικά όρια της συνθήκης - 1.550 κεφαλές σε 700 αναπτυγμένα στρατηγικά οχήματα παράδοσης πυρηνικών όπλων και συνολικά 800 αναπτυγμένα και μη αναπτυγμένα στρατηγικά οχήματα παράδοσης πυρηνικών όπλων - εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες το έκαναν.
Πυρηνικό Οπλοστάσιο-Δομή Δυνάμεων
Σύμφωνα με μια εκτίμηση του 2025 από την Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων (FAS) (η πιο πρόσφατη διαθέσιμη για τη χώρα), η Ρωσία διαθέτει περίπου 1.718 αναπτυγμένες πυρηνικές κεφαλές βασισμένες σε μια τριάδα στρατηγικών οχημάτων παράδοσης που αποτελούνται περίπου από 330 διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM), 12 υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων (SSBN) με 192 βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια (SLBM) και 58 στρατηγικά βομβαρδιστικά.
Η Ετήσια Αξιολόγηση Απειλών (ATA) της κοινότητας πληροφοριών των ΗΠΑ για το 2026 αναφέρει ότι η Ρωσία «εκσυγχρονίζει τις δυνατότητες πυρηνικών όπλων της ενόψει πολλαπλών αποτυχημένων δοκιμών νέων συστημάτων».
Μια ξεχωριστή ρωσική στρατιωτική υπηρεσία, οι Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις, διοικεί τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBMs).
Η Ρωσία μπορεί να αναπτύξει τους περισσότερους από τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους της και όλους τους SLBMs της με πολλαπλές κεφαλές σε κάθε πύραυλο.
Σε μια μαρτυρία του Μαρτίου 2026, ο Διοικητής της Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ (STRATCOM), Ναύαρχος Richard Correll, δήλωσε ότι η Ρωσία διαθέτει περίπου 2.600 αναπτυγμένες και μη αναπτυγμένες στρατηγικές πυρηνικές κεφαλές.
Τα μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα (NSNW)
Η Ρωσία διαθέτει επίσης μια ποικιλία συστημάτων διπλής ικανότητας (τα οποία είναι σε θέση να χρησιμοποιούν συμβατικές ή πυρηνικές κεφαλές), συμπεριλαμβανομένων πυραύλων ακριβείας, διαφόρων εμβελειών και τρόπων εκτόξευσης που δεν περιορίζονται από καμία συμφωνία ελέγχου των όπλων.
Ο ρωσικός στρατός θα μπορούσε να αναπτύξει αυτά τα συστήματα με πυρηνικές κεφαλές, επιτρέποντας τη χρήση τους ως μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα (NSNW).
Η Ρωσία έχει απορρίψει τις προσπάθειες των ΗΠΑ να διαπραγματευτούν όρια για τους NSNW, περιγράφοντας αυτά τα όπλα ως αντιστάθμιση της συμβατικής υπεροχής των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Ο Ναύαρχος Correll δήλωσε τον Μάρτιο του 2026 ότι η Ρωσία είχε «έως και 2.000 κεφαλές» που προορίζονταν για τους NSNW. Μια εκτίμηση της FAS αποδίδει 1.477 κεφαλές σε αυτά τα συστήματα. Σύμφωνα με μια έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών του 2026, «δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις για μεγάλης κλίμακας αύξηση του συνολικού αριθμού κεφαλών που έχουν ανατεθεί σε αυτούς τους ρόλους».
Νέες δυνατότητες
Το 2018, ο Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία ανέπτυσσε νέες δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένου ενός υπερηχητικού οχήματος ολίσθησης τοποθετημένου σε ICBM, ενός πυρηνοκίνητου πυραύλου κρουζ και ενός αυτόνομου υποβρύχιου συστήματος με πυρηνική ισχύ.
Τα δύο τελευταία συστήματα δοκιμάστηκαν το 2025, σύμφωνα με δήλωση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA) του 2026.
Σύμφωνα με την μαρτυρία του Διοικητή της Βόρειας Διοίκησης των ΗΠΑ (NORTHCOM), Στρατηγού Γκρέγκορι Γκιγιό, το 2025, «εάν τεθούν σε λειτουργία», αυτές οι νέες ρωσικές δυνατότητες «θα αποτελέσουν σοβαρή πρόκληση για την ικανότητα των ΗΠΑ να ανιχνεύουν και να χαρακτηρίζουν μια εισερχόμενη επίθεση και να καθορίζουν μια κατάλληλη αντίδραση κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης».
Το 2024, Αμερικανοί αξιωματούχοι εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τα σχέδια της Ρωσίας να εκτοξεύσει έναν πυρηνικό δορυφόρο στο διάστημα. Μια δήλωση της DIA του 2025 ανέφερε ότι η Ρωσία πιστεύει ότι ένας «δορυφόρος ικανός να μεταφέρει πυρηνική συσκευή», μεταξύ άλλων αντιδιαστημικών δυνατοτήτων, «θα αποτρέψει τους δυτικούς αντιπάλους που εξαρτώνται από το διάστημα και θα επιτρέψει στη Ρωσία να διαταράξει ή να καταστρέψει τους δυτικούς δορυφόρους σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής».
Δόγμα -Σχεδίαση
Σύμφωνα με μια αναθεώρηση της πυρηνικής δηλωτικής πολιτικής της Ρωσίας τον Νοέμβριο του 2024, η ρωσική πολιτική πυρηνικής αποτροπής επιδιώκει να διατηρήσει τις πυρηνικές δυνάμεις σε «επαρκές» επίπεδο που «εγγυάται την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας», αποτρέπει την επιθετικότητα και επιτρέπει τη διαχείριση της κλιμάκωσης, καθώς και την «παύση» των εχθροπραξιών με «όρους αποδεκτούς» από τη Ρωσία.
Το έγγραφο προσθέτει ότι ο Ρώσος πρόεδρος θα μπορούσε να εγκρίνει την χρήση πυρηνικών όπλων στα ακόλουθα σενάρια:
(1) «λήψη αξιόπιστων δεδομένων» σχετικά με μια επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον ρωσικού ή συμμαχικού εδάφους,
(2) χρήση από έναν αντίπαλο «πυρηνικών και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής» εναντίον της Ρωσίας ή ενός συμμάχου
(3) εχθρικές ενέργειες σε κυβερνητικούς ή στρατιωτικούς στόχους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ικανότητα της Ρωσίας να αντιδράσει με πυρηνικά όπλα,
(4) μια συμβατική «επίθεση κατά» της Ρωσίας και (ή) της Λευκορωσίας που αποτελεί «κρίσιμη απειλή για την κυριαρχία και (ή) την εδαφική τους ακεραιότητα» και
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι περιλαμβάνει η «ενισχυμένη εταιρική σχέση Ελλάδας-Γαλλίας» – Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας
(5) «λήψη αξιόπιστων δεδομένων» σχετικά με μια «μαζική εκτόξευση (απογείωση) μέσων αεροπορικής και διαστημικής επίθεσης» και «τη διέλευση των κρατικών συνόρων της Ρωσίας».
Το έγγραφο αναφέρει επίσης ότι η Ρωσία θεωρεί την «επίθεση» από «οποιοδήποτε μη πυρηνικό κράτος με τη συμμετοχή ή την υποστήριξη ενός πυρηνικού κράτους» ως «κοινή επίθεση» κατά της Ρωσίας.
Ενώ αυτή η δηλωτική αναθεώρηση πολιτικής διευρύνει το φάσμα των πιθανών σεναρίων πυρηνικής χρήσης της Ρωσίας, είναι άγνωστο πώς ο ρωσικός στρατός θα την μεταφράσει σε αλλαγές στον σχεδιασμό πυρηνικής χρήσης της Ρωσίας.
Ο ρωσικός στρατός σχεδιάζει τη χρήση στρατιωτικής δύναμης μέσω ενός συστήματος «στρατηγικών επιχειρήσεων».
Σύμφωνα με ορισμένες μη κυβερνητικές πηγές, ορισμένες από αυτές τις επιχειρήσεις μπορεί να προβλέπουν μεγάλης κλίμακας καθώς και περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων.
Λευκορωσία- Ουκρανία
Ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο δήλωσε τον Απρίλιο του 2024 ότι η Ρωσία ανέπτυξε «αρκετές δωδεκάδες» πυρηνικά όπλα στη Λευκορωσία. Η DIA δήλωσε το 2025 ότι η Ρωσία «επεκτείνει την πυρηνική της θέση στη Λευκορωσία δημιουργώντας δυνατότητες πυραύλων και αεροσκαφών με πυρηνική ισχύ, ανακαινίζοντας μια τοποθεσία αποθήκευσης πυρηνικών όπλων και εκπαιδεύοντας πληρώματα της Λευκορωσίας για τον χειρισμό τακτικών πυρηνικών όπλων».
Ορισμένοι ειδικοί στη Ρωσία έχουν ζητήσει περιορισμένες πυρηνικές επιθέσεις και αλλαγές στην δηλωτική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι οι ρωσικές απειλές δεν έχουν αποτρέψει τη δυτική στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Δυτικοί αναλυτές έχουν συζητήσει την αξιοπιστία των πυρηνικών απειλών και των σηματοδοσιών του Πούτιν.
Σύμφωνα με δήλωση της DIA του 2025, «Η Ρωσία σχεδόν σίγουρα επιδιώκει να αποφύγει την άμεση σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, επειδή εκτιμά ότι δεν μπορεί να κερδίσει μια συμβατική στρατιωτική αντιπαράθεση με τη συμμαχία».
Καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Πιο πρόσφατα, μια δήλωση της DIA του 2025 ανέφερε ότι «η Ρωσία είναι πολύ απίθανο να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα στη σύγκρουση, εκτός εάν η ρωσική ηγεσία κρίνει ότι αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή για το καθεστώς».
Έλεγχος Όπλων και Μείωση Κινδύνου
Από την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία έχουν περιοδικά εμπλακεί σε προσπάθειες μείωσης των κινδύνων πυρηνικού πολέμου και έχουν διαπραγματευτεί συμφωνίες για τον περιορισμό και τη μείωση των πυρηνικών τους όπλων.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία ωστόσο δεν έχουν συναντηθεί για να συζητήσουν τον μελλοντικό έλεγχο των όπλων από τον Ιανουάριο του 2022.
Ο Πρόεδρος Πούτιν είχε δηλώσει ότι η Ρωσία δεν θα συζητήσει τον έλεγχο των όπλων, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να προκαλέσουν «στρατηγική ήττα» στη Ρωσία παρέχοντας στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.
Τον Φεβρουάριο του 2023, ο Πρόεδρος Πούτιν ανακοίνωσε ότι η Ρωσία θα αναστείλει τη συμμετοχή της στη Νέα Συνθήκη START. Ρώσοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Ρωσία θα διατηρήσει τα κεντρικά όρια της συνθήκης, αλλά θα διακόψει τις επιτόπιες επιθεωρήσεις και τις ανταλλαγές δεδομένων.
Σε μια ετήσια έκθεση του 2026 προς το Κογκρέσο, το Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι «η Ρωσία ήταν πιθανώς κοντά στο όριο των αναπτυγμένων κεφαλών κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του έτους και πιθανότατα το ξεπέρασε προς το τέλος του 2025», αλλά «αξιολογεί με μεγάλη σιγουριά» ότι η Ρωσία δεν πραγματοποίησε «καμία δραστηριότητα μεγάλης κλίμακας πάνω από τα όρια της Συνθήκης το 2025».
Η έκθεση ανέφερε ότι ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούσαν να «πιστοποιήσουν» ότι η Ρωσία συμμορφωνόταν με τη Νέα START, το υπουργείο δεν «προσδιόρισε» ότι «η μη συμμόρφωση της Ρωσίας» απειλούσε τα «συμφέροντα εθνικής ασφάλειας» των ΗΠΑ.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία θα συνέχιζε να τηρεί τα όρια της Νέας START μετά την ημερομηνία λήξης της συνθήκης στις 5 Φεβρουαρίου 2026, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες το έπρατταν.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2026, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τζ. Τραμπ δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «αντί να παρατείνουν» τη Νέα START, οι Ηνωμένες Πολιτείες «θα έπρεπε» να διαπραγματευτούν μια «νέα, βελτιωμένη και εκσυγχρονισμένη Συνθήκη».
Στις 11 Φεβρουαρίου, Ρώσοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Ρωσία θα τηρούσε τα κεντρικά όρια της Νέας START, εφόσον το έπρατταν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
