Καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συμπληρώνει σχεδόν έναν μήνα χωρίς ορατό ορίζοντα αποκλιμάκωσης, η εσωτερική κατάσταση στο Ιράν λαμβάνει πλέον δραματικές, αν όχι δυστοπικές, διαστάσεις.
Το καθεστώς, αντιμέτωπο με τη φθορά των συνεχών συγκρούσεων, καταφεύγει σε πρακτικές που μαρτυρούν βαθιά επιχειρησιακή και κοινωνική απόγνωση.
Παιδιά-στρατιώτες στα μπλόκα της Basij
Η πλέον ανατριχιαστική εξέλιξη είναι η ανοιχτή στρατολόγηση ανηλίκων. Όπως παραδέχθηκε κυνικά ο Ραχίμ Ναντάλι, υπεύθυνος πολιτιστικών θεμάτων των Φρουρών της Επανάστασης στην πρωτεύουσα, παιδιά ηλικίας μόλις 12 ετών εντάσσονται πλέον σε προγράμματα «εθελοντικής συμμετοχής». Ο ρόλος τους δεν περιορίζεται σε βοηθητικά καθήκοντα· συμμετέχουν ενεργά σε ένοπλες περιπολίες και επανδρώνουν σημεία ελέγχου κάτω από γέφυρες και βασικές αρτηρίες της πόλης.
Αυτά τα μπλόκα, που ελέγχονται κυρίως από την παραστρατιωτική δύναμη της Basij, αποτελούν συχνά στόχους επιθέσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η τοποθέτηση 12χρονων παιδιών σε αυτές τις «ζώνες θανάτου» με αυτόματα όπλα στα χέρια, ξεπερνά τα όρια του θρησκευτικού φανατισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η σωστή πλευρά της ιστορίας: Από τις θερμές σχέσεις με το Ιράν τις δεκαετίες 80-90 στις τωρινές απειλές κατά της Ελλάδος
Πίσω από τις σκηνοθετημένες συγκεντρώσεις υποστήριξης στα τζαμιά, η ιρανική κοινωνία βιώνει μια πρωτοφανή ασφυξία. Η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε αγώνα επιβίωσης, με τον πληθωρισμό να καλπάζει στο 70%. Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν επιχειρεί επικοινωνιακές βόλτες στις αγορές της Τεχεράνης για να ξορκίσει την αισχροκέρδεια, την ώρα που η πρόσβαση στο διαδίκτυο παραμένει κομμένη εδώ και έναν μήνα. Το καθεστώς επιλέγει το απόλυτο ψηφιακό σκοτάδι για δεκάδες εκατομμύρια πολίτες, αποκόβοντας την κοινωνία από τον έξω κόσμο για να ελέγξει το αφήγημα των απωλειών και της καταστροφής.
Η βιομηχανία των διώξεων: Φίμωση διά της αγχόνης
Οι ιρανικές αρχές έχουν καταστήσει σαφές ότι κάθε μορφή διαμαρτυρίας ισοδυναμεί με εσχάτη προδοσία. Το κύμα καταστολής είναι ανελέητο: κατασχέσεις περιουσιών, εκατοντάδες συλλήψεις και εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες. Χαρακτηριστική της παράνοιας είναι η σύλληψη πρώην καθηγητή τεχνολογικού ιδρύματος, ο οποίος κατηγορήθηκε για «υποστήριξη του Ισραήλ» απλώς και μόνο λόγω των δημόσιων, ίσως επικριτικών, τοποθετήσεών του.
