Μήνυμα “ χωρίς χρέωση” από το Ιράν προς την Ελλάδα μέσω του πρακτορείου ειδήσεων Fars του Ιράν, αναφέρει ότι η Ελλάδα, μαζί με τους Αζέρους, τροφοδοτούν το Ισραήλ με κρίσιμα προϊόντα.
«Η χώρα Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει στον δρόμο της προδοσίας προς το Ιράν και σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες· το Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα, οι δύο κύριες προμηθεύτριες των γενικών αναγκών των σιωνιστών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι ΗΠΑ ναρκοθετούν με αντιαρματικές νάρκες την περιοχή του Σιράζ στο νότιο Ιράν-Ποιος ο λόγος και τι συνεπάγεται για τα Στενά του Ορμουζ;
Με την αύξηση της ψυχολογικής αναστάτωσης εντός του καθεστώτος του Ισραήλ λόγω των χτυπημάτων των ιρανικών πυραύλων, το ζήτημα της προμήθειας αγαθών έχει γίνει κυρίαρχη προτεραιότητα. Τα περισσότερα από αυτά τα αγαθά εισάγονται από τις δύο χώρες, το Αζερμπαϊτζάν και την Ελλάδα, στο Ισραήλ και στην πραγματικότητα αποτελούν τον ζωτικό αγωγό του καθεστώτος», αναφέρει η ιρανική ανάρτηση.
Το Αζερμπαϊτζάν αποτελεί σημείο εισόδου ρωσικού αργού που καταλήγει στο Ισραήλ, μέσω του αγωγού από το Μπακού έως το τουρκικό λιμάνι του Τσεϊχάν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το “ μήνυμα” από την Τεχεράνη είναι σαφές και πιθανότατα υπάρχει ο κίνδυνος για ενδεχόμενο χτυπήματος στο ελληνικό έδαφος, σε περίπτωση ραγδαίας κλιμάκωσης των συγκρούσεων στο Ιράν και στον Κόλπο.
Το σίγουρο είναι ότι στον Περσικό Κόλπο βρίσκονται τουλάχιστον 10 πλοία ελληνικής σημαίας με περίπου 85 Έλληνες ναυτικούς βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο, ενώ 5 βρίσκονται εκτός, σε ασφαλή αγκυροβόλια.
Περίπου 160-178 πλοία ελληνικών συμφερόντων (με ξένη σημαία) πλέουν στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου, του Ομάν και της Αραβικής Θάλασσας.
Μιλάμε δηλαδή για 190 δεξαμενόπλοια ελληνικής ιδιοκτησίας που βρίσκονται αυτήν την στιγμή στην πιο καυτή περιοχή του πλανήτη, από τα οποία εξαρτάται τόσο η ελληνική όσο και παγκόσμια οικονομία.
Η Ελλάδα έχει λοιπόν άμεσο και μεγάλο συμφέρον σε όλα όσα εκτυλίσσονται από τις ΗΠΑ στο Στενό του Ορμούζ, αφού ένα μέρος του ελληνικού εμπορικού Στόλου είναι καθηλωμένο εκεί, με τους Ιρανούς να αρνούνται την διέλευση του.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι υπαρκτό για την χώρα μας και απαιτεί λύσεις εδώ και τώρα.
Οι διαχρονικές σχέσεις Ελλάδος και Ιράν
Οι σχέσεις Ελλάδας-Ιράν τις δεκαετίες του '80 και του '90 χαρακτηρίστηκαν από μια
πραγματιστική προσέγγιση, με έμφαση στην ενεργειακή συνεργασία και τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, παρά τις διεθνείς πιέσεις και τις ιδεολογικές διαφορές μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Κατά τη δεκαετία του '80, η Ελλάδα εισήγαγε σχεδόν το 80% του πετρελαίου της από το Ιράν. Αυτή η οικονομική σχέση κατέστησε την Τεχεράνη κρίσιμο εμπορικό εταίρο για την Αθήνα.
Παρά τις δυσκολίες, το Ιράν παρέμεινε βασικός προμηθευτής αργού πετρελαίου για τα ελληνικά διυλιστήρια, διατηρώντας το οικονομικό υπόβαθρο των σχέσεων ισχυρό.
Στη δεκαετία του '90, οι σχέσεις επηρεάστηκαν από τη γενικότερη στάση της Δύσης απέναντι στο Ιράν, αλλά η Ελλάδα συνέχισε να λειτουργεί ως «γέφυρα».
Η Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ, υποστήριξε συχνά την ανάγκη για κριτικό διάλογο με το Ιράν, αντί για πλήρη απομόνωση, επιδιώκοντας να εξισορροπήσει τις υποχρεώσεις της προς τους συμμάχους με τα δικά της περιφερειακά συμφέροντα.
Εκείνη την περίοδο η χώρα μας προσπάθησε να διατηρήσει μια αυτόνομη εξωτερική πολιτική στην περιοχή, αξιοποιώντας τους ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς αιώνων με το Ιράν, και το πέτυχε σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Δυστυχώς βλέποντας το σήμερα και τις απειλές της Τεχεράνης, εκτιμάται ότι η Αθήνα όφειλε εδώ και μεγάλο διάστημα να διατηρεί μια σχέση τύπου «γέφυρα» με την Τεχεράνη, όπως τόσο επιτυχημένα έκανε τις προηγούμενες δεκαετίες.
Αντί αυτού, αυτόν τον ρόλο επέτρεψε να τον αναλάβει η Τουρκία και το στυγνό καθεστώς Ερντογάν, το οποίο παρεμπιπτόντως, δεν συμπαθεί το καθεστώς των Μουλάδων, δια τους δικούς τους λόγους, που έχουν να κάνουν με την εν γένει επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.
ΟΙ Τούρκοι εν μέσω πολέμου κινούνται στο παρασκήνιο ως "διαπραγματευτές" μεταξύ του Ιράν και της δύσης.
Με λίγα λόγια, πολλές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά την δεκαετία του 2000, δεν καλλιέργησαν όσο έπρεπε τις σχέσεις με το Ιράν, λειτουργώντας τουλάχιστον ως διπλωματικός “μεσάζων” με την δύση, και τάχθηκαν ολοκληρωτικά με την Δύση, κάτι που σίγουρα προκάλεσε οικονομική ζημιά στην χώρα.
Το ίδιο σκηνικό έλαβε χώρα και με την Συρία, με την οποία η Ελλάδα είχε ιστορικές σχέσεις παραδοσιακά τις προηγούμενες δεκαετίες, με τα γνωστά αποτελέσματα, και αφήνοντας την Τουρκία να κάνει “ πάρτι”.
Τώρα όλη αυτή η διαχρονική πολιτική βαίνει σε βάρος της χώρας μας, των πολιτών της και σίγουρα της οικονομίας της, ενώ το φάντασμα της ιρανικής ισλαμικής τρομοκρατίας, απειλεί για πρώτη φορά την χώρα μας.
Τεράστια διαχρονικά λάθη που στοιχίζουν, και θα στοιχίσουν πολύ ακριβά στην χώρα μας.
