Το κόκκινο χαλί μαζεύτηκε, το Air Force One απογειώθηκε από το διεθνές αεροδρόμιο του Πεκίνου και ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει στην Ουάσινγκτον αφήνοντας πίσω του ένα μείγμα εντυπωσιακών δηλώσεων και γεωπολιτικών εκκρεμοτήτων.
Η διήμερη επίσκεψη-μαμούθ στην Κίνα ολοκληρώθηκε με μια εικόνα φαινομενικής σύμπνοιας: τον Αμερικανό πρόεδρο να πιάνει φιλικά από τους ώμους τον Κινέζο υπουργό Εξωτερικών και να κάνει λόγο για «φανταστικές» συμφωνίες.
Οι συνομιλίες κορυφής με τον Σι Τζινπίνγκ στο επιβλητικό συγκρότημα Τζόνγκνανχαϊ κινήθηκαν σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ της «διπλωματίας των τριαντάφυλλων», με τον Σι να υπόσχεται σπόρους λουλουδιών στον Τραμπ– και του σκληρού γεωπολιτικού ρεαλισμού.

Ο Κινέζος ηγέτης μίλησε για «ιστορική επίσκεψη» και προανήγγειλε μια εποχή «εποικοδομητικής στρατηγικής σταθερότητας». Τι κρύβεται όμως πίσω από τα χαμόγελα και τα πολυτελή γεύματα με αστακούς και μοσχάρι με μορχέλλες;
Τα 200 Boeing και το ενεργειακό «αίμα» του Ιράν
Το βαρύ πυροβολικό των ανακοινώσεων αφορούσε την οικονομία και τη Μέση Ανατολή. Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι το Πεκίνο δεσμεύτηκε να αγοράσει 200 μεγάλα αεροσκάφη Boeing, νούμερο σημαντικό μεν, αλλά αισθητά μικρότερο από τα 500 που διέρρεαν τα αμερικανικά δίκτυα το προηγούμενο διάστημα.
Παράλληλα, μίλησε για μαζικές αγορές αμερικανικού πετρελαίου και αγροτικών προϊόντων, δίχως να δώσει ακριβή νούμερα.
Το πραγματικό «στοίχημα», ωστόσο, παίζεται στα Στενά του Ορμούζ. Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι απέσπασε τη διαβεβαίωση του Σι Τζινπίνγκ πως η Κίνα «δεν θα στείλει στρατιωτικό υλικό στο Ιράν».
Αν και η Κίνα ζήτησε δημόσια πλήρη εκεχειρία και άνοιγμα των Στενών, το κατά πόσο το Πεκίνο θα ασκήσει πραγματική ασφυκτική πίεση στην Τεχεράνη –έναν στρατηγικό του σύμμαχο και βασικό ενεργειακό προμηθευτή– παραμένει το μεγάλο ερωτηματικό. Το γεγονός ότι το Ιράν επέτρεψε πρόσφατα τη διέλευση μόνο σε κινεζικά πλοία, δείχνει ποιος κρατάει τα κλειδιά της περιοχής.

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» της Ταϊβάν
Παρά το εορταστικό κλίμα της αναχώρησης, η σύνοδος σκιάστηκε από το σκληρό τελεσίγραφο του Σι Τζινπίνγκ την πρώτη ημέρα. Η προειδοποίησή του για κίνδυνο «σύγκρουσης» με τις ΗΠΑ εξαιτίας της Ταϊβάν αποτέλεσε την πιο ηχηρή παραφωνία της επίσκεψης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τραμπ επέλεξε να μην κάνει καμία δημόσια αναφορά στο ζήτημα, αφήνοντας τον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, να δηλώσει λακωνικά στο NBC ότι η αμερικανική πολιτική για την Ταϊβάν παραμένει αμετάβλητη.
Ο σινοαμερικανικός ανταγωνισμός (τεχνολογία, σπάνιες γαίες, τεχνητή νοημοσύνη) δεν λύθηκε με μια βόλτα στους αυτοκρατορικούς κήπους. Η «εκεχειρία» στον εμπορικό πόλεμο των δασμών μοιάζει εύθραυστη.
Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να είναι «εταίροι και όχι αντίπαλοι», όμως ο χρόνος θα δείξει αν το «παζάρι» στο Πεκίνο ήταν μια ουσιαστική γεωπολιτική στροφή ή απλώς ένα επικοινωνιακό διάλειμμα πριν τον επόμενο γύρο μιας σκληρής παγκόσμιας ηγεμονικής σύγκρουσης.