Αντιμέτωπη με τα απόνερα των στρατιωτικών της επιλογών βρίσκεται η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.
Παρότι ο Λευκός Οίκος επένδυσε εξαρχής στο αφήγημα μιας αστραπιαίας, απόλυτα ελεγχόμενης επιχείρησης απέναντι στο Ιράν με ελάχιστο οικονομικό αποτύπωμα, η πραγματικότητα έντεκα εβδομάδες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών διαψεύδει τις προσδοκίες, προκαλεί τριγμούς στην Ουάσιγκτον.
Τα επίσημα στοιχεία του Πενταγώνου αποκαλύπτουν μια δραματική αύξηση των εξόδων. Το συνολικό άμεσο κόστος του πολέμου αγγίζει πλέον τα 29 δισεκατομμύρια δολάρια, καταγράφοντας άλμα της τάξης των 4 δισεκατομμυρίων μέσα σε μόλις δεκατέσσερις ημέρες.
Η εκτόξευση των δαπανών οφείλεται στις καθημερινές επιχειρήσεις, στις αναγκαίες επισκευές και στην κοστοβόρα συντήρηση της αρμάδας. Παρά τη θεωρητική εκεχειρία, ο αμερικανικός στόλος και χιλιάδες στρατιώτες παραμένουν καθηλωμένοι σε αποστολές υψηλής ετοιμότητας στη Μέση Ανατολή.
Η σιωπή Χέγκσεθ για τον νέο προϋπολογισμό και τα άδεια οπλοστάσια
Ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για την αμερικανική προεδρία δεν είναι τα χρήματα που έχουν ήδη καεί, αλλά η απόλυτη έλλειψη ορατότητας για το τελικό ταβάνι της εμπλοκής.
Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, απέφυγε επιμελώς να δεσμευτεί με συγκεκριμένα νούμερα ή σαφές χρονοδιάγραμμα για το νέο, συμπληρωματικό πακέτο χρηματοδότησης που θα ζητηθεί από το Κογκρέσο, προκαλεί δυσφορία ακόμη και στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΗΠΑ: Βουλευτές ζητούν εξηγήσεις από Ρούμπιο για Τουρκία και F-35
Παράλληλα, στο επίκεντρο μπαίνει η ταχεία απομείωση των στρατιωτικών αποθεμάτων. Μπορεί η ηγεσία του αμερικανικού επιτελείου να διαρρέει ότι δεν υφίσταται πρόβλημα επάρκειας πυρομαχικών, ωστόσο ο νέος αμυντικός προϋπολογισμός ενσωματώνει κολοσσιαία κονδύλια αποκλειστικά προορισμένα για την εσπευσμένη αναπλήρωση πανάκριβων οπλικών συστημάτων που καταναλώθηκαν στο ιρανικό μέτωπο.
Θεσμικό ρήγμα στο Κογκρέσο: Ποιος αποφασίζει για τον πόλεμο
Το κλίμα στο Καπιτώλιο βαραίνει επικίνδυνα. Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα αμφισβήτησαν ανοιχτά το κυβερνητικό αφήγημα περί λήξης του πολέμου, επισημαίνοντας ότι ο ναυτικός αποκλεισμός στο Στενό του Ορμούζ συνεχίζεται αμείωτος.
Η συζήτηση αγγίζει πλέον τον πυρήνα του αμερικανικού Συντάγματος. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί απαιτούν από την κυβέρνηση να παρουσιάσει μια ρεαλιστική στρατηγική εξόδου, εγείροντας θεσμικό ζήτημα για το εάν ο Λευκός Οίκος οφείλει να ζητήσει νέα, ρητή νομοθετική εξουσιοδότηση.
Από την πλευρά της, η προεδρία Τραμπ οχυρώνεται πίσω από τις εκτελεστικές εξουσίες του αρχιστράτηγου, επιμένοντας ότι δεν απαιτείται καμία έγκριση για τη συνέχιση των επιχειρήσεων.
Ο πόλεμος με το Ιράν εισέρχεται πλέον στην πιο αδυσώπητη φάση του: εκείνη του εσωτερικού πολιτικού και δημοσιονομικού απολογισμού, με το Κογκρέσο να ετοιμάζεται να τραβήξει το χαλί της λευκής επιταγής κάτω από τα πόδια της κυβέρνησης.
