Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν θέσει στο επίκεντρο των διεθνών ερευνών ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα της σύγχρονης γεωπολιτικής, τον «εξαφανισμένο» χρυσό του καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες αναζητείται στην Τουρκία amid αεροπορικές μεταφορές και παρασκηνιακές κινήσεις υψηλού ρίσκου.
Όπως μεταδίδεται, τα αποθέματα πολύτιμου μετάλλου που ανήκαν στη Βενεζουέλα και φέρονται να έπαιξαν ρόλο στην προσπάθεια της χώρας να διατηρήσει την οικονομική της σταθερότητα μεταφέρθηκαν εκτός συνόρων μέσω μυστικών πτήσεων στο παρελθόν, με κάποιες διαδρομές τους να καταλήγουν στην Τουρκία. Αυτά τα στοιχεία έχουν προκαλέσει αυξημένο ενδιαφέρον από αμερικανικές υπηρεσίες, οι οποίες διερευνούν πού έχουν καταλήξει αυτά τα αποθέματα και αν παραβιάζουν κυρώσεις ή νομικές δεσμεύσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, η Άγκυρα εμφανίζεται όχι απλώς ως ενδιάμεσος σταθμός, αλλά ως δυνητικός κόμβος επεξεργασίας, ανταλλαγής και πολιτικής διαχείρισης του χρυσού, γεγονός που προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε διπλωματικούς κύκλους.
Το παρασκήνιο των πτήσεων και τα πολιτικά ερωτήματα
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το δημοσίευμα, περίπου ενάμιση χρόνο πριν από την επιστροφή του Προέδρου Τραμπ στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2025, έχουν καταγραφεί μυστικές απογειώσεις αεροσκαφών που είχαν προορισμό την Τουρκία, μεταφέροντας μεγάλα φορτία χρυσού. Αυτή η διασπορά πτήσεων είχε ως υποτιθέμενο σκοπό να αποκρύψει τα ίχνη των αποθεμάτων και να δυσκολέψει κάθε προσπάθεια εντοπισμού τους.
Η πρακτική αυτή, όπως περιγράφεται, «θολώνει» την εικόνα όσον αφορά την πορεία των εθνικών αποθεμάτων χρυσού της Βενεζουέλας. Το γεγονός ότι ο χρυσός αυτός προέρχεται από κρατικά αποθέματα που συνδέονται άμεσα με την κεντρική τράπεζα της χώρας και το καθεστώς Μαδούρο, καθιστά την αναζήτησή του πολύ πιο σύνθετη από απλή οικονομική υπόθεση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τσελίκ: «Η ΕΕ είναι αιχμάλωτη της Ελλάδας και των Ελληνοκυπρίων»
Η Τουρκία στο επίκεντρο – ρόλος και υποψίες
Η αναφορά στην Τουρκία ως πιθανό σημείο όπου έχουν καταλήξει μέρη του χρυσού έχει προκαλέσει διπλωματική και πολιτική πίεση προς την Άγκυρα. Δεν εμφανίζεται μόνο ως ένας γεωγραφικός σταθμός αλλά ως κόμβος με πιθανή λειτουργία διύλισης, επεξεργασίας ή αλλαγής ιδιοκτησίας του μετάλλου, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση.
Η Τουρκία, από την πλευρά της, δεν έχει εκδώσει επίσημες δηλώσεις που να διευκρινίζουν τη θέση της για το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά η εμπλοκή της σε διεθνείς αναζητήσεις πολύτιμων πόρων που συνδέονται με καθεστώτα υπό κυρώσεις εγείρει ερωτήματα για τη συμμόρφωση με τα ισχύοντα πλαίσια διεθνούς δικαίου.
Η ιστορία του χρυσού και η οικονομική πίεση στη Βενεζουέλα
Ιστορικά, η Βενεζουέλα είχε χρησιμοποιήσει τα αποθέματα χρυσού της για να αντιμετωπίσει οικονομικές κρίσεις και διεθνείς κυρώσεις. Στοιχεία δείχνουν ότι 127 τόνοι χρυσού της κεντρικής της τράπεζας μεταφέρθηκαν σε ελβετικά διυλιστήρια την περίοδο του 2013–2016, σε μια προσπάθεια να εξασφαλιστεί ρευστότητα και ενέχυρα κατά τη διάρκεια οικονομικής κατάρρευσης.
Αυτή η πρακτική είναι ενδεικτική των μέτρων που ελήφθησαν για να διατηρηθεί η λειτουργία του κράτους υπό πολύπλοκες και πιεστικές συνθήκες, αλλά σηματοδοτεί επίσης την έλλειψη διαφάνειας στη διαχείριση των εθνικών πόρων, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ερωτήματα για τη μοίρα των αποθεμάτων στη συνέχεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τραμπ: Ενημερώθηκε για στρατιωτικές και μυστικές επιχειρήσεις στο Ιράν – Έκκληση Παχλαβί για άμεση επέμβαση
Γεωπολιτικές και νομικές διαστάσεις
Η υπόθεση του «εξαφανισμένου» χρυσού δεν είναι απλώς οικονομική, αλλά εγγράφεται σε ένα πιο ευρύ γεωπολιτικό πλαίσιο. Η αναζήτησή του από τις ΗΠΑ αντανακλά το ενδιαφέρον των αμερικανικών αρχών για ενδεχόμενη παραβίαση κυρώσεων και για τη διασφάλιση ότι τα κρατικά αποθέματα της Βενεζουέλας δεν αξιοποιούνται πέρα από διεθνώς αποδεκτά πλαίσια.
Το πού έχει καταλήξει τελικά αυτός ο χρυσός και υπό ποιες συνθήκες παραμένει ερώτημα που ζητά απάντηση από διεθνείς θεσμούς, ρυθμιστικές αρχές και κυβερνήσεις που έχουν συμφέρον στη διαφάνεια και τη νομιμότητα των συναλλαγών πολύτιμων εθνικών πόρων.
