Ένοπλες Συρράξεις
Ενημερώθηκε στις:

Συναγερμός στο ΠΝ των ΗΠΑ: ''Ανέτοιμοι'' σε περίπτωση σύγκρουσης με Ρωσία; - ''Δεμένα'' τα χέρια της ΕΕ

Τα στρατεύματα δεν έχουν επιστρέψει καλά – καλά ακόμη στη βάση τους, αλλά ο κίνδυνος πολέμου κατά μήκος των Ρώσο-ουκρανικών συνόρων έχει φαίνεται περάσει. Στην πραγματικότητα, ένας πόλεμος δεν ήταν ποτέ στα χαρτιά. Ωστόσο ο συναγερμός, όσο κράτησε, ήταν πολύ ενοχλητικός.

Για τη Δύση, ανέδειξε τους κινδύνους μιας απευθείας σύγκρουσης μεγάλης κλίμακας μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Για τη Ρωσία, η οποία μέχρι στιγμής εκλαμβάνει τη σύγκρουση στο Ντομπάς ως εμφύλιο πόλεμο, άνοιξε την προοπτική του να υπάρξει ένας πραγματικός πόλεμος εναντίον μιας μεγάλης γειτονικής χώρας. Και για την Ουκρανία, ένας τέτοιος πόλεμος θα μπορούσε να είναι υπαρξιακός.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αναγκάζεται να ακολουθήσει τον δρόμο της αντιπαράθεσης και των κυρώσεων που ανοίγει η νέα κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για να μην φανεί  «μαλθακή». Έτσι, επιβάλει με τη σειρά της, μέτρα τόσο κατά της Ρωσίας όσο και κατά της Κίνας.

Μόσχα και Πεκίνο αντιδρούν, όπως είναι άλλωστε αναμενόμενο. Η άμεση απάντησή τους ήταν να επιβάλλουν «ισοδύναμες» κυρώσεις σε βάρος ΗΠΑ και ΕΕ, που στοχεύουν κυρίως πρόσωπα.

Έχουν πλήρη συνείδηση, ωστόσο, ότι το ζήτημα δεν θα λήξει εκεί και ότι δεν πρόκειται για μια μάχη εντυπώσεων. Γι’ αυτό και αποφασίζουν να προετοιμαστούν εντατικά, για τον πόλεμο που μοιάζει να πλησιάζει ολοταχώς.

Αυτό ανάγκασε, έτσι, τους υπουργούς Εξωτερικών Ρωσίας και Κίνας να συναντηθούν επειγόντως, προκειμένου να επιβεβαιώσουν τους στενούς δεσμούς ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ Σεργκέι Λαβρόφ και Ουάνγκ Γι απέρριψαν κάθε ανάμιξη στα εσωτερικά τους ζητήματα και, φυσικά, τις κυρώσεις μαζί και τις κατηγορίες.

Παράλληλα, θέλοντας να δείξουν ότι δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για την τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις, οι δύο υπουργοί Εξωτερικών κατέθεσαν μια πρόταση σε μεγάλο βαθμό υποκριτική: Καλούν τα άλλα τρία μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΗΠΑ, Γαλλία και Βρετανία), σε μια έκτακτη σύνοδο, για την αποφυγή περαιτέρω κλιμάκωσης και τη διατήρηση της «παγκόσμιας σταθερότητας».

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε ότι η Συμμαχία είναι ισχυρή απέναντι στις απειλές του σήμερα, όπως ήταν και στο παρελθόν», αναφέρουν δηλώσεις του Γραμματέα του ΝΑΤΟ, φωτογραφίζοντας έτσι εμφανώς τη Ρωσία και την Κίνα, επιχειρώντας να τους διαμηνύσει πως η Δύση είναι ενωμένη.

Εν τω μεταξύ από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, όπως ανακοινώθηκε από τον Συνταξιούχο Στρατηγό του Στρατού Ρόμπερτ Σμιλλ και τον συνταξιούχο Ναύαρχο των ΗΠΑ Μάρκ Μοντγκόμερι, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα,  εξετάστηκε η προετοιμασία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ για έναν πιθανό πόλεμο.

Ετοίμασαν μια έκθεση για το Κογκρέσο των ΗΠΑ, στην οποία μίλησαν για τις αδυναμίες και τα προβλήματα των ναυτικών δυνάμεων της χώρας στις παρούσες συνθήκες.

Οι ειδικοί επεσήμαναν ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα ένα πλήθος προβλημάτων. Ως αποτέλεσμα, δεν υπήρχε μόνο έλλειψη σύγχρονων όπλων, αλλά και «κρίση ηγεσίας».

Ο αρθρογράφος της Wall Street Journal, Keith Bachelder Odell, περιγράφοντας τα προβλήματα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, σημειώνει ότι, συμβάντα όπως το περιστατικό στον Ειρηνικό το 2017, όταν συγκρούστηκαν δύο αντιτορπιλικά, θα συμβούν συχνά.

Μια πρόσφατη έρευνα επισημαίνει επίσης προβλήματα, τα οποία έδειξαν ότι οι ναυτικοί είναι συχνά δυσαρεστημένοι, με τις πολιτικές της διοίκησής τους. Συγκεκριμένα, επισημαίνουν το γεγονός, ότι η διοίκηση των πλοίων ασχολείται με την εισαγωγή γραφειοκρατικών καινοτομιών και όχι με την ανάπτυξη στρατιωτικών δεξιοτήτων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ έχει χάσει το ενδιαφέρον του, για τη μελέτη πιθανών αντιπάλων και την εξάσκηση των δεξιοτήτων που απαιτούνται για την πραγματική μάχη, δήλωσε ο Ναύαρχος Μαρκ Μοντγκόμερι. 

Σταδιακά, αξιωματικοί που είναι πολύ κατώτεροι στο επίπεδο εκπαίδευσης, από την παλαιότερη γενιά έρχονται σε ανώτερες θέσεις. Και αυτό θα επιδεινώσει περαιτέρω, τα υπάρχοντα προβλήματα, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Εν τω μεταξύ στην  Ρωσία, ο πολιτικός επιστήμονας Νικολάι Ζλόμπιν, μίλησε για τη σύνδεση μεταξύ ασκήσεων του ΝΑΤΟ και την έναρξη μιας μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής σύγκρουσης.

Δήλωσε ότι οι ασκήσεις, δεν αποτελούν ένδειξη ότι πρόκειται να ξεκινήσει ένας πόλεμος. Όλα εξαρτώνται, από τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι πολιτικοί. Σύμφωνα με τον ειδικό, ο πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει χωρίς τη διεξαγωγή ασκήσεων.

«Ο πόλεμος ξεκινά από πολιτικούς, επομένως αφορά την πολιτική κατάσταση στον κόσμο, τις σχέσεις Ρωσίας-ΝΑΤΟ, Ρωσίας-Ουκρανίας και Ουκρανίας-ΝΑΤΟ εάν θα υπάρξει στρατιωτική σύγκρουση ή όχι και όχι σε ποια πλοία σταθμεύουν . Και χωρίς ασκήσεις, οι πολιτικοί μπορούν να αποφασίσουν να ξεκινήσουν έναν πόλεμο και είναι πιθανό, μετά από εκατό ασκήσεις να μην ληφθούν αποφάσεις για τον πόλεμο », δήλωσε ο Ζλόμπιν.

Ωστόσο, μια αύξηση της κλίμακας μιας άσκησης, μπορεί να σηματοδοτήσει ένα αυξημένο επίπεδο κινδύνου. Ειδικά εάν οι ασκήσεις πραγματοποιούνται, όπου η κατάσταση είναι ήδη τεταμένη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι σημαντικό να μην γίνουν λάθη, καθώς οποιοδήποτε περιστατικό μπορεί να μετατραπεί σε εχθροπραξίες μεγάλης κλίμακας.

Προς το παρόν, σημειώνει ο Ζλόμπιν, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον. Επομένως, "οποιοδήποτε σφάλμα υπολογιστή ή τεχνικό σφάλμα," μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή στρατιωτική αντιπαράθεση.

 Ωστόσο, οι πολιτικοί καταλαβαίνουν, ότι αυτή τη στιγμή ο πόλεμος δεν θα βοηθήσει στην επίλυση καταστάσεων σύγκρουσης, μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ ή Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Μόνο η Βρετανία, μεταξύ των οικονομικά εύρωστων ευρωπαϊκών κρατών, έχει υπάρξει διαρκώς πρόθυμη να πληρώνει ένα αποδεκτό μερίδιο του προϋπολογισμού της για την άμυνα.

 Και κανείς δεν μπορεί να συμφωνήσει, με τον διπλανό του, ποιος συνδυασμός "καρότου και μαστιγίου" είναι ο κατάλληλος για την αντιμετώπιση του ισχυρού άνδρα της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ωστόσο, εξακολουθούν να αποφεύγουν μια αντιπαράθεση με τη Μόσχα και τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για την προετοιμασία μιας τέτοιας.

Ορισμένες εξ αυτών, δικαιολογούν την απροθυμία τους να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες ή να επιβάλουν αυστηρότερες κυρώσεις, υποστηρίζοντας ότι οι φιλοδοξίες του Πούτιν και των συνδεόμενων με τον ίδιο ολιγαρχών, περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση της εξουσίας τους και στην αύξηση της προσωπικής τους περιουσίας.

Για παράδειγμα, οι σύμμαχοι στον Οργανισμό Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ), αγνοούσαν πλήρως την απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν από το Αφγανιστάν αργότερα εντός του έτους, μια προσωπική απόφαση Μπάιντεν, ενάντια μάλιστα στις συμβουλές του Πενταγώνου.

Αναγκάζονται έτσι, απρόθυμα, να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα ότι, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είναι φίλος του Πούτιν, οι ηπειρωτικοί γείτονες της Ρωσίας, θα πρέπει να σηκώσουν το μεγαλύτερο μέρος του βάρους της διαχείρισης της σχέσης της Δύσης μαζί του.

Ο Πούτιν τα γνωρίζει όλα αυτά πολύ καλά. Εφ' όσον δεν υπερεκτείνεται σε σχέση με τις δυνατότητές του, μπορεί να διατηρεί την αδυσώπητη εγχώρια "πολιτεία" του και να δημιουργεί προβλήματα στη Δύση, όποτε του κάνει κέφι, με μικρό κόστος ή κίνδυνο. Ο ρωσικός λαός σπάνια δεν θα τον επιδοκιμάζει όταν διεκδικεί τα υποτιθέμενα "δικαιώματα" της χώρας του εις βάρος της "αλαζονικής Δύσης".

Ακολουθήστε το Πενταπόσταγμα στο Google news

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ