Η διπλωματία δεν γνωρίζει συναισθηματισμούς και αιώνιες φιλίες. Στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου οι παίκτες αλλάζουν στρατόπεδα με την ίδια ευκολία που αλλάζουν πουκάμισα αρκεί να εξυπηρετείται το εθνικό τους συμφέρον. Όσο κάποιοι επαναπαύονται σε παραδοσιακούς άξονες η πραγματικότητα επί του πεδίου μεταβάλλεται ραγδαία. Το σκηνικό που στήνεται αυτή τη στιγμή στη Λιβύη και οι νέες υπόγειες γέφυρες ανάμεσα σε Αίγυπτο και Τουρκία αποδεικνύουν πως το γεωπολιτικό πόκερ αγριεύει επικίνδυνα.
Το αιγυπτιακό φλερτ με την Άγκυρα
Το αφήγημα του σταθερού και αδιαπέραστου άξονα δέχεται ισχυρούς τριγμούς. Η κυβέρνηση του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προχωρά σε έναν ταχύτατο εναγκαλισμό με την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τα κίνητρα πίσω από αυτή τη θεαματική στροφή είναι απολύτως ρεαλιστικά και ξεκινούν από την οικονομική επιβίωση.
Οι λόγοι που το Κάιρο ρίχνει γέφυρες στην Άγκυρα μετριούνται σε αριθμούς και γεωπολιτικές ανάγκες
Η αιγυπτιακή οικονομία αιμορραγεί λόγω της τεράστιας πτώσης των εσόδων από τη Διώρυγα του Σουέζ και τον τουρισμό.
Η Τουρκία αποτελεί βιομηχανική δύναμη και εμπορικό μοχλό ικανό να συνδέσει την Αίγυπτο με ισχυρά κράτη όπως η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.
Η τουρκική αμυντική βιομηχανία προσφέρει τα απαραίτητα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρειάζεται απεγνωσμένα το Κάιρο για τον έλεγχο των συνόρων του με το φλεγόμενο Σουδάν.
Οι δύο χώρες επιλέγουν πλέον να συνεννοηθούν για τη διαχείριση της Λιβύης προκειμένου να αποφύγουν μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ τους.
Όταν το χρήμα και η εθνική ασφάλεια μπαίνουν στο τραπέζι οι παλιές ιδεολογικές διαφορές με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα απλώς κρύβονται κάτω από το χαλί. Η απρόβλεπτη στάση του Ισραήλ ωθεί τους πρώην εχθρούς να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.
Ο απεσταλμένος του Τραμπ και ο κινεζικός δράκος
Την ίδια ώρα η Λιβύη μετατρέπεται στο απόλυτο οικόπεδο διαμοιρασμού επιρροής. Η αμερικανική κινητοποίηση είναι εντυπωσιακή και πολυεπίπεδη. Ο Μασάντ Μπούλος αναλαμβάνει ρόλο πυροσβέστη για λογαριασμό του Ντόναλντ Τραμπ επιχειρώντας να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην Τρίπολη του Ντμπεϊμπά και τη Βεγγάζη του Χαφτάρ. Οι Αμερικανοί βιάζονται να κλείσουν τα μέτωπα πριν προλάβουν να εδραιωθούν οι ανταγωνιστές τους.
Βέβαια οι Κινέζοι δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Ο κρατικός κολοσσός της Cosco σχεδιάζει να μετατρέψει τη Μισράτα σε κεντρική βάση μεταφόρτωσης στην Αφρική. Ο στρατηγικός τους στόχος είναι να συνδέσουν το λιβυκό λιμάνι απευθείας με τον Πειραιά χτίζοντας μια αδιαπέραστη ναυτιλιακή αυτοκρατορία στη Μεσόγειο.
Η ώρα της ρεαλιστικής αφύπνισης
Μέσα σε αυτό το πανηγύρι υπερδυνάμεων οι μυστικές υπηρεσίες κάνουν τη δική τους παρέλαση. Ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ Ιμπραχίμ Καλίν και οι Ιταλοί ομόλογοί του οργώνουν τα εδάφη της Λιβύης κλείνοντας συμφωνίες.
Η Ελλάδα παρακολουθεί τις εξελίξεις διατηρώντας επαφές σε χαμηλότερο επίπεδο προσπαθώντας να ανακτήσει τον χαμένο χρόνο. Την ίδια στιγμή η τουρκική διπλωματία στήνει μια ανεπίσημη τετραμερή συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία το Πακιστάν και την Αίγυπτο πάνω στο λιβυκό έδαφος. Τα δεδομένα αλλάζουν βίαια και χωρίς επιστροφή.
Αν νομίζουμε πως μπορούμε να επιβιώσουμε γεωπολιτικά ποντάροντας αποκλειστικά σε παλιές υπογραφές και ευχολόγια η ιστορία θα μας προσπεράσει. Οι παίκτες χαράσσουν νέους χάρτες και οι ψευδαισθήσεις πληρώνονται ακριβά.
