Η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την επικίνδυνη κλιμάκωση ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να έχουν εγκαταλείψει την παραδοσιακή πολιτική της «ανάσχεσης» και πλέον επεξεργάζονται σχέδια που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά της ιρανικής εξουσίας. Αν ο Ντόναλντ Τραμπ δώσει την τελική έγκριση, η Μέση Ανατολή ετοιμάζεται για μια ανάφλεξη που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί από την εποχή της εισβολής στο Ιράκ.
Η στρατηγική του «αποκεφαλισμού»: Στοχευμένα πλήγματα σε πρόσωπα-κλειδιά
Η στρατιωτική προετοιμασία των ΗΠΑ έχει περάσει στο στάδιο της πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας. Σύμφωνα με ανώτατες πηγές του Πενταγώνου, το σχέδιο δεν περιλαμβάνει μόνο μαζικούς βομβαρδισμούς υποδομών, αλλά και τον «αποκεφαλισμό» της ιρανικής ηγεσίας.Η Ουάσινγκτον μελετά τη χρήση drones και πυραύλων ακριβείας για την εξουδετέρωση κορυφαίων στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης και του πολιτικού μηχανισμού. Το μοντέλο της δολοφονίας του Κασέμ Σουλεϊμανί το 2020 αποτελεί τον «οδηγό» για τη νέα αυτή εκστρατεία.
Δεν μιλάμε για ένα απλό πλήγμα, αλλά για μια αεροπορική και πυραυλική επιχείρηση πολλών εβδομάδων. Στόχος είναι η πλήρης εξάρθρωση του δικτύου επικοινωνιών, των κέντρων διοίκησης και των υπόγειων πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Φορντό και τη Νατάνζ, σύμφωνα με το Reuters.
Το δίλημμα του Τραμπ: Διπλωματία ή «πράσινο φως» για ανατροπή;
Ο Ντόναλντ Τραμπ παίζει ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι ισχύος. Από τη μία πλευρά, παρουσιάζει την αλλαγή καθεστώτος ως τη μοναδική «βέλτιστη λύση» για τη σταθερότητα της περιοχής, και από την άλλη, κρατά ανοιχτό ένα τελευταίο κανάλι διαπραγμάτευσης.
Το Τελεσίγραφο των 15 Ημερών: Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει θέσει ένα εξαιρετικά στενό χρονικό περιθώριο. Αν μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες δεν υπάρξει γραπτή δέσμευση της Τεχεράνης για πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού της προγράμματος, η στρατιωτική μηχανή θα τεθεί σε κίνηση.
Η Οικονομική Πίεση: Ήδη, η ρητορική του Λευκού Οίκου έχει εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου, χρησιμοποιώντας την ενεργειακή ανασφάλεια ως μοχλό πίεσης προς τους συμμάχους και τους αντιπάλους.
Η Ιρανική αντίδραση: Ο εφιάλτης του «κλειστού» Ορμούζ
Η Τεχεράνη δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια. Παρά τις διαβεβαιώσεις για τον ειρηνικό χαρακτήρα των πυρηνικών της ερευνών, προειδοποιεί με μια «ανάλογη και αποφασιστική» απάντηση που θα μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε κόλαση για τις αμερικανικές δυνάμεις.
Περιφερειακά Αντίποινα: Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν ήδη χαρτογραφήσει αμερικανικές βάσεις σε χώρες όπως η Ιορδανία, το Κουβέιτ και η Τουρκία, καθιστώντας τες άμεσους στόχους.
Το Οικονομικό Όπλο: Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ παραμένει η «πυρηνική επιλογή» του Ιράν στην παγκόσμια οικονομία. Ο αποκλεισμός του περάσματος από όπου διακινείται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου θα σήμαινε άμεση παγκόσμια οικονομική ύφεση.
Ο Ρωσικός παράγοντας και το γεωπολιτικό Παζλ
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο με την εμφάνιση ρωσικών πολεμικών πλοίων στον Κόλπο του Ομάν. Η συμμετοχή της Μόσχας σε ναυτικές ασκήσεις με το Ιράν στέλνει ένα σαφές μήνυμα στην Ουάσινγκτον: η Τεχεράνη έχει ισχυρούς συμμάχους που δεν θα επιτρέψουν μια μονομερή αμερικανική επικράτηση χωρίς κόστος.