Μια ριζική ανατροπή στον χάρτη της ακίνητης περιουσίας και της στέγασης επιχειρεί η κυβέρνηση, ανοίγοντας για πρώτη φορά μετά το 2012 το κεφάλαιο της κρατικής στεγαστικής πολιτικής με ορίζοντα το 2035.
Απέναντι στα απλησίαστα ενοίκια και την απόγνωση χιλιάδων πολιτών, το νέο σχέδιο επιστρατεύει δύο τεράστιες, ανεκμετάλλευτες «δεξαμενές»: τα ανενεργά στρατόπεδα των Ενόπλων Δυνάμεων και τα χιλιάδες κλειστά διαμερίσματα στα αστικά κέντρα. Όμως, πίσω από τις εξαγγελίες για τον νέο υπερ-Φορέα, γεννάται ήδη το πιο κρίσιμο, εθνικό ερώτημα: Ποιοι θα είναι οι τελικοί δικαιούχοι αυτών των φθηνών σπιτιών; Θα στηριχθούν οι δοκιμαζόμενοι Έλληνες ή τα ακίνητα θα καταλήξουν σε αλλοδαπούς και μετανάστες μέσω κοινωνικών κριτηρίων;
Από τα χαρακώματα στα... κοινωνικά διαμερίσματα
Το σχέδιο νόμου προβλέπει τη γέννηση του «Ενιαίου Φορέα Στεγαστικής Πολιτικής» και ενός αυτόνομου, αυτοτροφοδοτούμενου Ταμείου Κατοικίας. Ο μηχανισμός αυτός θα συγκεντρώνει δημόσια ακίνητα, θα τα ανακαινίζει και θα τα νοικιάζει με χαμηλό αντίτιμο, επανεπενδύοντας τα έσοδα για νέες κατασκευές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα "κρυφά" σημάδια του καρκίνου! Αυτά είναι τα συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοήσεις ποτέ
Τα στρατόπεδα-φιλέτα:
Μεγάλης έκτασης στρατιωτικές εγκαταστάσεις που ρημάζουν, μπαίνουν σε ειδικά πολεοδομικά σχέδια. Μεγάλες κατασκευαστικές θα μπορούν να χτίσουν συγκροτήματα, με την υποχρέωση να παραχωρούν ένα σημαντικό μέρος των κατοικιών για προσιτή μίσθωση.
Το «ξεκλείδωμα» των αστικών ακινήτων:
Με νέα οικονομικά και φορολογικά κίνητρα, το κράτος πιέζει τους ιδιώτες να ανοίξουν τα κλειστά τους σπίτια, εντάσσοντάς τα σε ειδικά δημοτικά «Γραφεία Κοινωνικής Μίσθωσης».
Το φλέγον ερώτημα είναι: Έλληνες ή αλλοδαποί;
Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, ξεκαθάρισε ότι το σύστημα θα λειτουργεί με αυστηρά ψηφιακά μητρώα, κριτήρια και διασύνδεση με το Κτηματολόγιο. Ωστόσο, η σύνταξη αυτών των κριτηρίων αποτελεί τη μεγάλη πολιτική «βόμβα».
Σε μια περίοδο που η ελληνική οικογένεια πιέζεται ασφυκτικά από το δημογραφικό και την ακρίβεια, η δημιουργία «κοινωνικών κατοικιών» προκαλεί έντονο προβληματισμό για το ποιος θα έχει προτεραιότητα. Αν τα κριτήρια βασιστούν αποκλειστικά στο χαμηλό εισόδημα ή την οικογενειακή κατάσταση χωρίς αυστηρές ασφαλιστικές δικλείδες εντοπιότητας, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι Έλληνες εργαζόμενοι και τα νέα ζευγάρια να βρεθούν εκτός λίστας, την ώρα που χιλιάδες αλλοδαποί, λόγω χαμηλών δηλωμένων εισοδημάτων ή ειδικών προγραμμάτων, θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος στα νέα φθηνά σπίτια.
