Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, 46,7 εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν γεννηθεί εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης κατοικούν στα κράτη-μέλη της, ενώ στην Ελλάδα ο νόμιμος πληθυσμός των αλλοδαπών ανέρχεται σε περίπου 750.000 έως 900.000 άτομα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πολεμική κρίση στην Κούβα: Γιατί οι Αμερικανοί είναι έξαλλοι με Ρωσία και Κίνα και τι ετοιμάζουν πολύ σύντομα
Μια ένοπλη ομάδα που αυτοαποκαλείται «ΝΕΟ ΡΕΠΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ» εξέδωσε ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ προς τους Ιρλανδούς πολιτικούς: «Έχετε πλημμυρίσει τις κοινότητές μας με άνδρες στρατιωτικής ηλικίας».
Η παρουσία της οργάνωσης αυτής έχει σημάνει συναγερμό στις αρχές της χώρας, για το τι μπορεί να ετοιμάζει η ένοπλη αυτή οργάνωση το επόμενο διάστημα.
Τονίζεται ότι την 1η Ιανουαρίου 2025, οι κάτοικοι που είχαν γεννηθεί εκτός ΕΕ ήταν πράγματι 46,7 εκατομμύρια, αποτελώντας το 10,4% του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού. Αν συνυπολογιστούν και οι μετακινήσεις πολιτών μεταξύ των ίδιων των χωρών της ΕΕ, το συνολικό ποσοστό των ατόμων που γεννήθηκαν σε άλλη χώρα αγγίζει το 14%.
Το σύνολο των ατόμων με ξένη υπηκοότητα που διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα κυμαίνεται γύρω στις 765.000 με 913.000. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 7,1% έως 8,8% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Αν εξετάσουμε τον ευρύτερο δείκτη των «γεννημένων στο εξωτερικό» (foreign-born), το ποσοστό στην Ελλάδα βρίσκεται στο 11,5%, δηλαδή πολύ κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο και αισθητά χαμηλότερα από το 16%.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πώς οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχασαν σχεδόν το 20% του αποθέματός τους σε drones MQ-9 Reaper
Τα 46,7 εκατομμύρια κάτοικοι (ποσοστό 10,4% επί του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού) έχουν γεννηθεί σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από αυτούς, τα 30,6 εκατομμύρια διατηρούν την υπηκοότητα χώρας εκτός ΕΕ, ενώ οι υπόλοιποι έχουν αποκτήσει ευρωπαϊκή υπηκοότητα.
Επιπλέον 18 εκατομμύρια ευρωπαίοι πολίτες ζουν και εργάζονται σε διαφορετικό κράτος-μέλος από αυτό στο οποίο γεννήθηκαν.
Υπενθυμίζουμε ότι ο παράγοντας διατήρησης του γηγεννούς πληθυσμού της ΕΕ είναι σε μεγάλο κίνδυνο, καθώς ο φυσικός ρυθμός (γεννήσεις μείον θάνατοι) παραμένει σταθερά αρνητικός.
Τι γίνεται στην Ελλάδα με τους αλλοδαπούς
Ο αριθμός των αλλοδαπών που διαμένουν νόμιμα στη χώρα μας ανέρχεται περίπου σε 765.000 -900.00 άτομα (αποτελώντας το 7,3% του πληθυσμού). Επιπλέον, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, καταγράφονται αυξητικές τάσεις στις μεταναστευτικές ροές (ειδικά μέσω θαλάσσης σε Κρήτη και Γαύδο), καθώς και αύξηση στα αιτήματα επιστροφής αναγνωρισμένων προσφύγων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες προς την Ελλάδα.
Ο αριθμός των νόμιμα διαμενόντων αλλοδαπών πολιτών κινείται διαχρονικά σε σταθερά επίπεδα (πλησίον των 765.598 ατόμων).
Παρατηρούνται έντονες διακυμάνσεις με αυξητικές πιέσεις στα θαλάσσια σύνορα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις αυξημένες αφίξεις μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική προς τη νότια Κρήτη και τη Γαύδο.
Η συζήτηση για το πώς οι μεταναστευτικές ροές επηρεάζουν την εθνοτική και θρησκευτική σύνθεση της Ευρώπης αποτελεί ένα από τα πιο κεντρικά και σύνθετα ζητήματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής και κοινωνίας, προκαλώντας έντονες αντιπαραθέσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τραμπ - Ιράν: Ώρα μηδέν για συμφωνία ή ολοκληρωτικό πόλεμο
Πολλοί αναλυτές και πολίτες εκφράζουν φόβους ότι οι μεγάλες διαφορές σε αξίες, θρησκεία και κοινωνικά έθιμα δυσκολεύουν την ομαλή ενσωμάτωση, ενώ στην Ευρώπη βλέπουμε την ραγδαία αύξηση των γκέτο, κάτι που θα οδηγήσει σε άλλες καταστάσεις ειδικά σε περίπτωση γενικευμένης οικονομικής κρίσης.
Η συγκέντρωση πληθυσμών ( ειδικά μουσουλμάνων) σε συγκεκριμένες περιοχές δημιουργεί προκλήσεις στα συστήματα υγείας, εκπαίδευσης και πρόνοιας των χωρών της Ευρώπης.
Υπάρχει έντονη ανησυχία ότι η δημιουργία κλειστών κοινοτήτων (γκετοποίηση) μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική απομόνωση, έξαρση του θρησκευτικού ριζοσπαστισμού και εγχώριες συγκρούσεις.
Το μεταναστευτικό ζήτημα τροφοδοτεί την άνοδο εθνικιστικών και λαϊκιστικών κομμάτων, αλλάζοντας τον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης , κάτι που ήδη γίνεται σε Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία κά χώρες .
Οι υποστηρικτές της μετανάστευσης επισημαίνουν ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υπογεννητικότητας και χρειάζεται εργατικό δυναμικό για τη διατήρηση των ασφαλιστικών της συστημάτων.
Η απάντηση της άλλης πλευράς είναι προγράμματα στήριξης των γηγενών οικογενειών, και τα κίνητρα για απόκτηση περισσότερων παιδιών.
Πολλές αναλύσεις δείχνουν ότι η συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμών μπορεί να προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές, θρησκευτικές και εθνοτικές συγκρούσεις.
Η Ευρώπη όντως έχει μακρά ιστορία μετακινήσεων πληθυσμών και ενσωμάτωσης διαφορετικών εθνοτικών ομάδων που τελικά αφομοιώθηκαν στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, αλλά μεγάλο ρόλο έπαιζε η θρησκεία, κάτι που δεν συμβαίνει τώρα.
Η μετανάστευση στην Ελλάδα τώρα, αποτελεί διαχρονικά ένα πολυδιάστατο ζήτημα που προκαλεί κοινωνικές εντάσεις, τροφοδοτούμενο από τις γεωπολιτικές εξελίξεις, τις οικονομικές πιέσεις και τις προκλήσεις στη διαχείριση των συνόρων και της κοινωνικής ενσωμάτωσης.
Υπάρχει μια συνεχής αντιπαράθεση. Από τη μία πλευρά, επισημαίνεται η ανάγκη για εργατικά χέρια σε κρίσιμους τομείς όπως η γεωργία, οι κατασκευές και ο τουρισμός. Από την άλλη, εκφράζονται φόβοι για πίεση στους μισθούς των ανειδίκευτων εργαζομένων ή επιβάρυνση του κοινωνικού κράτους και του συστήματος υγείας.
Η πιθανότητα μελλοντικής κοινωνικής σύγκρουσης στην Ελλάδα λόγω του μεταναστευτικού αποδίδεται από αναλυτές σε ζητήματα έλλειψης ολοκληρωμένων πολιτικών ένταξης, της γειτνίασης με περιοχές κρίσεων και της πόλωσης που προκαλείται από πολιτικές διαχείρισης των συνόρων.
Μελέτες δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας εκφράζει ανησυχίες για τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας. Ο φόβος αυτός συχνά τροφοδοτείται από στερεότυπα ή έλλειψη εξοικείωσης με τη διαφορετική κουλτούρα και θρησκεία.
Η πορεία της οικονομίας και η πρόσβαση των μεταναστών στην αγορά εργασίας διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Οι ανισότητες και η υψηλή ανεργία μπορούν να δημιουργήσουν πρόσφορο έδαφος για συγκρούσεις συμφερόντων.
Τα δύο κύρια ερωτήματα για την ελληνική επικράτεια έχουν να κάνουν με το τι θα γίνονταν σε περίπτωση ελληνοτουρικής στρατιωτικής κρίσης διαρκείας από μετανάστες, όπως και στην περίπτωση ενός μεγάλου παγκόσμιου οικονομικού κραχ;
Η Τουρκία ενδέχεται να κατευθύνει μαζικά μεταναστευτικά κύματα προς τον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου όπως έκανε το 2020.
Στόχος θα είναι ο εξαναγκασμός των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας σε διασπορά δυνάμεων στην ελληνική επικράτεια.
Πρόκληση πίεσης στα κέντρα υποδοχής για τη δημιουργία εσωτερικής διοικητικής ασφυξίας, οδηγώντας σε άμεση επιτήρηση δομών φιλοξενίας από την ΕΛ.ΑΣ. για την πρόληψη ταραχών.
Επίσης πάντα υπάρχει ο κίνδυνος εκμετάλλευσης των μεταστευτικών ροών από ξένες υπηρεσίες για τη συλλογή πληροφοριών ή δολιοφθορές στην χώρα μας.
Πιθανή κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, απαγόρευση κυκλοφορίας γύρω από δομές και αυστηροποίηση ελέγχων.
Σε περίπτωση Μεγάλου παγκόσμιου οικονομικού, αυτό θα δοκίμαζε τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας, η οποία είναι ανοιχτή και εξαρτώμενη από το εξωτερικό περιβάλλον από το 2009 με απαναωτά μνημόνια και υποχρεώσεις.
Σε σενάριο ραγδαίας πτώσης των εσόδων λόγω μείωσης της παγκόσμιας ζήτησης και της αγοραστικής δύναμης , θα είχαμε κύματα ανέργων τα οποία θα είχαν ευμετάβλητη συμπεριφορά.
Στην επακόλουθη πίεση στη ρευστότητα, στην άνοδο των «κόκκινων» δανείων και ανάγκη για κρατική ή ευρωπαϊκή στήριξη, εξαρτάται με το πως αντιδρούσε η ΕΕ.
Σε κάθε όμως σενάριο που θα εκτιλύσονταν στον υπερθετικό βαθμό η ελληνική κοινωνία θα ήταν εκετθειμένη.
