Ακόμη και η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, είχαν τιμήσει την Αθηνά Παπαχρήστου για τη σημαντική δωρεά ασθενοφόρου στο ΕΚΑΒ Μεσολογγίου, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών της ευρύτερης περιοχής και την ενίσχυση των υγειονομικών υποδομών.
Η συγκεκριμένη προσφορά είχε παρουσιαστεί ως μια ουσιαστική ενίσχυση για το τοπικό σύστημα υγείας, δημιουργώντας προσδοκίες για άμεση αξιοποίηση του οχήματος προς όφελος των πολιτών.
Έξι μήνες εκτός λειτουργίας χωρίς ενημέρωση
Ωστόσο, το ασθενοφόρο αυτό παραμένει εδώ και έξι μήνες σε συνεργείο, χωρίς να έχει τεθεί σε λειτουργία. Καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα, δεν υπήρξε καμία επίσημη ενημέρωση ή ενδιαφέρον για την τύχη του, μέχρι τη στιγμή που το θέμα ήρθε στο φως μέσα από σχετικό ρεπορτάζ της ΑΙΧΜΗΣ.
Μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, το ζήτημα αναμένεται να φτάσει και στη Βουλή, έπειτα από σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αιτωλοακαρνανίας, Μίλτου Ζαμπάρα, γεγονός που προσδίδει νέα διάσταση στο θέμα.
Παρεμβάσεις που δεν απέδωσαν
Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε ζητηθεί και από την Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και γιατρό του Νοσοκομείου Μεσολογγίου, Ζιζή Φούντα, να ενημερώσει σχετικά τον Δήμαρχο, ώστε να υπάρξει κάποια παρέμβαση ή, τουλάχιστον, να ζητηθεί επίσημη ενημέρωση για την κατάσταση του ασθενοφόρου.
Παρά τις κινήσεις αυτές, δεν καταγράφηκε καμία ανταπόκριση, με αποτέλεσμα το όχημα να παραμένει ανενεργό και το ζήτημα να συνεχίζει να προκαλεί ερωτήματα για τη διαχείριση μιας τόσο σημαντικής δωρεάς.
Τι αναφέρει ο βουλευτής Μίλτος Ζαμπάρας σε σχετική ανακοίνωση:
«Τι κι αν η Αθηνά Παπαχρήστου, μεγάλη ευεργέτιδα του Μεσολογγίου, δώρισε ένα ασθενοφόρο με τις οικονομίες μιας ζωής;
Τι κι αν η πράξη της είχε έναν και μόνο σκοπό: να σωθούν ανθρώπινες ζωές;
Τι κι αν ένα μέλος της κοινωνίας έκανε αυτό που όφειλε εδώ και χρόνια να έχει κάνει το κράτος;
Τι κι αν σήμερα αυτό το ασθενοφόρο παραμένει ακινητοποιημένο, παρκαρισμένο σε ένα συνεργείο, βουβό σύμβολο μιας Πολιτείας που αδυνατεί να τιμήσει την ίδια την έννοια της προσφοράς;
Τι κι αν, την ώρα που κάθε λεπτό μετρά, η γραφειοκρατία και η αδιαφορία αποδεικνύονται ταχύτερες από την ανάγκη;
Τι κι αν η μνήμη μιας ευεργέτιδας αντιμετωπίζεται ως διοικητική εκκρεμότητα;
Η δωρεά της Αθηνάς Παπαχρήστου δεν ήταν απλώς ένα όχημα. Ήταν ένα σύμβολο. Ένα σύμβολο ευθύνης, ανθρωπιάς και έμπρακτης αγάπης για τον τόπο. Ήταν μια κραυγή ζωής απέναντι σε ένα σύστημα που εδώ και χρόνια υποχωρεί από τον θεμελιώδη ρόλο του: την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Και όμως, απέναντι σε αυτή την πράξη υψηλού ήθους, η Πολιτεία απαντά με σιωπή, καθυστερήσεις και αδράνεια. Ένα ασθενοφόρο που έπρεπε να βρίσκεται στον δρόμο, να ανταποκρίνεται σε επείγοντα περιστατικά, να αποτελεί ανάσα ασφάλειας για τους πολίτες, παραμένει ανενεργό. Αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι ευθύνη. Και έχει ονοματεπώνυμο.
Όταν η κοινωνία προηγείται σε ανθρωπιά και το κράτος έπεται σε καθήκον, τότε δεν μιλάμε απλώς για δυσλειτουργία. Μιλάμε για αποτυχία.
Για τον λόγο αυτό, θα καταθέσω άμεσα σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, ζητώντας καθαρές απαντήσεις:
- γιατί το ασθενοφόρο της δωρεάς παραμένει εκτός λειτουργίας,
- ποιοι ευθύνονται για αυτή την απαράδεκτη καθυστέρηση,
- και πότε θα τεθεί σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα, όπως ακριβώς επιβάλλει ο σκοπός της δωρεάς.
Γιατί η προσφορά δεν μπορεί να σκουριάζει.
Η μνήμη δεν μπορεί να απαξιώνεται.
Και η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να περιμένει».
