Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Φανταστείτε ένα πλοίο μόλις 102 μέτρων, με εκτόπισμα περίπου 2.600 τόνων, που όμως μπορεί να μεταφέρει αντιαεροπορικούς πυραύλους, οκτώ αντιπλοϊκούς πυραύλους, τορπίλες, προηγμένο σόναρ και ακόμη και ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο. Ένα πλοίο αρκετά μικρό για να επιχειρεί αποτελεσματικά στο Αιγαίο, αλλά αρκετά ισχυρό ώστε να αποτελεί πραγματική μονάδα πρώτης γραμμής.
Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο εντυπωσιακό. Το Πολεμικό Ναυτικό δεν διαθέτει σήμερα ούτε μία κορβέτα. Η τελευταία κορβέτα που υπηρέτησε στον ελληνικό στόλο ήταν κλάσης Flower και αποσύρθηκε το 1952, δηλαδή πριν από περίπου 74 χρόνια.
Τώρα, μετά την έναρξη της ανανέωσης του στόλου με τις φρεγάτες FDI και την προοπτική νέων μονάδων, το επόμενο μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει με τις κορβέτες. Και εδώ εμφανίζεται ένα όνομα που γνωρίζουμε ήδη πολύ καλά: Gowind.
Γιατί Gowind;
Αρχικά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η Gowind δεν είναι μία απλή κορβέτα περιπολίας. Η Gowind 2500 σχεδιάστηκε από τη Naval Group ως πολυλειτουργικό πλοίο μάχης, με δυνατότητα αντιαεροπορικού, ανθυποβρυχιακού και αντιπλοϊκού πολέμου. Και ακριβώς αυτή η φιλοσοφία την κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για το Πολεμικό Ναυτικό.
Η βασική Gowind 2500 έχει μήκος 102 μέτρα, πλάτος 16 μέτρα και πλήρες εκτόπισμα περίπου 2.500 έως 2.600 τόνους, ανάλογα με τη διαμόρφωση. Η μέγιστη ταχύτητα βρίσκεται περίπου στους 25 κόμβους, ενώ η ακτίνα δράσης φτάνει περίπου τα 3.700 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 15 κόμβων. Η επάνδρωση μπορεί να περιοριστεί περίπου στους 65 με 80 ναυτικούς, ανάλογα με τη διαμόρφωση και τις απαιτήσεις του χρήστη.
Το σημαντικότερο όμως βρίσκεται στον εξοπλισμό.
Στην αιγυπτιακή διαμόρφωση, η Gowind διαθέτει οκτώ πυραύλους Exocet MM40 Block 3 για προσβολή πλοίων και 16 κάθετα εκτοξευόμενους VL MICA για αντιαεροπορική άμυνα. Υπάρχει επίσης πυροβόλο OTO Melara των 76 χιλιοστών, πυροβόλα εγγύς άμυνας και δύο τριπλοί τορπιλοσωλήνες για τορπίλες MU90.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της Gowind για την Ελλάδα: η πλατφόρμα δεν είναι «κλειδωμένη» σε μία συγκεκριμένη διαμόρφωση. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για παράδειγμα, επέλεξαν διαφορετική διαμόρφωση, με 16 VL MICA NG, RAM και διαφορετικό συνδυασμό οπλισμού.
Άρα, μία ελληνική Gowind δεν θα ήταν απαραίτητα ίδια με την αιγυπτιακή.
Η Ελληνική Gowind Και Το Αιγαίο
Εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.
Για την Ελλάδα, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Gowind δεν είναι απλώς ότι έχει πολλούς πυραύλους. Είναι ότι συνδυάζει αρκετές διαφορετικές ικανότητες πάνω σε μία σχετικά μικρή και οικονομικότερη πλατφόρμα.
Στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, η Gowind μπορεί να διαθέτει σόναρ τύπου Kingklip, όπως και σόναρ τύπου CAPTAS μεταβλητού βάθους. Σε συνδυασμό με τις MU90 και ένα ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο, αυτό δημιουργεί μία ιδιαίτερα σοβαρή ικανότητα εντοπισμού και αντιμετώπισης υποβρυχίων.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα επιβίωσης ενός στόλου.
Παράλληλα, οι οκτώ Exocet δημιουργούν σημαντική ισχύ πυρός εναντίον εχθρικών πλοίων. Εάν η ελληνική διαμόρφωση υιοθετήσει τους νεότερους MM40 Block 3C, η Gowind θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό φορέα αντιπλοϊκών πυραύλων, λειτουργώντας σε συνεργασία με τις FDI, τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας και τα υπόλοιπα μέσα του ΠΝ.
Στον αντιαεροπορικό τομέα, όμως, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Οι VL MICA ή VL MICA NG προσφέρουν σημαντική τοπική άμυνα, αλλά η Gowind δεν πρόκειται να αντικαταστήσει μία FDI με Aster 30. Ο ρόλος της είναι διαφορετικός.
Η FDI είναι το βαρύτερο πλοίο αεράμυνας περιοχής και διοίκησης. Η Gowind είναι η μικρότερη μονάδα που θα μπορεί να βρίσκεται περισσότερες φορές και σε περισσότερα σημεία του θεάτρου επιχειρήσεων.
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο επιχειρησιακό της πλεονέκτημα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όλες οι κατηγορίες πολεμικών πλοίων και πως διαφέρουν
Κόστος, Χρονοδιάγραμμα Και Ο Ρόλος Απέναντι Στην Τουρκία
Το μεγάλο ερώτημα είναι φυσικά το κόστος.
Εδώ χρειάζεται προσοχή, γιατί δεν υπάρχει σήμερα οριστική ελληνική σύμβαση. Το παλαιότερο ελληνικό πλαίσιο μιλούσε για περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ ανά πλοίο, ενώ η γαλλική πρόταση που είχε παρουσιαστεί για τέσσερις Gowind είχε κινηθεί περίπου στα 1,5 έως 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τη διαμόρφωση και το πακέτο οπλισμού και υποστήριξης.
Για σύγκριση, η Αίγυπτος είχε υπογράψει το 2014 σύμβαση περίπου 1 δισεκατομμυρίου ευρώ για τέσσερις Gowind, χωρίς τα βασικά οπλικά συστήματα. Με την προσθήκη πυραύλων και τορπιλών, το συνολικό κόστος του αιγυπτιακού προγράμματος υπολογίστηκε περίπου στα 1,5 έως 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ.
Για την Ελλάδα, η Naval Group έχει προτείνει 3+1 πλοία, με το πρώτο να ναυπηγείται στη Γαλλία και τα επόμενα στην Ελλάδα. Η ίδια η εταιρεία έχει αναφέρει ότι το πρώτο πλοίο θα μπορούσε να παραδοθεί περίπου τρία χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της σύμβασης, ενώ τα επόμενα θα μπορούσαν να κατασκευάζονται στην Ελλάδα με ρυθμό περίπου ένα ανά έτος. Έχει επίσης μιλήσει για ελληνική συμμετοχή περίπου 30% της αξίας της σύμβασης.
Άρα, εάν μια σύμβαση υπογραφόταν μέσα στην επόμενη περίοδο, ένα ρεαλιστικό σενάριο θα ήταν το πρώτο πλοίο να εμφανιστεί επιχειρησιακά περίπου τρία χρόνια αργότερα, με τις υπόλοιπες μονάδες να ακολουθούν σταδιακά. Αυτό όμως είναι εκτίμηση βάσει της πρότασης της Naval Group και όχι επίσημο ελληνικό χρονοδιάγραμμα.
Και επιχειρησιακά, τι θα προσέφερε απέναντι στην Τουρκία;
Το σημαντικό δεν είναι να συγκρίνουμε απλώς «Gowind εναντίον Ada» ή «Gowind εναντίον Istanbul». Ένα σύγχρονο ναυτικό λειτουργεί ως δίκτυο.
Μία Gowind μπορεί να αναλάβει περιπολία, ανθυποβρυχιακή επιτήρηση, συνοδεία, προστασία θαλάσσιων περιοχών και προσβολή εχθρικών μονάδων, ενώ οι FDI μπορούν να παρέχουν την ισχυρότερη αεράμυνα και διοίκηση μάχης. Παράλληλα, Rafale και F-16 Viper, παράκτια συστήματα, UAV και υποβρύχια μπορούν να παρέχουν επιπλέον αισθητήρες και όπλα.
Έτσι, η κορβέτα δεν χρειάζεται να είναι το ισχυρότερο πλοίο του στόλου. Πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να επιβιώνει, να εντοπίζει και να πλήττει στόχους και αρκετά οικονομική ώστε η Ελλάδα να μπορεί να αποκτήσει περισσότερες από μία.
Και αυτή είναι ίσως η πραγματική αξία της Gowind.
Γιατί αν το Πολεμικό Ναυτικό αποκτήσει τέσσερις τέτοιες μονάδες, τότε δεν μιλάμε απλώς για τέσσερα καινούργια πλοία. Μιλάμε για τέσσερις επιπλέον σύγχρονες πλατφόρμες που μπορούν να βρίσκονται ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν η Gowind είναι ισχυρότερη από μία φρεγάτα. Δεν είναι.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν αποτελεί το σωστό μέγεθος, με τον σωστό οπλισμό και στο σωστό κόστος, ώστε να συμπληρώσει τις FDI και να δώσει στο Πολεμικό Ναυτικό αυτό που του λείπει περισσότερο: αριθμό σύγχρονων μονάδων.
Και αν τελικά επιλεγεί, η πρώτη ελληνική κορβέτα εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες θα σηματοδοτήσει κάτι πολύ περισσότερο από την επιστροφή ενός τύπου πλοίου στον στόλο. Θα σηματοδοτήσει τη μετάβαση σε έναν ελληνικό στόλο με λιγότερες παλιές μονάδες, αλλά περισσότερες σύγχρονες, δικτυωμένες και πολυ-αποστολικές πλατφόρμες.
