Αν υπάρχει μια φράση που έχει κακοποιηθεί βάναυσα στην πολιτική ιστορία της Κύπρου, αυτή είναι η «κρίσιμη συγκυρία». Για πολλοστή φορά τα τελευταία 50 χρόνια, η πολιτική ηγεσία του τόπου μαζεύεται στο Προεδρικό Μέγαρο, σε μια σύσκεψη που έχει καταντήσει περισσότερο θεσμικό ριάλιτι παρά όργανο χάραξης εθνικής στρατηγικής.
Στις 10 το πρωί, υπό τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, συνέρχεται το Εθνικό Συμβούλιο για να ενημερωθεί –υποτίθεται– για τις τελευταίες εξελίξεις μετά τις επαφές της προσωπικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελα Ολγκίν. Το μενού γνωστό: μεγάλες δηλώσεις μπροστά στις κάμερες, διαρροές, και ουσία μηδέν.
Το τραπέζι των «φαντασμάτων» και η βιτρίνα της συλλογικότητας
Το πραγματικό επικοινωνιακό σόου, ωστόσο, παίζεται στη σύνθεση. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, θέλοντας να πουλήσει την εικόνα του ενωτικού ηγέτη που τα συζητάει όλα με όλους, δεν περιορίστηκε στους αρχηγούς των κομμάτων που εξέλεξε ο λαός στη Βουλή. Αποφάσισε να αναστήσει πολιτικά και τους «κομμένους».
Με μια κίνηση εντυπωσιασμού, προσκάλεσε και τους ηγέτες της ΕΔΕΚ, της ΔΗΠΑ και των Οικολόγων — ανθρώπους που ο ίδιος ο λαός άφησε εκτός κοινοβουλευτικού νυμφώνος. Ο Πρόεδρος τους επαναφέρει από το πολιτικό τους περιθώριο, βαφτίζοντας το όλο σκηνικό «ανάγκη για συλλογικότητα». Στην πραγματικότητα, το σύστημα συντηρεί τον εαυτό του, εξασφαλίζοντας ότι άπαντες θα βγάλουν τη φωτογραφία τους στα σκαλιά του Προεδρικού, μοιράζοντας τις ευθύνες της όποιας νέας αποτυχίας σε όσο το δυνατόν περισσότερες πλάτες.
Ο διπλωματικός τουρισμός της Ολγκίν
Την ώρα που οι δικοί μας συσκέπτονται, η κυρία Ολγκίν συνεχίζει τον διεθνή τουρισμό της. Ήρθε στην Κύπρο, πέταξε για Τουρκία, πήγε στην Αθήνα, τώρα ετοιμάζει βαλίτσες για Βρυξέλλες και υπόσχεται να επιστρέψει σε... μερικές εβδομάδες.
Ο διακαής πόθος και ο δηλωμένος στόχος της ελληνοκυπριακής πλευράς; Να επιτύχουμε λέει μια «διευρυμένη συνάντηση». Αγωνιζόμαστε, δηλαδή, όχι για να βρούμε λύση, αλλά απλώς για να καταφέρουμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι. Και όλα αυτά, ενώ η τουρκική πλευρά επαναλαμβάνει μονότονα και ξεκάθαρα τον όρο της περί κυριαρχικής ισότητας και δύο κρατών, γράφοντας τις «διευρυμένες συναντήσεις» του ΟΗΕ στα παλιά της τα παπούτσια.
Το σημερινό Εθνικό Συμβούλιο θα λήξει όπως ακριβώς άρχισε. Με μπόλικη σοβαροφάνεια, ξύλινο πολιτικό λόγο και την αίσθηση ότι ο χρόνος στο Κυπριακό περνάει μόνο για να συντηρεί τις καρέκλες αυτών που το συζητούν.