Εδώ και χρόνια ζούμε τη μαρμότα της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τύπωσε άλλη μία έκθεση-«κόλαφο» για την Τουρκία, και το εγχώριο σύστημα άρχισε να πανηγυρίζει επειδή οι Βρυξέλλες έβγαλαν... «κόκκινη κάρτα» στον Σουλτάνο.
Αυτή τη φορά, η καινοτομία είναι ότι ζητούν προσωποποιημένες κυρώσεις κατά του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης, Ακίν Γκιουρλέκ, για το κυνήγι μαγισσών κατά του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου. Η Ευρώπη ανακάλυψε –ώ του θαύματος– ότι η τουρκική δικαιοσύνη λειτουργεί ως παραμάγαζο του καθεστώτος. Σοκ και δέος.
Αλλά ας είμαστε απολύτως ειλικρινείς. Όσο εμείς διαβάζουμε με ευλάβεια τις παρατηρήσεις των Ευρωπαίων για τη δημοκρατία και καταδικάζουμε λεκτικά το casus belli, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: γράφει τα ψηφίσματα εκεί που δεν πιάνει μελάνι και στέλνει τα οπλισμένα του F-16 να κάνουν πάρτι στο Αιγαίο.
Η ομελέτα χωρίς αυγά των Βρυξελλών
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η έκθεση είναι ένα ωραίο ευχολόγιο. Το Ευρωκοινοβούλιο υπενθυμίζει στην Άγκυρα ότι η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν κυριαρχικά δικαιώματα, θυμάται το δικαίωμά μας να επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και επικρίνει το γελοίο, πλην επικίνδυνο, αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το πρόβλημα; Κανείς δεν περιμένει από την Κομισιόν ή το Συμβούλιο να επιβάλει πραγματικές κυρώσεις που θα "πονέσουν" την Τουρκία. Οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν την Άγκυρα ως τον προβληματικό αλλά «απαραίτητο» γείτονα που τους κρατάει τα σύνορα από τους μετανάστες και έχει γεωπολιτικό βάρος στο ΝΑΤΟ. Οπότε του ρίχνουν μια διπλωματική κατσάδα για τα μάτια του κόσμου, του κλείνουν την πόρτα της ένταξης, αλλά συνεχίζουν τις business στην άμυνα και το εμπόριο.
Το μνημόνιο-κουρελόχαρτο και οι αερομαχίες
Εκεί όμως που φαίνεται ο απόλυτος εμπαιγμός είναι στον ουρανό του Αιγαίου. Η Αθήνα πίστεψε στο παραμύθι των «ήρεμων νερών», αλλά οι Τούρκοι φρόντισαν να μας προσγειώσουν ανώμαλα.
Την Τρίτη 16 Ιουνίου, μόλις 24 ώρες μετά την επίσημη έναρξη ισχύος του πολυδιαφημισμένου μνημονίου Παπούλια – Γιλμάζ (που υποτίθεται ότι «παγώνει» τις στρατιωτικές προκλήσεις το καλοκαίρι), τέσσερα τουρκικά F-16 έκαναν ντου ανάμεσα σε Χίο και Λέσβο. Τα δύο μάλιστα ήταν πλήρως οπλισμένα. Η Πολεμική Αεροπορία μας αναγκάστηκε να απογειώσει μαχητικά, οδηγώντας σε σκληρές αναχαιτίσεις και επικίνδυνες εμπλοκές.
Από τις αρχές του 2026, έχουμε μετρήσει 241 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου. Αλλά η ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής θρασύτητας είναι ότι επιστρέφουν στους οπλισμένους σχηματισμούς και τις αερομαχίες, πετώντας στα σκουπίδια τις συμφωνίες «καλής θέλησης».
Το σόου του ΝΑΤΟ και το ελληνικό σύνδρομο
Γιατί το κάνει τώρα αυτό ο Ερντογάν; Διότι ξέρει να πουλάει τρέλα ακριβώς τη στιγμή που πρέπει. Η Άγκυρα ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ (7-8 Ιουλίου). Ο Σουλτάνος θέλει να εμφανιστεί στη Δύση ως ο σταθερός, κυρίαρχος παίκτης της περιοχής, ο οποίος υπαγορεύει τους δικούς του κανόνες παιχνιδιού. Τεστάρει τα ελληνικά αντανακλαστικά και στέλνει το μήνυμα ότι το Αιγαίο είναι μια «γκρίζα» ζώνη διαπραγμάτευσης, ανεξάρτητα από το τι λένε οι χαρτογιακάδες της Ε.Ε.
Η αλήθεια είναι ωμή και μας κοιτάει στα μάτια: Όσο εμείς θα αναλωνόμαστε στο να μετράμε τις γραμμές καταδίκης στα ευρωπαϊκά κείμενα, οι γείτονες θα συνεχίσουν να δημιουργούν τετελεσμένα με την κάννη των μαχητικών τους. Αν νομίζουμε ότι θα μας σώσουν τα ψηφίσματα των Βρυξελλών την ώρα που το Αιγαίο βράζει, είμαστε απλώς άξιοι της μοίρας μας.
