Σύμφωνα με το κυπριακό Omegapress.gr και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Σιδέρη, τη δημιουργία ισραηλινών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ελλάδα, τη χρήση ελληνικών λιμανιών και αεροδρομίων, καθώς και μια σειρά ακόμη διευκολύνσεων, συζητούν εδώ και μήνες οι πρωθυπουργοί Ισραήλ και Ελλάδας, Μπενιαμίν Νετανιάχου και Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα με αξιόπιστες διπλωματικές πηγές.
Το Ισραήλ, μια χώρα με έντονα επιθετικό αποτύπωμα στην περιοχή, καταθέτει διαρκώς νέα αιτήματα προς την Αθήνα, η οποία εμφανίζεται πρόθυμη να τα ικανοποιήσει, επιδιώκοντας ωστόσο να αποφύγει την εικόνα μιας χώρας που μετατρέπεται σε δορυφόρο του Τελ Αβίβ. Για τον λόγο αυτό, οι σχετικές ρυθμίσεις επιχειρείται να παρουσιαστούν ως «διευκολύνσεις» και όχι ως μόνιμες στρατιωτικές βάσεις.
Από την πλευρά του, το Ισραήλ στηρίζει την ελληνική κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του εβραϊκού λόμπι, ενώ παράλληλα παρέχει πληροφορίες που αφορούν την Τουρκία.
Ωστόσο, ο κίνδυνος να εμπλακεί η Ελλάδα στη δίνη των πολεμικών συγκρούσεων στις οποίες συμμετέχει το Ισραήλ είναι υπαρκτός, πέρα από τον εμφανώς ετεροβαρή χαρακτήρα της συνεργασίας. Εκτός από την περαιτέρω όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η χώρα να βρεθεί στο στόχαστρο ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά και κρατικών δρώντων.
Το πρόσφατο κοινό σχέδιο δράσης που υπέγραψαν το ΓΕΕΘΑ και τα Επιτελεία του Ισραήλ και της Κύπρου συνιστά το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα.
Σκοτεινά σχέδια
Μόνο ένας περιορισμένος κύκλος ανώτατων αξιωματικών και στενών συνεργατών των δύο πρωθυπουργών γνωρίζει το πλήρες περιεχόμενο των συνομιλιών, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το κοινό σχέδιο δράσης, που υπεγράφη στις 29 Δεκεμβρίου 2025, προβλέπει τη διεξαγωγή κοινών στρατιωτικών ασκήσεων Ελλάδας, Ισραήλ και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο, τόσο αεροπορικών όσο και ναυτικών, καθώς και συνεργασία στην εκπαίδευση για τον ηλεκτρονικό πόλεμο, στον τομέα της ενέργειας και σε άλλους κρίσιμους τομείς.
Το συγκεκριμένο πλαίσιο συμφωνήθηκε κατά την τριμερή συνάντηση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ στις 22 Δεκεμβρίου. Οι ανακοινώσεις για τη συνεργασία των τριών χωρών προκάλεσαν την αντίδραση της Τουρκίας, όχι όμως μόνο για τους λόγους που συζητούνται δημόσια —δηλαδή τη δημιουργία ενός άξονα εχθρικού προς την Άγκυρα, κάτι που πράγματι ισχύει— αλλά κυρίως για όσα δεν ανακοινώθηκαν και αποτελούν τον πραγματικό πυρήνα της έντασης.
Η ιστορία δείχνει ότι κάθε άξονας γεννά αναπόφευκτα και αντίπαλους άξονες. Τουρκία και Ισραήλ διαθέτουν ανταγωνιστικά στρατηγικά σχέδια για τον ρόλο τους στην περιοχή, ενώ η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία μετατρέπονται σταδιακά σε δορυφόρους αυτών των σχεδιασμών, εξέλιξη που ενέχει σοβαρούς κινδύνους.
Το Ισραήλ θα αποκόμιζε σημαντικά οφέλη από μια στρατιωτική σύγκρουση Ελλάδας–Τουρκίας, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα αποδυνάμωνε τον περιφερειακό ρόλο της Άγκυρας. Ο στόχος του Τελ Αβίβ είναι σαφής: η εδραίωση της κυριαρχίας του στην περιοχή. Ήδη καταγράφεται η χρήση του ελληνικού εδάφους, του εναέριου χώρου και της θάλασσας από το Ισραήλ για την πραγματοποίηση επιθετικών επιχειρήσεων, γεγονός που εντείνει την ανησυχία ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε μια εκτεταμένη στρατιωτική βάση για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Η πολυετής στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ έχει αποφέρει στο Τελ Αβίβ στρατηγικά πλεονεκτήματα, χωρίς ουσιαστικό ανταποδοτικό όφελος για την Ελλάδα. Η πολιτική και στρατιωτική στήριξη της Αθήνας προς το Ισραήλ λαμβάνει πλέον διαστάσεις που κρίνονται εθνικά επιζμιες. Ο τυχοδιωκτισμός, άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ ελληνικό δόγμα.
Το Ισραήλ χρησιμοποιεί τον ελληνικό εναέριο χώρο τόσο για ανεφοδιασμό αεροσκαφών όσο και για επιθέσεις κατά του Ιράν, του Ιράκ και για πτήσεις σε άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής. Με την παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, το Τελ Αβίβ επιχειρεί να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να εδραιωθεί ως κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή. Ωστόσο, η Τουρκία παραμένει ισχυρή ανταγωνιστική δύναμη. Μια απλή επισκόπηση των τουρκικών μέσων ενημέρωσης δείχνει ότι η Άγκυρα αισθάνεται περικυκλωμένη, γεγονός που καθιστά το στρατιωτικό και διπλωματικό της κατεστημένο ιδιαίτερα ευερέθιστο.
Διευκολύνσεις και επιπλοκές σε ασαφές πλαίσιο
Εκμεταλλευόμενη τις ελληνικές ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια της χώρας εξαιτίας της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, το Ισραήλ ζητά να εγκαταστήσει σε ελληνικές περιοχές που δεν έχουν προσδιοριστεί ακριβώς ακόμη, ή δεν τις γνωρίζουμε, ραντάρ και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης ίσως και στρατιωτικές μονάδες. Ο ακριβής κατάλογος δεν είναι γνωστός, ούτε και το ακριβές σχέδιο. Εκτιμάται όμως ότι όλα αυτά τίθενται, όχι υπό μορφή επίσημων στρατιωτικών βάσεων όπως π.χ. έχουν οι ΗΠΑ στη Σούδα, την Αλεξανδρούπολη ή το Στεφανοβίκιο, αλλά υπό μορφή διευκολύνσεων.
Σημειωτέον ότι το Ισραήλ δεν είναι μέλος της ΕΕ, ούτε του ΝΑΤΟ, οπότε τέτοιου είδους συμφωνίες ουσιαστικά είναι μη επιτρεπτές γιατί είναι κραυγαλέα μια επιθετική πολιτική του Ισραήλ που αφορά το δικό του δόγμα για την Ανατολική Μεσόγειο, τις σχέσεις του με το Ιράν και την Τουρκία και τον έλεγχο της περιοχής και όχι την συλλογική άμυνα. Με απλά λόγια, κάθε απόπειρα να εμφανιστεί μια τέτοια συμφωνία ως κοινή στρατηγική Ελλάδας-Ισραήλ είναι φθηνή προπαγάνδα και τίποτα παραπάνω. Η Ελλάδα δεν θα γίνει πιο ασφαλής, αντίθετα θα γίνει πιο εκρηκτική σχέση με την Τουρκία. Διάλογο θέλει η Ελλάδα με την Τουρκία όχι να παραδώσει την επικράτεια σε άλλες χώρες χωρίς δικό της , εθνικό σχέδιο. Όσον αφορά την συμμετοχή της Ελλάδας στην δύναμη ελέγχου της Γάζας που θέλει το Ισραήλ είναι μια άκρως αμφιλεγόμενη απόφαση, καθώς δεν υπάρχει κανένα διεθνές πλαίσιο που να καθορίζει την αποστολή μιας τέτοιας δύναμης. Γιατί το Ισραήλ θέλει να έχει τον έλεγχο μέσω φιλιών χωρών, οπότε η ελληνική στρατιωτική αποστολή, αν υπάρξει, μπορεί να εξελιχθεί σε τρομο-παγίδα στην κόλαση της Γάζας.
Αυτό λοιπόν που φαίνεται ότι συζητείται σε συνθήκες μυστικότητας, είναι π.χ. σε μια μεγάλη στρατιωτική μονάδα της Ελλάδας, ακόμη και σε νησιά, να δημιουργηθούν εγκαταστάσεις, όπως π.χ. ραντάρ, που θα ονομαστούν διευκολύνσεις. Πιθανόν αυτός να ήταν ο λόγος που τα ισραηλινά ΜΜΕ έκαναν λόγο για δημιουργία κοινής Δύναμης Ταχείας Επέμβασης Ελλάδας-Ισραήλ, ίσως για να δουν τις αντιδράσεις. Τέτοια δύναμη δεν μπορεί να υπάρξει , αλλά πλέον η Ελλάδα χάνει τον έλεγχο στο στρατηγικό επίπεδο, γιατί το Ισραήλ ξέρει τι θέλει, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι. Απλά σύρεται .Επίσης υπάρχουν αιτήματα και μάλιστα τίθενται με ιδιαίτερα πιεστικό τρόπο στην Αθήνα, για τη χρήση ελληνικών αεροδρομίων και λιμανιών με το Ισραήλ να έχει δικαίωμα χρήσης, αλλά με ασαφές νομικό , πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο. Προφανώς θα διευκόλυνε πολύ την σχετική συζήτηση η πλήρης ενημέρωση της βουλής και των κομμάτων.
Είναι προφανές, πέραν αυτών, ότι σε λίγα χρόνια, το σύνολο σχεδόν της αντιπυραυλικής, αντιαεροπορικής άμυνας και η περίφημη Ασπίδα του Αχιλλέα, θα έχει αγοραστεί από το Ισραήλ δημιουργώντας έτσι σοβαρό ζήτημα εξάρτησης της Άμυνας της Ελλάδας. Υπό αυτή την έννοια η κατάθεση στη βουλή όλων των συμφωνιών και των εγγράφων που έχουν συνάψει Ελλάδα και Ισραήλ , θα αποσαφήνιζε την κατάσταση. Κυρίως, πρέπει να κληθεί ο πρωθυπουργός στη βουλή να απαντήσει ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης ή απλά παραδίδει την εξωτερική , την αμυντική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας σε τρίτες χώρες…
