Επιτυχημένη χαρακτηρίστηκε η δοκιμαστική εκτόξευση του πυραύλου κρουζ ÇAKIR από τη ROKETSAN, η οποία πραγματοποιήθηκε χθες, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν είναι τυχαίο και αφορά μια "απάντηση" στην απόκτηση των ιταλικής κατασκευής Φρεγατών απότ ο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διπλής δοκιμής, ο πύραυλος εκτοξεύτηκε από τακτικό τροχοφόρο όχημα 8x8 (φορέα DERMAN) και έπληξε με απόλυτη ακρίβεια τόσο έναν θαλάσσιο όσο και έναν επίγειο στόχο, χρησιμοποιώντας τον νέας γενιάς αισθητήρα υπερύθρων (IIR seeker).
Παράλληλα, επικυρώθηκε η αυξημένη εμβέλειά του (extended range), η οποία επιτεύχθηκε χάρη σε ένα αναβαθμισμένο σύστημα πρόωσης καυσίμου.
Κύρια Χαρακτηριστικά του Πυραύλου ÇAKIR
Ο πύραυλος έχει βληνεκές που ξεπερνά τα 150+ χιλιόμετρα και είναι σχεδιασμένος για εκτόξευση από επίγεια οχήματα, drones (όπως το AKINCI), ελικόπτερα, πολεμικά πλοία και μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USVs).
Διαθέτει τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας (radar-absorbing materials) και δυνατότητα αλλαγής στόχου ή ακύρωσης της αποστολής κατά τη διάρκεια της πτήσης (δίκτυο data-link).
Αν και οι επίσημες ανακοινώσεις της ROKETSAN εστιάζουν αποκλειστικά στις τεχνικές δυνατότητες και την επιτυχία των δοκιμών εντός της Τουρκίας, η ανάπτυξη και η παραγωγή τέτοιων συστημάτων με εμβέλεια άνω των 150 χλμ. παρακολουθούνται στενά από την Ελλάδα.
Λόγω των τεχνικών χαρακτηριστικών του πυραύλου (δυνατότητα προσβολής πλοίων και παράκτιων/νησιωτικών στόχων), Έλληνες αναλυτές επισημαίνουν ότι η ενσωμάτωσή του στο τουρκικό οπλοστάσιο, ιδιαίτερα σε συστήματα παράκτιας άμυνας (όπως το BARBAROS) ή σε drones, επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
Θέλουμε πυραύλους Κρουζ για τις Φρεγάτες μας
Η Άμεση Απάντηση στο Θαλάσσιο Πεδίο από την Ελλάδα θα ήταν οι πύραυλοι Exocet MM40 Block 3c. Οι νέες ελληνικές φρεγάτες FDI (Kimon) και οι πυραυλάκατοι (ΤΠΚ) φέρουν το απόλυτο όπλο άρνησης θαλάσσης με βεληνεκές 200+ χλμ. και ψηφιακό ερευνητή, ξεπερνώντας τις προδιαγραφές του ÇAKIR σε ισχύ κεφαλής και καταστρεπτικότητα.
Πύραυλοι Spike NLOS: Η ένταξη των ισραηλινών βλημάτων Spike NLOS σε κανονιοφόρους, σκάφη ανορθοδόξου πολέμου (της ΔΥΚ) και σε παράκτιες συστοιχίες στα νησιά παρέχει στο ΠΝ ένα «χειρουργικό» όπλο ακριβείας (βεληνεκές 32-50 χλμ.) ικανό να εξουδετερώσει τις εχθρικές πλατφόρμες εκτόξευσης (UCAV, ελαφρά σκάφη) πριν προλάβουν να εξαπολύσουν τα βλήματά τους
Επειδή ο ÇAKIR πετά σε πολύ χαμηλό ύψος (sea-skimming), το Πολεμικό Ναυτικό μας επενδύει στην άμεση αναχαίτισή του ως εξής:
Αντιαεροπορικά συστήματα Aster 30 & RAM: Οι φρεγάτες FDI διαθέτουν τους πυραύλους Aster 30 που μπορούν να καταρρίψουν τέτοια βλήματα σε μεγάλες αποστάσεις, καθώς και το σύστημα εγγύς προστασίας RAM.
Ηλεκτρονικός Πόλεμος (ECM): Η χρήση προηγμένων συστημάτων παρεμβολών (όπως τα γαλλικά συστήματα στις FDI) είναι κρίσιμη, καθώς ο ÇAKIR βασίζεται σε GPS/INS και αναζητητές IIR/RF.
Οι παρεμβολές μπορούν να «τυφλώσουν» το βλήμα. Στο πλαίσιο της ενίσχυσης της αποτροπής, η Ελλάδα εξετάζει λύσεις στρατηγικού βάθους. Η δυνητική απόκτηση υποβρυχίων με κάθετους εκτοξευτές βλημάτων cruise (VLS) ή η μελλοντική προσθήκη στρατηγικών όπλων μεταφέρει την απειλή απευθείας στα κέντρα διοίκησης της Τουρκίας ακι αυτό αλλάζει τα πάντα.
Το σήριαλ με την τοποθέτηση στις ελληνικές φρεγάτες FDI και στις ιταλικές που θα πάρουμε σε ένα χρόνο, πυραύλων Κρουζ παραμένει στο προσκήνιο, και σε καμία περίπτωση η Αθήνα δεν πρέπει να την παρατήσει αφού από αυτούς τους πυραύλους διακυβεύονται πολλά στο Αιγαίο.
Υπενθυμίζουμε ότι , η Ινδία προσέφερε ανεπίσημα στην Ελλάδα τον πύραυλο Κρουζ μεγάλης εμβέλειας για επίθεση ξηράς (LR-LACM) ο οποίος θα προκαλούσε σοκ και δέος στην Άγκυρα 100%.
Πριν κάμποσο διάστημα είχαμε την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα, του Αρχηγού του Επιτελείου Αεροπορίας της Ινδικής Πολεμικής Αεροπορίας, Πτεράρχου AP Singh, ο οποίος μας πρότεινε ινδικούς πυραύλους τύπου Κρουζ σε όλες τις εκδόσεις.
Οι πύραυλοι αυτοί σε Φρεγάτες, υποβρύχια και αεροσκάφη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, πιστοποιούν ότι οι Τούρκοι θα πληρώσουν βαρύ τίμημα σε κάθε απόπειρα υφαρπαγής ελληνικού θαλάσσιου χώρου, ή ακόμη χειρότερα ελληνικής μικρονήσου.
Είναι γνωστό ότι με ικανό αριθμό πυραύλων αυτού του τύπου, και παράλληλη δράση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας με αεροσκάφη RAFAL -F-16 VIPER, η Τουρκία θα πάθαινε ότι έπαθε το Ιράν, που απώλεσε ολόκληρη την αεράμυνα του στις πρώτες 18 ώρες της ισραηλινής επίθεσης.