Τουρκία σχεδιάζει τη μετάβαση σε ένα αποκεντρωμένο μοντέλο μαζικής παραγωγής drones και στις 81 επαρχίες της χώρας. Στόχος της πρωτοβουλίας, που ανακοινώθηκε από την ηγεσία της εταιρείας Baykar, είναι η κατασκευή εκατομμυρίων μονάδων ετησίως.
Κύρια επιδίωξη της Τουρκίας είναι να διαθέτει τη δυνατότητα παραγωγής χιλιάδων συστημάτων άμεσα , ειδικά σε περιπτώσεις κρίσης ή πολεμικών αναμετρήσεων, όπως αυτές που ετοιμάζει σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτή η στρατηγική αποτελεί αντιγραφή του ιρανικού αποκεντρωμένου συστήματος άμυνας, που μέχρι στιγμής έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στη σύγκρουσή με τις ΗΠΑ.
Το τουρκικό σχέδιο πραγματοποιήθηκε ενόψει της διεθνούς αμυντικής έκθεσης SAHA EXPO 2026 στην Κωνσταντινούπολη, με τον κ. Μπαϊρακτάρ να δεσμεύεται πως τα έσοδα της διοργάνωσης θα επενδυθούν απευθείας στην ενίσχυση αυτής της παραγωγικής υποδομής, η οποία αποτελεί πλέον κεντρικό πυλώνα της τουρκικής στρατηγικής αυτονομίας.
Μετάβαση από τα λίγα μεγάλα εργοστάσια σε ένα δίκτυο μικρότερων μονάδων σε όλη την επικράτεια.
Στόχος η παραγωγή εκατομμυρίων drones, με έμφαση στα drones-καμικάζι (υπολογίζονται περίπου 120.000 ετησίως), ενώ επιδιώκεται αύξηση της εγχώριας παραγωγής πυραύλων (π.χ. 2,75 ιντσών) κατά 1.900% για τον εξοπλισμό των UAVs.
Κύρια Μοντέλα σε Μαζική Παραγωγή
• Bayraktar TB3: Το νέο ναυτικό drone έχει ήδη εισέλθει σε φάση μαζικής παραγωγής.
• Kızılelma: Το πρώτο τουρκικό μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος (stealth) βρίσκεται πλέον σε γραμμή παραγωγής.
• Tayfun: Παράλληλα με τα drones, έχει ξεκινήσει και η μαζική παραγωγή του βαλλιστικού πυραύλου.
Η Τουρκία επιδιώκει να ελέγξει το 65% της παγκόσμιας αγοράς drones, υιοθετώντας τακτικές που είδαμε στους πολέμους Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής.
Ποιος είναι ο σκοπός της τουρκικής στρατιωτικής ελίτ;
Τα χιλιάδες μικρά drones (όπως τα FPV) μπορούν να εξουθενώσουν ακριβά αντιαεροπορικά συστήματα, και αυτή θα είναι η απάντηση της Άγκυρας στην ελληνική Ασπίδα του Αχιλλέα.
Τα ρουρκικά Drones Καμικάζι, χρησιμοποιούνται για πλήγματα ακριβείας σε θωρακισμένα οχήματα και υποδομές.
Τα FPV Drones, είναι γνωστό ότι είναι φθηνά στην κατασκευή, επιτρέπουν την επίθεση σε "σμήνη" (swarms) που είναι δύσκολο να αναχαιτιστούν, ενώ τα μη επανδρωμένα με αποστολή αναγνώριση και επιτήρηση, παρέχουν συνεχή παρακολούθηση συνόρων και εχθρικών κινήσεων με χαμηλό ρίσκο απώλειας ανθρώπινης ζωής.
Η στρατηγική αυτή βασίζεται στα διδάγματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου τα drones αποδείχθηκαν πιο αποτελεσματικά και οικονομικά από τα παραδοσιακά όπλα.
Επίσης η τουρκική αμυντική βιομηχανία στοχεύει να γίνει ο κύριος προμηθευτής της Δύσης και της Ουκρανίας, ενώ η Άγκυρα εξάγει μαζικά drones σε χώρες όπως το Κόσοβο (πάνω από 1.000 FPV) για να ενισχύσει τους συμμάχους της.
Η μαζική παραγωγή λειτουργεί και τα τουρκικά σχέδια μας δείχνουν ότι οι Τούρκοι βιάζονται να προετοιμαστούν απέναντι σε πολεμικά σενάρια κατά της Ελλάδος, της Κύπρου και του Ισραήλ, και αυτό γίνεται ξεκάθαρο πλεόν κάθε μέρα.