Η συλλογική μνήμη συνδέει συνήθως τις μεγάλες εθνικές τραγωδίες με βίαια, ακαριαία γεγονότα: καταστροφικούς σεισμούς, δασικές ...
Η συλλογική μνήμη συνδέει συνήθως τις μεγάλες εθνικές τραγωδίες με βίαια, ακαριαία γεγονότα: καταστροφικούς σεισμούς, δασικές πυρκαγιές, αιφνίδιες πλημμύρες. Όμως, η πιο θανατηφόρος φυσική καταστροφή στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας δεν συνοδεύτηκε από υπόκωφους θορύβους ή ορατές φλόγες. Ήταν μια βουβή, παρατεταμένη και θερμική πολιορκία. Τον Ιούλιο του 1987, η χώρα ήρθε αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα καύσωνα, το οποίο μετέτρεψε τα μεγάλα αστικά κέντρα, και κυρίως το λεκανοπέδιο της Αττικής, σε μια γιγάντια παγίδα ασφυξίας. Μέσα σε διάστημα οκτώ ημερών, ο επίσημος κρατικός απολογισμός κατέγραψε τουλάχιστον χίλιους τριακόσιους θανάτους, ενώ οι ανεπίσημες εκτιμήσεις και οι αναλύσεις της πλεονάζουσας θνησιμότητας από την επιστημονική κοινότητα ανεβάζουν τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων κοντά στις τέσσερις χιλιάδες
Περισσότερα βίντεο στο Strange Things TV
https://www.youtube.com/channel/UCyemASXKUej2D-arFcZO4kQ
-------