Εφ' όλης της ύλης ήταν η συνέντευξη που παραχώρησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στον τηλεοπτικό σταθμό Action 24.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφερόμενος στο υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, σημείωσε ότι ο πρώην πρωθυπουργός περιορίστηκε μόνο σε ένα επικοινωνιακό rebranding το οποίο δεν αφορά την πολιτική ουσία. Ο Παύλος Μαρινάκης σχολίασε μάλιστα και με σκωπτικό τρόπο τα χρώματα της barcelona που επέλεξε ο Αλέξης Τσίπρας για το κόμμα του, λέγοντας ότι κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του «δεν επέλεξε τον Ινιέστα και τον Τσάβι και πολιτεύτηκε με... Πολάκη και Κωνσταντοπούλου».
O κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρθηκε στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος «Ελπίδα για τη δημοκρατία» που παρουσίασε η Mαρία Καρυστιανού λέγοντας ότι του θύμισε την πάνω και κάτω πλατεία» ενώ για το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Mντώνη Σαμαρά ανέφερε ότι οι σχέσεις Μητσοτάκη - Σαμαρά δεν μπορεί να αποκατασταθούν με ένα τηλεφώνημα.
«Ο Σαμαράς δεν διεγράφη από επιλογή - Δεν άφησε περιθώρια με τη συνέντευξή του στην οποία είχε κατηγορήσει για μειοδοσία τον υπουργό εξωτερικών υπενθύμισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Ο Παύλος Μαρινάκης δεν παρέλειψε να στείλει και ένα σαφές μήνυμα προς την Τουρκία λέγοντας ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να μείνει «με σταυρωμένα χέρια» σε περίπτωση μονομερούς ενέργειας, όπως η νομοθέτηση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».
Ο κ. Μαρινάκης τόνισε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σχεδόν επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, έχει αποδείξει ειδικά στα ζητήματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής ότι περνά «από τα μεγάλα λόγια στις πράξεις». Ανέφερε ότι η Αθήνα πιστεύει στον διάλογο με την Τουρκία, υπογράμμισε όμως ότι δεν μπορεί να τεθεί σε καμία συζήτηση ζήτημα κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων ή κόκκινων γραμμών.
Αναλυτικά η συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου:
Για το νομοσχέδιο που προετοιμάζεται στην Τουρκία και το ενδεχόμενο ενός «θερμού καλοκαιριού»
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπληρώνει σε μερικούς μήνες 7 χρόνια και έχει αποδείξει ειδικά σε θέματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής ότι περνάει από τα πολύ μεγάλα λόγια, τα οποία είχαμε συνηθίσει, στις πράξεις. Πιστεύουμε στο διάλογο με την Τουρκία, δεν κρύβω τα λόγια μου, πιστεύουμε ότι η φάση αυτή στην οποία έχουμε περιέλθει τα τελευταία χρόνια έχει δώσει περισσότερα στη χώρα και σε καμία περίπτωση δεν έχει πάρει το οτιδήποτε. Ούτε καν θα μπορούσαμε ποτέ να συζητήσουμε ζητήματα κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων, κόκκινων γραμμών, αλλά η πίστη στο διάλογο, δεν είναι μια λογική, δεν εκπορεύεται από μία λογική, αυτοσκοπού ή κάτι το οποίο είναι δογματικό. Σε περίπτωση που συμβεί κάτι, μια μονομερής ενέργεια, όπως αυτό το οποίο φημολογείται, γιατί πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει τελικά, και κάτι τέτοιο νομοθετηθεί από την Τουρκία, όπως περιγράφεται, γιατί το ξαναλέω, δεν μπορούμε να απαντάμε σε λογική φημών, γιατί κι αυτό δεν είναι υπεύθυνη εξωτερική πολιτική, τότε το πρώτο που λέμε, είναι ότι δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα σε επίπεδο διεθνούς δικαίου. Και δεν είναι αμελητέο αυτό. Από εκεί και πέρα δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Όπως δεν μείναμε με σταυρωμένα χέρια σε καμία άλλη περίπτωση. Επειδή είναι της μόδας μια στα λόγια πατριωτική, κατ΄ επίφαση πατριωτική αντιπολίτευση, και ένα αφήγημα προσπαθούν με κάτι να χτίσουν περί «ενδοτικού Μητσοτάκη», «υποχωρητικής κυβέρνησης». Αν δεν κάνω λάθος, το παράνομο και ανυπόστατο casus belli, υφίσταται 30 χρόνια. Έτσι δεν είναι; Ποιος είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που έθεσε θέμα άρσης του casus belli ως όρο σε οποιαδήποτε κουβέντα; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι προκάτοχοί του όμως, χωρίς να αμφισβητώ τον πατριωτισμό τους, σε καμία περίπτωση και τις προθέσεις τους, που συναντιόνταν κανονικά με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αν δεν κάνω λάθος, δεν είχαν θέσει τέτοιο θέμα. Πόσα χρόνια είχαμε τη δυνατότητα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο; Όλα τα χρόνια. Ποιος το έκανε; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη. ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία ισχυροποιούν τη χώρα. Ξέρετε γιατί; Πέρασε πολλά αυτή η χώρα από τα μεγάλα λόγια. Υπέφερε πολύ. Και σε επίπεδο οικονομίας και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Δεν θέλουμε άλλα μεγάλα λόγια. Θέλουμε πράξεις που μεγαλώνουν την Ελλάδα.
Για τα όσα έχει πει για την εξωτερική πολιτική ο Α. Σαμαράς
Τώρα ως προς τον κ. Σαμαρά, δεν είμαι εκπρόσωπός του. Τον έχω υπηρετήσει όπως και όλους τους προέδρους ως νέος δικηγόρος που ήμουν στην ΟΝΝΕΔ και στη ΝΔ. Τιμώ όλα αυτά τα χρόνια και τιμώ κάθε πρόεδρο. Από εκεί και πέρα, αυτό το οποίο θέλω να πω, είναι ότι αυτά τα οποία πρέπει να καταφέρουμε, ως παράταξη, το είπα και στην ομιλία μου στο συνέδριο, είναι πολύ μεγαλύτερα ακόμα και από προσωπικές διαφορές και διαφωνίες. Δεν μπορώ λοιπόν να ξέρω τα κίνητρα του κ. Σαμαρά. Μπορώ να ξέρω τι είναι το «μεγάλο». Πιστεύω εγώ, το «μεγάλο» είναι η χώρα να πάει κάποια χρόνια μπροστά και όχι να γυρίσει δεκαετίες πίσω. Το αν έχει ή όχι προσωπική ατζέντα, δεν μπορώ να το απαντήσω εγώ. Σίγουρα πάντως και δεν αναφέρομαι μόνο στον κ. Σαμαρά, αναφέρομαι γενικά, στο κόμμα Κοτρώτσου, Μαρινάκη, Α’, Β’, Γ΄. Χρησιμοποιώ τα ονόματά μας γιατί ούτε και εγώ έχω τέτοιο σκοπό. Εγώ είμαι από μικρό παιδί στη ΝΔ, δεν ζω από τη ΝΔ, από τη δουλειά μου ζω και δεν έχω φύγει ποτέ. Οπότε έχω και το τεκμήριο αξιοπιστίας, παρά το σχετικά πιο νεαρό από άλλους πολιτικούς της ηλικίας μου, στα 38 μου να το λέω.
Για το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Α. Σαμαρά
Ξέρετε κάτι; Το αν αυτό το οποίο λέτε επιβεβαιωθεί ως περίπτωση, ως ενδεχόμενο ή όχι, θα το αποφασίσουν οι πολίτες. Καταρχάς, να δούμε, αν θα κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς και δευτερευόντως να δούμε, αν αφού κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αν αυτό το κόμμα θα πάει καλά ή όχι στις εκλογές. Γιατί έχουμε δει και πολλές προσπάθειες μονοπρόσωπων κομμάτων στο παρελθόν να έχουν κινηθεί σε μονοψήφια. Έχουμε δει και διαφορετικές περιπτώσεις. Ούτως ή άλλως ο κ. Σαμαράς έχει κάνει άλλη μία τέτοια προσπάθεια, στη συνέχεια όμως τιμήθηκε από τους νεοδημοκράτες, εξελέγη πρόεδρος και πρωθυπουργός από τους Έλληνες πολίτες. Θα απαντήσω όμως τι πιστεύω εγώ. Υπάρχουν πολλών ειδών κόμματα. Υπάρχουν κόμματα που βασίζονται σε πρόσωπα, όπως, ας πούμε, το κόμμα Καρυστιανού, όπως λέμε ή τώρα αύριο, μεθαύριο το κόμμα Τσίπρα, μπορεί το κόμμα Σαμαρά, ο άνθρωπος δεν έχει πει ακόμα κάτι, άρα δεν μπορεί να μιλούμε υποθετικά. Υπάρχουν και κόμματα όπως η ΝΔ που έχει υπηρετήσει και έχει ηγηθεί ο κ. Σαμαράς, που έχουνε τους ιδρυτές τους, όπως είναι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Εθνάρχης, αλλά δεν είναι μονοπρόσωπα κόμματα, είναι κόμματα που ανήκουν στα μέλη τους και στους πολίτες που τα έχουν πιστέψει. Γιατί; Γιατί έχουν μία ιδεολογική βάση και εφαρμόζουν πολιτικές. Νομίζω, κάνοντας μία αναδρομή στη μεταπολίτευση, χωρίς να είμαι ο πιο ειδικός, αλλά έχω την όποια εμπειρία και έχοντας διαβάσει και έχοντας ζήσει και εγώ, οι «μεσσίες» και αυτό δεν έχει να κάνει με τον κ. Σαμαρά, αυτοί δηλαδή που θεωρούν τον εαυτό τους κάτι μεγαλύτερο από μία ομάδα ανθρώπων που έχουν κοινή ιδεολογία, κοινές πρακτικές, δεν έχουν σώσει ποτέ ούτε αυτή τη χώρα ούτε κάποια άλλη χώρα. Κύριε Κοτρώτσο, τα προβλήματα είναι πολύ συγκεκριμένα, είναι σημαντικά. Νομίζω ότι έχουμε παραδοτέα, έχουμε δείξει με τις πολιτικές μας ότι μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτά. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα και αυτή θα έπρεπε να είναι η ατζέντα. Τα προβλήματα λοιπόν δεν αντιμετωπίζονται με μονοπρόσωπα κόμματα. Δεν θεωρώ ότι μία προσωπική ατζέντα, είτε μία διαφωνία, είτε μία πικρία, είτε ένα προσωπικό βίωμα μπορεί να υποκαταστήσει μία διαδικασία συλλογική που προφανώς υπάρχει ένας επικεφαλής, όπως σε εμάς ο Κυριάκος Μητσοτάκης που ηγείται της παράταξης, που καταλήγει σε πολιτικές που εφαρμόζονται. Το θεωρώ πολύ παρωχημένο αυτό. Δηλαδή αντιμετωπίζεται, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, η ακρίβεια -εγώ δεν λέω να πανηγυρίζουμε- επειδή ένα πρόσωπο θα μετατρέψει την προσωπική του ατζέντα σε κόμμα; Το στεγαστικό, που θεωρώ ότι είναι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα για έναν άνθρωπο που μας βλέπει και νοικιάζει. Έχουμε να επιδείξουμε πολιτικές περίπου επτά δις ευρώ που μειώνουν τις συνέπειες. Και μειώσεις φόρων και επιδόματα. Θα αντιμετωπιστεί επειδή κάποιος θα μετατρέψει την προσωπική του εμπειρία, αντίρρηση, αντίφαση, αντίθεση, οτιδήποτε, σε κόμμα; Το κόμμα θα έπρεπε να είναι ένα σύνολο ανθρώπων που θα προσπαθούν να λύσουν προβλήματα. Το ξαναλέω, δημοκρατία έχουμε, οι πολίτες θα μας κρίνουν όλους.
Για τη διαγραφή Σαμαρά και το αν πρέπει ο Πρωθυπουργός να επικοινωνήσει προσωπικά μαζί του
Κύριε Κοτρώτσο, ξέρετε, είχα την τιμή πριν τη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου να διατελέσω Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας και μάλιστα στο πλευρό του Πρωθυπουργού, σε μια δύσκολη περίοδο, γιατί είχαν ξεκινήσει πολλές «εισαγόμενες» κρίσεις που επηρέασαν πολύ και τη χώρα μας. Καταφέραμε και πείσαμε πάνω από το 40% των συμπολιτών μας. Δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί μας αποθέωσαν, αλλά μας έδωσαν άλλη μια ψήφο εμπιστοσύνης. Γυρίσαμε όλη την Ελλάδα. Είχα την τιμή να έχω μια συνεργασία με όλο το σεβασμό στο ρόλο τους και με τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς. Και συνέβαλαν όλοι, ο κ. Σαμαράς ήταν και υποψήφιος το 2023 στη Μεσσηνία ως πρώην Πρωθυπουργός. Δεν νομίζω ότι είναι θέμα τηλεφώνου. Δεν νομίζω ότι αυτό το οποίο είναι αυτή τη στιγμή το πρόβλημα είναι ένα τηλέφωνο. Χωρίς να υποτιμώ την όποια διαπροσωπική επαφή. Είναι θέμα πολιτικής.
Επειδή θυμάμαι πάρα πολύ καλά, ήμουν στη θέση, δεν ήταν ευχάριστη θέση, ως εκπρόσωπος να ανακοινώσω τη διαγραφή του κ. Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς δεν διεγράφη από επιλογή του Πρωθυπουργού. Δεν «ξύπνησε μια μέρα» ο Κυριάκος Μητσοτάκης και είπε «να διαγράψω έναν πρώην Πρωθυπουργό» του οποίου μάλιστα ήταν και υπουργός του και τον τίμησε και τον υπηρέτησε όπως και όλους τους άλλους Πρόεδρους και ο Πρωθυπουργός, ο εν ενεργεία Πρωθυπουργός. Ήταν μια συνέντευξη η οποία δεν άφησε περιθώρια. Σας είπα μια σειρά από επιλογές στην εξωτερική πολιτική που επί Μητσοτάκη έγιναν και δεν είχαν γίνει 45 ολόκληρα χρόνια στη Μεταπολίτευση. Ο κ. Σαμαράς είχε φτάσει στο σημείο να μιλήσει για τον Υπουργό Εξωτερικών για «μειοδοσία». Ήταν μια αναπόφευκτη εξέλιξη, δυσάρεστη εξέλιξη. Ακόμα και μετά από αυτή την εξέλιξη και ο Πρωθυπουργός λίγους μήνες μετά σε συνέντευξή του και όλα τα υπόλοιπα κυβερνητικά στελέχη, εμού συμπεριλαμβανομένου, είχαμε πει ότι πάντοτε η πόρτα της παράταξης είναι ανοιχτή και για τον κ. Σαμαρά – ο κ. Καραμανλής είναι στην παράταξη, η διαγραφή δεν ήταν μια κίνηση η οποία ήρθε από το πουθενά. Ήταν αποτέλεσμα μιας συνέντευξης και μιας σειράς από δηλώσεις. Αλλά για να μην μονοπωλήσουμε τη συζήτηση στο θέμα αυτό και νομίζω ότι πέραν από τα κόμματα τα οποία δεν έχουν προγράμματα, είναι καλύτερο να μιλάμε για πολιτικές. Δεν νομίζω ότι επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων αν μια προσωπική ατζέντα θα γίνει κόμμα. Το ξαναλέω ότι αυτό το οποίο πρέπει να αλλάξει και μακάρι να γίνει για να είναι όλο και πιο ενωμένη η παράταξη, είναι μια θεωρώ πολύ άδικη κάτι παραπάνω από άδικη κριτική για μια ατζέντα στην οποία η κυβέρνηση, στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα, έχει αποδοχή ευρύτερη των ψηφοφόρων της.
Για το πρόγραμμα της ΝΔ και την εμπιστοσύνη των πολιτών
Επαναλαμβάνω, η Νέα Δημοκρατία εξελέγη με αυτό το πρόγραμμα. Το έχω και εγώ μαζί μου, όπως έκανε και ο Πρωθυπουργός στο Συνέδριο. Γιατί το έχω το πρόγραμμα αυτό; Δεν θυμάμαι και εγώ πόσες φορές έχουμε δει πολιτικούς αρχηγούς και στελέχη των αντίστοιχων κομμάτων να κραυγάζουν, να υπερηφανεύονται για το πρόγραμμά τους προεκλογικά και να μην θυμούνται ποιο ήταν αυτό μετεκλογικά. Όχι δύο και τρία χρόνια όπως είμαστε τώρα, αλλά κάποιους μήνες. Το αν θα καταφέρουμε να πείσουμε ξανά τους συμπολίτες μας να μας ψηφίσουν το 2027 και να έχουμε μια νέα ισχυρή εντολή, δεν είπα ότι είναι εύκολο, αλλά είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος, έχει να κάνει από την αποτελεσματικότητά μας. Δεν έχουμε αυταπάτες. Δεν περιμένουμε ο κόσμος να πει το 2027 ότι μία χώρα η οποία ήταν το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης το ‘19, έγινε σε 8 χρόνια η Ελβετία ή το Λουξεμβούργο. Να θυμίσουμε από πού ξεκινήσαμε. Αλλά ο στόχος μας είναι να κάτσουμε να βάλουμε κάτω αυτά τα 50-100 βασικότερα που είπαμε και πόσο συνεπείς ήμασταν σε αυτά και βέβαια τι άλλο θέλουμε να κάνουμε, την προοπτική δηλαδή, το πρόγραμμά μας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Άρα η επιτυχία ή η αποτυχία της παράταξης εξαρτάται από αυτά τα οποία είπα τώρα, που έχουν πάρα πολλές βέβαια προεκτάσεις, τη συμπεριφορά μας, το ύφος μας, τον τόνο που θα μιλήσουμε, το πόσο κατανοητοί θα γίνουμε και το πόσο θα είμαστε κοντά στον κόσμο ουσιαστικά. Και τα πρόσωπα βέβαια παίζουν ρόλο.
Άρα, δεν υποτιμώ τους αντιπάλους ούτε και τους υπερτιμώ. Λέω ότι όταν είσαι στην Κυβέρνηση, όταν έχεις εσύ πάρει την εντολή, το αν θα σε ξαναψηφίσουν ή όχι εξαρτάται από τη δική σου δουλειά.
Για το κόμμα της Μ. Καρυστιανού, το πρόγραμμά του και τη δημοσκοπική του δυναμική
Τώρα, είπατε για την κ. Καρυστιανού. Θα δώσω την ίδια απάντηση. Τι πάει να πει «κόμμα Καρυστιανού»; Δεν την υποτιμώ την κ. Καρυστιανού. Τη σέβομαι όπως και κάθε πολίτη που θέλει να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Και διαχωρίζω πλήρως το τραγικό προσωπικό της βήμα που αν δεν το έχει βιώσει άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αυτό. Αλλά τι πάει να πει «κόμμα Καρυστιανού»; Πολιτικά, δηλαδή λέτε θα βγάλει ένα πρόγραμμα. Κατ' αρχάς να περιμένουμε το πρόγραμμα. Άκουσα ένα περίγραμμα και το έχω ξανακούσει αυτό το περίγραμμα. Κάτι μου θυμίζει. Την «πάνω και την κάτω πλατεία». Και αυτόν τον περιβόητο αντισυστημισμό. Καταλαβαίνω την οργή κάποιων συμπολιτών μας. Κάτι και εμείς πρέπει να κάνουμε καλύτερα για να τους εξηγήσουμε. Υπάρχουν και τα social media που, χωρίς να κατηγορώ τα μέσα, έχουν παίξει έναν ρόλο. Αλλά υπάρχει μια εμπειρία το 2026 που δεν την είχαμε την περίοδο της «πάνω και της κάτω πλατείας». Τη διακυβέρνηση εκείνων της «πλατείας». Θυμάστε που στήνανε κάτι λαϊκά δικαστήρια; Μετέπειτα κάποιοι εξ αυτών γίνανε και υπουργοί του κ. Τσίπρα. Και κρίνανε, ξέρω εγώ, αν εσείς, εγώ, οι συνεργάτες σας είναι αθώοι ή ένοχοι. Αυτοί όλοι που στήναν τα λαϊκά δικαστήρια, μπορεί να είναι αστείο, αλλά γίνανε υπουργοί. Κυβέρνησε η άκρα δεξιά με την, τέλος πάντων, την αριστερά του κ. Τσίπρα. Σας ρωτώ. Οι αντισυστημικοί: πρώτον πόσο κοντά στο λαό ήταν με τις πολιτικές τους; Εγώ νομίζω καθόλου. Φόρους βάλανε, υποθήκευσαν τη δημόσια περιουσία, τους βαρυποινίτες αποφυλάκισαν και εν πάση περιπτώσει, ναι, οι μέχρι τώρα διατυπώσεις της κυρίας Καρυστιανού έχουν κοινά με την «πλατεία». Το ένα κοινό είναι οι αοριστολογίες και το δεύτερο κοινό είναι... Ήταν στη μία άκρη της πλατείας ήταν η Χρυσή Αυγή, στην άλλη άκρη της πλατείας ήταν… Εγώ δεν λέω ότι έχει σχέση… Υπάρχουν κάποια στελέχη που έχουν ένα παρελθόν. Λοιπόν, μέχρι να κάνει κόμμα η κυρία Καρυστιανού σχολιάζουμε κάποιες διατυπώσεις. Το ξαναλέω, εγώ έχω να σας μιλήσω για πολιτικές. Το να μιλάω για μονοπρόσωπα κόμματα προφανώς θα απαντάω ό,τι με ρωτάτε, αλλά αυτός που μας βλέπει, ο κάθε πολίτης που μας βλέπει, δεν νομίζω ότι καταλαβαίνει κάτι από ένα κόμμα του Α και του Β… Αλλά σας θυμίζω ότι υπάρχουν πάρα πολλά κόμματα που «σάρωναν» δημοσκοπικά ως νέα κόμματα και κατέληξαν να μην κατέβουν στις εκλογές ή κατέβηκαν και πήραν μονοψήφια. Δεν λέω ότι θα γίνει αυτό με την κ. Καρυστιανού. Μπορεί να πάει πάρα πολύ καλά, αλλά ας μην βιαζόμαστε.
Για το κόμμα Τσίπρα
Κοιτάξτε να δείτε, δεν μπορώ να υποτιμήσω έναν άνθρωπο που εξελέγη πρωθυπουργός στη χώρα ούτε θα τον υπερτιμήσω. Ο Τσίπρας έχει την πορεία του, έχει μια διαφορά από τους υπόλοιπους, έχει αξιολογηθεί, έχει κριθεί από τον κόσμο. Έχει κυβερνήσει, έχει τα αποτελέσματά του. Θα σταθώ μόνο στο κομμάτι περισσότερο το ηθικό. Γιατί για τις πολιτικές ο κόσμος τον έχει αξιολογήσει. Να δούμε τα νέα προγράμματα, αν θα κοστολογηθούν και τα νέα πρόσωπα, αλλά θα σταθώ λίγο στο ηθικό. Γιατί εντάξει, στο επικοινωνιακό κομμάτι δουλεύει πολύ ο Τσίπρας, είναι πολύ «εικόνα» όλο αυτό το οποίο βλέπουμε και πράγματι είναι ένα rebranding ως προς το brand, όχι ως προς την πολιτική ουσία, αλλά καλά κάνει, μπορεί να θεωρεί ότι είναι σημαντικό. Τι βλέπουμε; Βλέπουμε ξαφνικά την Μπαρτσελόνα να μπαίνει στο γήπεδο κατά τον κύριο Τσίπρα. Ο Τσίπρας έπαιξε, επέλεξε, δεν τους επέβαλαν, όχι τον Ινιέστα, τον Τσάβι, τον Ροναλντίνιο, τον Μέσι, τον Ετό. Κορυφαίοι παίκτες της Μπαρτσελόνα που πήραν πάρα πολλά πρωταθλήματα ευρωπαϊκά. Είχε πρόεδρο Βουλής την κυρία Κωνσταντοπούλου, είχε υπουργό Οικονομικών, επέλεξε υπουργό Οικονομικών τον κύριο Βαρουφάκη, πολιτεύτηκε ως ένα, δεν διαχωρίστηκαν ποτέ, με τον κύριο Πολάκη και τις προγραφές του και όλα αυτά τα στελέχη τα οποία έκρινε ο κύριος Τσίπρας, αυτούς δηλαδή τους συντρόφους του, που τον στήριζαν ότι πρέπει να πάνε στον εξώστη. Καλό, κακό, ό,τι έκαναν αυτά τα στελέχη, εγώ πάντοτε πολιτικά και η παράταξή μας ήμασταν απέναντι. Ο Τσίπρας τους είχε και έρχεται τώρα ξαφνικά και λέει: «Το πρόβλημα τελικά είναι η φανέλα». Εμείς φοράμε την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος, θα σας πω, αλλά όλο αυτό κάπως δεν είναι λίγο περίεργο;
Αν ο Αλ. Τσίπρας είναι Μπαρτσελόνα εσείς τί είστε στη LaLiga;
Εγώ λόγω Μέσι, να σας πω την αλήθεια συμπάθησα τα τελευταία χρόνια την Μπαρτσελόνα, αν και συμπαθούσα πιο πολύ την Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά με την Εθνική Ελλάδος είμαστε ως Κυβέρνηση. Ο καθένας έχει την προτίμησή του. Εγώ είμαι Ολυμπιακός. Είμαστε και πρωταθλητές Ευρώπης και είναι άλλο ένα τρόπαιο για το ελληνικό μπάσκετ, σε συνέχεια όλων των άλλων. Ο κ. Τσίπρας είναι Παναθηναϊκός. Προφανώς αυτό είναι μάρκετινγκ, αλλά δεν χρησιμοποιώ την ομάδα και τους παίκτες για να πούμε αν είμαστε Μπαρτσελόνα ή όχι, αλλά όταν εσύ έχεις κρίνει ότι κάνει για πρόεδρος Βουλής η Ζωή Κωνσταντοπούλου το έχεις κρίνει, το έχεις επιλέξει. Δεν ήρθε κάποιος σου έβαλε το πιστόλι εδώ και μετά επέλεξες τον Βαρουφάκη υπουργό Οικονομικών και επανεξελέγεις και είχες τον Πολάκη όλα αυτά τα χρόνια. Ε, τώρα όλοι αυτοί ξαφνικά είναι κακοί, τους πετάς στον εξώστη, δείχνει και λίγο το ηθικό κομμάτι των επιλογών. Τώρα πολιτικά εγώ δεν έχω δει κάτι διαφορετικό. Περιμένουμε να δούμε τον κύριο Τσίπρα. Όλοι μας θα κριθούμε από τους πολίτες.
Για υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ
Διάβαζα ερχόμενος μια ανάρτηση που έκανε ο συνήγορος τριών εκ των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, της κυρίας Αραμπατζή, του κυρίου Τσιάρα και του κυρίου Μηταράκη. Γνωστός ποινικολόγος, έγκριτος ποινικολόγος, ο κύριος Δημητρακόπουλος. Έκανε επίκληση της έκθεσης της κυρίας Τυχεροπούλου, η οποία ζητήθηκε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και όποιος γνωρίζει την υπόθεση, έχουμε δεχτεί και έχουμε κατηγορηθεί κιόλας, έχει απαντήσει η ΑΑΔΕ συγκεκριμένα, για μια σειρά από πράγματα τα οποία είναι ανυπόστατα από την αντιπολίτευση, πάντως την κυρία Τυχεροπούλου κάθε άλλο παρά φιλοκυβερνητική ή φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση, σε κάποιον υπουργό τη λες. Ζητήθηκε λοιπόν, μετά το αίτημα άρσης ασυλίας των βουλευτών, έκθεση από την κυρία Τυχεροπούλου για τα ποσά σε περίπτωση που υπάρχουν ποινικά αδικήματα κτλ. Η έκθεση Τυχεροπούλου αμφισβητεί την αρχική εκτίμηση που είχε κάνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε μια σειρά από περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων και περιπτώσεων που χειρίζεται ο κ. Δημητρακόπουλος. Παράδειγμα: ένα κακούργημα το κάνει πλημμέλημα, του κυρίου Μηταράκη από ό,τι καταλαβαίνω εξαφανίζει το ποσό, του κ. Τσιάρα το μειώνει. Δεν παίρνει θέση απ’ ό,τι καταλαβαίνω για την ουσία εν συνόλω, αλλά για τα ποσά, για τη ζημία, την ενδεχόμενη ζημία. Πριν από κάποιες εβδομάδες, ενώ η διαδικασία είναι η διαδικασία που ακολουθείται για όλους τους βουλευτές και λέγαμε εμείς «ρε παιδιά, 97 βουλευτές είναι υπό άρση ασυλίας». Έλεγε το ΠΑΣΟΚ ότι «είμαστε κυβέρνηση υποδίκων» και έλεγε ουσιαστικά ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι υπόδικοι ενώ παρέχουν εξηγήσεις και από ό,τι φαίνεται τα δεδομένα αλλάζουν. Δεν ξέρω εγώ ποια θα είναι η ετυμηγορία, αλλά προστίθενται νέα δεδομένα. Έτσι είναι η διερεύνηση υποθέσεων. Και έλεγαν μάλιστα ότι η Αθήνα, η Ελλάδα δηλαδή, είναι η «πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Ευρώπη», ενώ 3.600 υποθέσεις, όπως έχει πει η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ερευνώνται σε όλη την Ευρώπη και κάποιες εξ’ αυτών και στην Ελλάδα… Λοιπόν, φαίνεται ότι όλα αυτά τα οποία έλεγε μετ’ επιτάσεως η αντιπολίτευση και μετά βδελυγμίας ανατρέπονται το ένα μετά το άλλο, όχι ότι όλες αυτές οι καταγγελίες είναι ανυπόστατες, μπορεί κάποιες να ευσταθούν από τις 170, αλλά τι λέμε εμείς; Αυτό που συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη, δηλαδή να περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να κρίνει, στην Ελλάδα δεν συμβαίνει και το ΠΑΣΟΚ που δεν είχε τέτοιο παρελθόν, είχε μια θεσμική συνέπεια, έχει προσπαθήσει να μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο δικαστήριο. Πάμε τώρα στην επιστολή της κυρίας Κοβέσι.
Για την επιστολή της ευρωπαίας εισαγγελέως στην Κομισιόν
Απαντώ ανάποδα, πρώτα στην ερώτηση αυτή και πάω στην ουσία της επιστολής «Κοβέσι», είμαι σίγουρος ότι πολλοί που μας βλέπουν, δεν έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί ακριβώς, είμαι σίγουρος. Καταρχάς, ο αρμόδιος Επίτροπος για το κράτος δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και όλα όσα συζητάμε και υποτίθεται ότι είμαστε «τελευταίοι» επειδή το λένε κάποιοι ρεπόρτερ χωρίς σύνορα, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ΟΟΣΑ, η Διεθνής Διαφάνεια και ο Economist λένε το αντίθετο, 15 χώρες έχουν παραπάνω συστάσεις από εμάς κατά την Κομισιόν, ήρθε και μίλησε για αξιοσημείωτη πρόοδο σε ζητήματα κράτους δικαίου στην Ελλάδα. Αυτή είναι η τελευταία απάντηση που έχουμε από την Κομισιόν. Αυτό θεωρεί η Κομισιόν, ο αρμόδιος Επίτροπος, ο οποίος δεν είναι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, είναι σε άλλο συσχετισμό πολιτικό στο Renew Europe. Πάμε τώρα στην επιστολή. Τι λέγεται ότι λέει η επιστολή; Γιατί δεν την έχουμε λάβει υπόψιν μας αλλά διαρρέονται δύο παράπονα, κατηγορίες. Το ένα έχει να κάνει με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου που μιλάει για την παράταση της θητείας, απόφαση Δικαιοσύνης, δεν είναι απόφαση της Κυβέρνησης, δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό, αν το ΠΑΣΟΚ αμφισβητεί ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο είναι Δικαιοσύνη και όχι Κυβέρνηση, να βγει και να το πει, γιατί έβγαλε μια ανακοίνωση ο κ. Τσουκαλάς η οποία δεν λέει επί συγκεκριμένων αυτά τα οποία είπα εγώ, δεν απαντάει συγκεκριμένα. Το δεύτερο, το οποίο λένε, είναι ότι ψηφίσαμε μια διάταξη η οποία «μειώνει» το ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τι είπε αυτή η διάταξη, η οποία ήταν γνωστή στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ότι θα ψηφιστεί; Μια διαδικασία αν έχουμε κακούργημα, εάν έχουμε κακούργημα, οριζόταν όχι από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αλλά από την τακτική Δικαιοσύνη… ναι, αλλά ο κόσμος πρέπει να καταλάβει τι λαθροχειρία επιχειρείται… Μέχρι πρότινος, σε περιπτώσεις κακουργημάτων, παράλληλα με το ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οριζόταν στη συνέχεια από την τακτική Δικαιοσύνη πρωτοδίκης ανακριτής και ερχόμαστε εμείς και πέραν του χρονικού ορίζοντα που βάλαμε για να κρίνονται πιο γρήγορα υποθέσεις πολιτικών, είπαμε ότι σε περιπτώσεις κακουργημάτων, εάν χρειαστεί να οριστεί πρωτοδίκης ανακριτής, θα οριστεί εφέτης ανακριτής ειδικός εφέτης. Άρα, κύριε Κοτρώτσο, η Κυβέρνηση αναβάθμισε τη σημασία που δίνει και ρωτάω λοιπόν εγώ, είπε σήμερα ο κύριος Τσουκαλάς, ότι εγώ «επιτέθηκα» στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και ζητάω σε ένα από τα δύο ή και στα δύο να απαντήσει που λέμε ψέματα; Για να μιλάμε συγκεκριμένα στον κόσμο. (Για το εάν τα κονδύλια κινδυνεύουν) Δεν θεωρώ ότι υπάρχει. Κοιτάξτε, δεν εκπροσωπώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με βάση τα πραγματικά δεδομένα και με βάση και τις δυνατότητες και τα όρια που έχει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, δεν θεωρώ ότι υπάρχει τέτοιο θέμα.
