Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία θα διεξαχθεί στις 7 και 8 Ιουλίου, και η κινητικότητα στον άξονα Ουάσινγκτον-Αθήνας παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον. Τις τελευταίες ώρες, τα σενάρια για μια ολιγόωρη στάση κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων στην ελληνική πρωτεύουσα δίνουν και παίρνουν, αναδιαμορφώνοντας την ατζέντα των διμερών επαφών.
Στο επίκεντρο των πληροφοριών βρίσκονται δύο ονόματα βαρέων βαρών της αμερικανικής κυβέρνησης: ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, και ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ. Ένας από τους δύο ενδέχεται να περάσει το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου, αν και τα δεδομένα γέρνουν σαφώς υπέρ της μίας πλευράς.
Το «θολό» τοπίο για Τραμπ
Όσον αφορά τις αρχικές φήμες για απευθείας έλευση του Αμερικανού προέδρου, τα πράγματα φαίνονται ξεκάθαρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Ουάσινγκτον, Μιχάλη Ιγνατίου, ο Λευκός Οίκος δεν έχει δώσει μέχρι στιγμής καμία απολύτως ένδειξη ότι ο Ντόναλντ Τραμπ προτίθεται να συμπεριλάβει την Ελλάδα στο πρόγραμμά του.
Οι ελπίδες για μια στάση στην Αθήνα, έπειτα από την ήδη προγραμματισμένη —αλλά ακόμη μη επισήμως ανακοινωμένη— επίσκεψή του στην Τουρκία και τη συνάντησή του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στερούνται προς το παρόν πραγματικής βάσης.
Ο επικρατέστερος Χέγκσεθ και τα σχέδια Ρούμπιο για τους «3+1»
Με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ εκτός κάδρου, η προσοχή στρέφεται στους επικεφαλής της άμυνας και της διπλωματίας. Οι εκτιμήσεις φέρνουν τον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ως τον πλέον πιθανό αξιωματούχο να πραγματοποιήσει τη σύντομη επίσκεψη στην Αθήνα πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.
Από την άλλη πλευρά, η περίπτωση του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, συναντά πρακτικά και οργανωτικά εμπόδια. Ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ φέρεται να επιθυμεί η δική του έλευση στην Ελλάδα να συνδυαστεί με μια ευρύτερη σύνοδο του σχήματος συνεργασίας «3+1» (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ).
Η διοργάνωση, ωστόσο, ενός τέτοιου διπλωματικού γεγονότος απαιτεί εξαιρετικά περίπλοκες προετοιμασίες. Είναι χαρακτηριστικό πως, στο παρελθόν, η αντίστοιχη συνάντηση των υπουργών Ενέργειας του ίδιου σχήματος χρειάστηκε σχεδόν εννέα μήνες προεργασίας, καθιστώντας εξαιρετικά αβέβαιο το εάν υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος για να στηθεί μια τέτοια συνάντηση κορυφής μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.