Το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπο με τη σκιά της Άννας Κόβέσι. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, έχοντας ήδη ανοίξει τον φάκελο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στρέφει τώρα το βλέμμα της σε μια νέα, δυνητικά εκρηκτική υπόθεση: τη διαχείριση των κονδυλίων για τις δομές φιλοξενίας μεταναστών στη Μαλακάσα και τη Σιντική.
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκονται διαδικασίες που προκαλούν σοβαρά ερωτήματα για τη θεσμική ορθότητα της κυβερνητικής πρακτικής, όπως ατεκμηρίωτο κόστος, καταγγελίες για φωτογραφικές απευθείας αναθέσεις και ύποπτες επεκτάσεις συμβάσεων.
Το οικοδόμημα που απειλείται με κατάρρευση
Για την κυβερνητική παράταξη, η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη διαχειριστικό ζήτημα. Λειτουργεί ως ρωγμή στο βασικό της προεκλογικό αφήγημα, το οποίο βασίστηκε εν πολλοίς στην εικόνα της «αποτελεσματικής διαχείρισης» κατά την περίοδο της πανδημίας και της μεταναστευτικής πίεσης.
Εάν επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες περί κατασπατάλησης ευρωπαϊκών πόρων, το «δυνατό χαρτί» της πρώτης θητείας της Νέας Δημοκρατίας κινδυνεύει να μετατραπεί σε θεσμικό βαρίδι. Η ανησυχία που διαχέεται στα γαλάζια έδρανα της Βουλής δεν είναι αδικαιολόγητη.
Στελέχη της πλειοψηφίας διερωτώνται πλέον ανοιχτά για το εύρος των αποκαλύψεων που μπορεί να επιφυλάσσει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, διαπιστώνοντας πως ο έλεγχος των δημόσιων δαπανών από τις Βρυξέλλες γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός.
Η «μεγάλη άγνωστη» της διαφάνειας
Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχειριστεί την κρίση με τη γνωστή τακτική της αναμονής, όμως η δυναμική της ευρωπαϊκής έρευνας δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο δεν αφορά μόνο το ύψος των ποσών που ενδέχεται να αναζητηθούν, αλλά τη συνολική νοοτροπία που επέτρεψε σε μια σειρά από «έκτακτες» συνθήκες να μετατραπούν σε «κανονικότητα» απευθείας αναθέσεων.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ερευνά απλώς λογιστικά στοιχεία· ερευνά την ίδια την αξιοπιστία του κράτους δικαίου. Όταν τα ευρωπαϊκά κονδύλια μετατρέπονται σε πεδίο σκιωδών διαδικασιών, το πλήγμα για την κυβερνητική παράταξη δεν είναι μόνο δημοσιονομικό, αλλά πολιτικό και ηθικό.
Η υπόθεση της Μαλακάσας και της Σιντικής έρχεται να προστεθεί σε ένα πλέγμα ελέγχων που δείχνει πως η εποχή των «λευκών επιταγών» για τις απευθείας αναθέσεις, με πρόσχημα την κρίση, οδεύει προς το τέλος της.
