Η τουρκική πολιτική σκηνή και τα μέσα ενημέρωσης της γείτονος επιδίδονται σε μια αντιφατική, διπλή ανάγνωση των ελληνικών στρατηγικών κινήσεων.
Από τη μία, επιχειρούν να οικειοποιηθούν την αναδιάταξη των ελληνικών δυνάμεων ως δική τους διπλωματική επιτυχία, και από την άλλη, ανασύρουν το γνώριμο νομικό τους οπλοστάσιο περί δήθεν αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του αρχιπελάγους.

Το αφήγημα της «ειρήνης» και η αποχώρηση των Patriot
Σύμφωνα με τις ανταποκρίσεις από την Κωνσταντινούπολη, ο τουρκικός Τύπος εστιάζει στην απόφαση του ΚΥΣΕΑ να αποσύρει τις συστοιχίες Patriot από την Κάρπαθο και τον Έβρο. Το τουρκικό αφήγημα θέλει την Αθήνα να είχε αναπτύξει αρχικά τα συστήματα στο νησί υπό τον φόβο ιρανικών βαλλιστικών πληγμάτων και στον Έβρο ως αντιαεροπορική ασπίδα για τη Βουλγαρία.
Το δίκτυο CNN Turk έσπευσε να ερμηνεύσει τη συγκεκριμένη επιχειρησιακή κίνηση ως απόδειξη ότι «η Ελλάδα επέλεξε την ειρήνη». Προβάλλει τη μετακίνηση των συστημάτων ως ένα βήμα αποκλιμάκωσης, ερμηνεύοντας τον εσωτερικό σχεδιασμό της ελληνικής αεράμυνας μέσα από το πρίσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η υστερία για τα Mirage και το νομικό τέχνασμα
Το προσωπείο της κατευναστικής ρητορικής, ωστόσο, καταρρέει ακαριαία μπροστά στη μεταστάθμευση ελληνικών μαχητικών στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Η ανάπτυξη δύο Mirage στην Κάρπαθο προκάλεσε την άμεση και σφοδρή αντίδραση της τουρκικής αντιπολίτευσης, αναδεικνύοντας τη διαχρονική ταύτιση των κεμαλιστών με την αναθεωρητική ατζέντα της Τουρκίας.
Ο αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Γιανκί Μπαγτζιόγλου, κατηγόρησε την Αθήνα για υπονόμευση της Συνθήκης της Λωζάνης, εστιάζοντας το νομικό του επιχείρημα στις μεταπολεμικές συμφωνίες:
«Η Κάρπαθος διαθέτει αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς βάσει της Συνθήκης των Παρισίων. Η ανάπτυξη μαχητικών συνιστά σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου».
Ο Μπαγτζιόγλου εγκαλεί ανοιχτά την κυβέρνηση Ερντογάν να απαντήσει σκληρά στις «σταδιακές και παράνομες ενέργειες» της Ελλάδας, οι οποίες, κατά την κρίση του, δυναμιτίζουν τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.
Η συγκεκριμένη αντίδραση αποτυπώνει ξεκάθαρα τον πυρήνα της τουρκικής στρατηγικής, η Άγκυρα θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμά της να ελέγχει και να υπαγορεύει την κατανομή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εντός της ελληνικής επικράτειας.