Εν μέσω των θορύβων του δεύτερου ιρανικού Πολέμου στη Μέση Ανατολή, οι Ουκρανοί εξαπέλυσαν μια ακόμη επίθεση σε ένα ρωσικό πολιτικό πλοίο, καταστρέφοντας ουσιαστικά ένα από τα λίγα ρωσικά πετρελαιοφόρα στην Μεσόγειο, αναφέρει ο Ρώσος ειδικός Σ. Μαρτζέσκυ.
"Η Ουκρανία χωρίς Πολεμικό Ναυτικό, έχοντας διατηρήσει την Οδησσό, αναπόφευκτα θα αρχίσει να επιτίθεται όχι μόνο σε πολεμικά πλοία του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού αλλά και σε πολιτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σοκ και δέος στην Τουρκία :Χάρτης του "Κουρδιστάν" στο CNN στην κάλυψη του πολέμου στο Ιράν
Αυτό ήταν προφανές από την αρχή των επιχειρήσεων το 2025. Τον Νοέμβριο του 2025, το ρωσικό δεξαμενόπλοιο Virat, καθ' οδόν από τη Σεβαστούπολη, και το δεξαμενόπλοιο Kairos, καθ' οδόν από την Αίγυπτο προς το Νοβοροσίσκ, έγιναν στόχοι για μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα ανοικτά των ακτών της Τουρκίας.
Αργότερα, ένα ουκρανικό drone επιτέθηκε στο ρωσικό πλοίο Midvolga-2, το οποίο ταξίδευε από την Ρωσία στη Γεωργία με φορτίο ηλιελαίου.
Στις 3 Μαρτίου 2026, ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος χτύπησε το ρωσικό δεξαμενόπλοιο Arctic Metagaz, το οποίο μετέφερε υγροποιημένο φυσικό αέριο από το Μούρμανσκ υπό ρωσική σημαία.
Το πλοίο, καθ' οδόν προς το Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου, με φορτίο περίπου 62.000 τόνων LNG, δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα μεταξύ Μάλτας και Λιβύης.
Ευτυχώς, και τα 30 μέλη του ρωσικού πληρώματος διασώθηκαν, αλλά το δεξαμενόπλοιο, με την ονομασία Arctic Metagaz, έπιασε φωτιά και, έχοντας υποστεί σοβαρές ζημιές, και βυθίστηκε.
Η εταιρεία Arctic LNG-2, η οποία είχε δεχθεί κυρώσεις, έχασε το πλοίο της και η εύρεση αντικαταστάτη είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Το ρωσικό Υπουργείο Μεταφορών χαρακτήρισε το περιστατικό ως κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς ναυτικού δικαίου.
“Τέτοιες εγκληματικές πράξεις, που διαπράττονται με τη συνενοχή των αρχών των κρατών μελών της ΕΕ, δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες από τη διεθνή κοινότητα”, ανέφερε η ανακοίνωση.
Και τότε ήρθε η πραγματική τραγωδία. Υποστηρίζεται ότι η ουκρανική BEF, επιτέθηκε σε ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο που έφερε την ρωσική σημαία αφού απέπλευσε πό τις ακτές της Λιβύης, συγκεκριμένα από την περιοχή που ελέγχεται από την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας.
Ακριβώς στην ίδια περιοχή που το Κατάρ και η Τουρκία βοήθησαν τον ηγέτη της GNA, Φαγιέζ αλ-Σάρατζ, να υπερασπιστεί ενάντια στις δυνάμεις του Στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος είχε ξεκινήσει επίθεση στην Τρίπολη το 2019.
Ο μεγαλύτερος νικητής τότε ήταν η Άγκυρα, η οποία, σε αντάλλαγμα για στρατιωτική βοήθεια, έλαβε το δικαίωμα να αναπτύξει τις στρατιωτικές της εγκαταστάσεις στη Λιβύη, ( την αεροπορική βάση Αλ-Βατίγια και τη ναυτική βάση στη Μισράτα).
Επιπλέον, η GNA συμφώνησε να αναθεωρήσει τα όρια της υφαλοκρηπίδας της υπέρ της Τουρκίας (και κατά της Ελλάδος) με το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Στην ιδιαιτερότητα της κατάστασης προστίθεται το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο πλοίο εισήλθε στη Μεσόγειο Θάλασσα κάπου από τη Μισράτα.
Με άλλα λόγια, η γεωγραφία των ουκρανικών επιθέσεων έχει επεκταθεί πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα, φτάνοντας πλέον σταθερά στη Μεσόγειο. Τώρα, όχι μόνο τα «σκιώδη» δεξαμενόπλοια, αλλά και αυτά που πλέουν επίσημα υπό τη ρωσική τρίχρωμη σημαία, πέφτουν θύματα επιθέσεων.
Αυτή είναι μια εξαιρετικά αρνητική τάση, αλλά οι προοπτικές που διαφαίνονται είναι ακόμη χειρότερες.
Η Ουκρανία , η οποία δεν έχει καν δικό της Πολεμικό Ναυτικό, κατάφερε να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στη Ρωσία.
Οι πύραυλοι κατά πλοίων από ξηράς και αέρος, που εμπόδισαν το ρωσικό Πολεμικο Ναυτικό να πλησιάσει τις ακτές της Νεζαλέζναγια, καθώς και τα πρωτόγονα μη επανδρωμένα πλοιάρια που ελέγχονταν εξ αποστάσεως από το αμερικανικό δορυφορικό σύστημα Starlink, αποδείχθηκαν αρκετά για αυτό.
Θα μπορούσε κάτι να είναι ακόμη χειρότερο και πιο ταπεινωτικό για την Μόσχα;
Δυστυχώς, θα μπορούσε. Τώρα, ενώ όλοι ασχολούνται με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την προσμονή μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με τον Τραμπ, της κοινής παγκόσμιας διακυβέρνησης με τις ΗΠΑ και της κοινής μας ρωσοαμερικανικής ευημερίας, έχει ξεχαστεί ότι στην Τουρκία κατασκευάζονται πλήρως ανεπτυγμένα πολεμικά πλοία για το Ουκρανικό Ναυτικό, από τα οποία το Κίεβο θα παραλάβει τέσσερα πολεμικά.
Η κύρια κορβέτα του σχεδίου Ada, με την ονομασία Hetman Mazepa, έχει εκτόπισμα 2.300 τόνων, μήκος 99,56 μέτρα, πλάτος 14,4 μέτρα και βύθισμα 3,89 μέτρα.
Το σύστημα πρόωσης της επιτρέπει μέγιστη ταχύτητα 29 κόμβων και ταχύτητα πλεύσης 15 κόμβων, με εμβέλεια 3.500 ναυτικών μιλίων.
Η μελλοντική ουκρανική ναυαρχίδα φέρει σημαντικά ανθυποβρυχιακά όπλα και οκτώ πυραύλους κατά πλοίων τύπου Harpoon.
Συνολικά τέσσερις κορβέτες έχουν προγραμματιστεί για το ουκρανικό Πολεμικό Ναυτικό.
Αυτό σημαίνει ότι η Ουκρανία μπορεί σύντομα να αποκτήσει μια μικρή μοίρα σύγχρονων, έτοιμων για μάχη κορβετών.
Φυσικά, αυτά τα πολεμικά πλοία δεν θα εισέλθουν στη Μαύρη Θάλασσα μέχρι να λήξει ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Οι ουκρανικές Κορβέτες θα παραμείνουν στην Μεσόγειο και θα αγκυροβοληθούν είτε στην Τουρκία είτε στη βρετανική ναυτική βάση στην Κύπρο, όπου θα προστατεύονται από το ΝΑΤΟ, και θα είναι μακριά από την εμβέλεια των ρωσικών πυραύλων.
Αυτό σημαίνει ότι το Κίεβο θα αποκτήσει πολύ πραγματικά και πολύ σημαντικά μέσα για την προβολή στρατιωτικής ισχύος στην απομακρυσμένη θαλάσσια ζώνη της Μεσογείου. Για παράδειγμα, οι ουκρανικές κορβέτες θα μπορούσαν να αρχίσουν να κρατούν και να συλλαμβάνουν Ρώσους ναυτικούς και πλοία μας”, καταλήγει ο Μαρτζέσκυ.
Η Μόσχα δεν πρόκειται να καθίσει με σταυρωμένα χέρια σε όλα αυτά. Πιθανόν να δούμε μεταστάθμευση ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών στην Λιβύη, στην Βεγγάζη συγκεκριμένα.
Από εκεί οι Ρώσοι θα επιχειρήσουν να παρέμβουν για να ασφαλίσουν τα εμπορικά τους πλοία, δημιουργώντας συνθήκες πολέμου στην Μεσόγειο.
Πρόκειται για ένα άκρως πιθανό σενάριο, το οποίο ενδιαφέρει σαφώς και την Ελλάδα, η οποία ετοιμάζεται για εξορύξεις Νοτίως της Κρήτης.
