Σε μια ατμόσφαιρα που μυρίζει μπαρούτι και αίμα, οι αποκαλύψεις των New York Times έρχονται να επιβεβαιώσουν τους χειρότερους φόβους της παγκόσμιας κοινότητας. Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ παίζει το χαρτί της «διπλωματίας της τελευταίας στιγμής», πίσω από τις κλειστές πόρτες του Λευκού Οίκου, τα σχέδια για ένα συντριπτικό χτύπημα στην καρδιά της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχουν ήδη οριστικοποιηθεί. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, με το γνωστό του ύφος, επιβεβαίωσε πως οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί, όμως η γλώσσα των όπλων μιλά πιο δυνατά από κάθε λέξη. «Τα πανίσχυρα πλοία μας οργώνουν τις θάλασσες και θα ήταν ευχής έργον να μη χρειαστεί να εξαπολύσουν τον θάνατο», δήλωσε με νόημα, στέλνοντας μήνυμα στον Αγιατολάχ Χαμενεΐ.
Το σχέδιο «Αποκεφαλισμού» και οι επιλογές του θανάτου
Σύμφωνα με τις διαρροές, ο Τραμπ έχει στα χέρια του έναν φάκελο με στρατιωτικές επιλογές που ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. Ο αντικειμενικός σκοπός δεν είναι απλώς η καταστροφή υποδομών, αλλά η πλήρης αποδόμηση της ηγεσίας στην Τεχεράνη. Ένα από τα πιο εφιαλτικά σενάρια προβλέπει τη δράση αμερικανικών ειδικών δυνάμεων —των θρυλικών κομάντος— που θα εισβάλουν στις πυρηνικές εγκαταστάσεις οι οποίες έμειναν ανέπαφες στον πόλεμο του περασμένου Ιουνίου.
Ακόμη πιο τολμηρή είναι η εισήγηση για μια σειρά από χειρουργικά χτυπήματα κατά της ίδιας της ηγεσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στόχος; Να προκληθεί ένα απόλυτο εσωτερικό χάος, μια παράλυση του συστήματος που θα ανάγκαζε τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας να στραφούν κατά του ίδιου του Χαμενεΐ για να σωθούν. Ωστόσο, στην Ουάσιγκτον επικρατεί παγωμένος σκεπτικισμός: κανείς δεν γνωρίζει τι θα αναδυθεί από τις στάχτες ενός τέτοιου χάους ή αν η επόμενη ημέρα θα φέρει έναν ακόμη πιο αδίστακτο ηγέτη στο τιμόνι.
Η πίεση του Ισραήλ και το φάντασμα της Βενεζουέλας
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, πιέζει ασφυκτικά για μια κοινή επιχείρηση εξόντωσης του βαλλιστικού προγράμματος του Ιράν, το οποίο εμφανίζεται αναγεννημένο μέσα από τα ερείπια του Ιουνίου. Ο Τραμπ φαίνεται να υιοθετεί την τακτική που χρησιμοποίησε στη Βενεζουέλα, σφίγγοντας τη θηλιά γύρω από τον λαιμό του αντιπάλου και απαιτώντας πλήρη υποταγή: τέλος στον εμπλουτισμό ουρανίου, διακοπή της στήριξης σε κάθε ένοπλη οργάνωση της περιοχής και αφοπλισμό των πυραύλων που απειλούν το Τελ Αβίβ. Όμως, οι ίδιοι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται πως το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα· είναι ένα θηρίο που, αν στριμωχτεί, θα δαγκώσει με όλη του τη δύναμη.
Διπλωματία κάτω από τη σκιά των πυραύλων
Ενώ η «αρμάδα» του Τραμπ ολοκληρώνει την ανάπτυξή της και η διαταγή για την επίθεση αναμένεται από στιγμή σε στιγμή, η διπλωματία δίνει την τελευταία της μάχη. Η Σαουδική Αραβία λειτουργεί ως μυστικός αγγελιοφόρος, μεταφέροντας μηνύματα ανάμεσα σε δύο κόσμους που αρνούνται να κοιταχτούν στα μάτια. Ταυτόχρονα, ο Ταγίπ Ερντογάν, σε μια αγωνιώδη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ιρανό ομόλογό του, Μασούντ Πεζεσκιάν, προσέφερε τη μεσολάβηση της Τουρκίας για να αποφευχθεί το μοιραίο. Ο Τούρκος Πρόεδρος γνωρίζει πως μια ανάφλεξη θα κάψει ολόκληρη την περιοχή, όμως η Τεχεράνη παραμένει ακλόνητη στις απειλές της: «Αν μας χτυπήσετε, θα καεί το Ισραήλ και κάθε αμερικανικός στόχος στη Μέση Ανατολή».
Ο χρόνος έχει πλέον τελειώσει. Θα τολμήσει ο Τραμπ το τελειωτικό πλήγμα που θα αλλάξει τη μοίρα του κόσμου, ή η σκιά του Αγιατολάχ θα συνεχίσει να πλανάται πάνω από τον Περσικό; Η απάντηση κρύβεται στα βαθιά νερά όπου πλέουν τα πλοία του θανάτου.