Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Μια από τις πιο σοβαρές διπλωματικές κρίσεις των τελευταίων ετών μεταξύ Βρετανίας και Ισραήλ πυροδότησε η απόφαση του Λονδίνου να επιβάλει κυρώσεις στο σχέδιο επέκτασης των ισραηλινών εποικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, με την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να κάνει λόγο ακόμη και για «εθνοκάθαρση» εις βάρος των Παλαιστινίων από εξτρεμιστές εποίκους, όπως αναφέρει ο Independent.
Η αντίδραση του Ισραήλ ήταν άμεση, με το Τελ Αβίβ να προχωρά σε αντίποινα κλείνοντας τη βρετανική διπλωματική αποστολή που ασχολείται με τις παλαιστινιακές υποθέσεις, ανοίγοντας νέο μέτωπο στις ήδη τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών.
Ανακοινώνοντας τις εμπορικές κυρώσεις, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Έντ Μίλιμπαντ δήλωσε ότι η κυβέρνηση του Λονδίνου θεωρεί πως υπάρχει «εθνοκάθαρση Παλαιστινίων σε περιοχές της Δυτικής Όχθης», η οποία, όπως υποστήριξε, πραγματοποιείται από «τρομοκράτες εποίκους».
«Πολύ συχνά η ισραηλινή κυβέρνηση έχει κάνει τα στραβά μάτια και, ακόμη χειρότερα, μέλη της έχουν προχωρήσει σε δηλώσεις και ενέργειες που υποστηρίζουν τον αναγκαστικό εκτοπισμό Παλαιστινίων», ανέφερε.
Οι όροι «εθνοκάθαρση» και «αναγκαστικός εκτοπισμός» θεωρούνται ιδιαίτερα βαρείς στο διεθνές δίκαιο, καθώς συνδέονται ιστορικά με εγκλήματα κατά πληθυσμών.
Η απόφαση της Βρετανίας αφορά τους ισραηλινούς εποικισμούς στα εδάφη της Δυτικής Όχθης που καταλήφθηκαν από το Ισραήλ το 1967 και θεωρούνται παράνομοι από μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας.
Το ιστορικό βάρος της Βρετανίας στην περιοχή
Η βρετανική εμπλοκή στη σύγχρονη ιστορία του Ισραήλ και των Παλαιστινίων ξεκινά ήδη από το 1917, όταν η κυβέρνηση του Λονδίνου εξέδωσε τη Διακήρυξη Μπάλφουρ.
Με την επιστολή του τότε υπουργού Εξωτερικών Άρθουρ Μπάλφουρ προς τον λόρδο Ρότσιλντ, η Βρετανία εξέφραζε την υποστήριξή της για τη δημιουργία «εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό» στην Παλαιστίνη, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα θίγονταν τα δικαιώματα των μη εβραϊκών κοινοτήτων που ήδη ζούσαν στην περιοχή.
Για πολλούς στον αραβικό κόσμο, η Διακήρυξη Μπάλφουρ αποτέλεσε την απαρχή μιας ιστορικής αδικίας και ενός αποικιακού σχεδίου που οδήγησε σε δεκαετίες συγκρούσεων.
Για μεγάλο μέρος της εβραϊκής διασποράς, αντίθετα, αποτέλεσε τη στιγμή κατά την οποία μια μεγάλη δύναμη αναγνώρισε το δικαίωμα δημιουργίας ενός εβραϊκού κράτους.
Οι κυρώσεις και ο φόβος για ευρύτερο μποϊκοτάζ
Παρότι οι νέες βρετανικές κυρώσεις στοχεύουν τους εποικισμούς και όχι συνολικά το Ισραήλ, η εφαρμογή τους ενδέχεται να έχει ευρύτερες συνέπειες.
Πολλά προϊόντα που παράγονται στους εποικισμούς της Δυτικής Όχθης φέρουν ως προέλευση το Ισραήλ, γεγονός που δυσκολεύει τη διάκριση μεταξύ προϊόντων εποικισμών και προϊόντων εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της χώρας.
Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο εταιρείες και καταναλωτές που θέλουν να συμμορφωθούν με τις κυρώσεις να επιλέξουν την αποχή από ευρύτερα ισραηλινά προϊόντα.
Ακριβώς αυτή την «αλυσιδωτή πίεση» φοβάται το Ισραήλ, καθώς θεωρεί ότι μπορεί να οδηγήσει σε μια διεθνή εκστρατεία οικονομικής απομόνωσης.
Σύγκρουση με Νετανιάχου και Ουάσινγκτον
Η βρετανική στάση φέρνει το Λονδίνο σε τροχιά σύγκρουσης τόσο με την κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου όσο και με την Ουάσινγκτον.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο μετά την έκδοση ενταλμάτων σε βάρος Ισραηλινών ηγετών για φερόμενα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Η σύγκρουση αφορά κυρίως στις εξελίξεις στη Γάζα μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, αλλά και την κατάσταση στη Δυτική Όχθη, όπου διεθνείς οργανώσεις καταγγέλλουν αυξανόμενη βία από εξτρεμιστές εποίκους.
Ο Μίλιμπαντ, μετά από ενημέρωση για την κατάσταση στη Γάζα, δήλωσε ότι «πρέπει να δράσουμε και να δράσουμε πιο αποφασιστικά», λίγο πριν ανακοινωθούν οι κυρώσεις.
Η αντίδραση του Ισραήλ και των συμμάχων του
Η απάντηση από την ισραηλινή πλευρά ήταν πολύ έντονη. Αρχικά, ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι επιτέθηκε μέσω κοινωνικών δικτύων στη βρετανική κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι «οι Βρετανοί έχουν χάσει τον δρόμο τους» και κατηγορώντας την για «μίσος προς τους Εβραίους».
Η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς ο ίδιος ο Έντ Μίλιμπαντ είναι Εβραίος.
Η επιστροφή στο δίλημμα του 1917
Η βρετανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι ενέργειές της αποτελούν προσπάθεια να τηρηθεί η αρχική δέσμευση της Διακήρυξης Μπάλφουρ: η δημιουργία μιας εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό χωρίς την παραβίαση των δικαιωμάτων των άλλων κοινοτήτων.
Οι επικριτές του Ισραήλ υποστηρίζουν ότι η πολιτική των εποικισμών, οι κατασχέσεις γης και η μεταχείριση των Παλαιστινίων οδηγούν σε ένα καθεστώς μόνιμης ανισότητας.
Το Ισραήλ απορρίπτει τις κατηγορίες περί «απαρτχάιντ» και υποστηρίζει ότι οι πολιτικές ασφαλείας του αποτελούν απάντηση σε τρομοκρατικές απειλές.
Σε κάθε περίπτωση, οι βρετανικές κυρώσεις σηματοδοτούν μια σημαντική αλλαγή στάσης από μια χώρα που ιστορικά συνδέεται βαθιά με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και επαναφέρουν στο προσκήνιο το δύσκολο ερώτημα για το μέλλον της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης.
