Όταν ο γενικός γραμματέας του NATO, Μαρκ Ρούτε, επιλέγει να μιλήσει με τέτοια ωμότητα για την αδυναμία της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας, οι λέξεις του ηχούν περισσότερο ως σήμα κινδύνου παρά ως απλή διαπίστωση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ποιος και πως διευθύνει τον πόλεμο των ΗΠΑ στο Ιράν;-Το πεντάγωνο ή η τεχνητή νοημοσύνη της "Anthropic";
Η παραδοχή ότι «η βιομηχανική βάση απλώς δεν παράγει αρκετά» αποτελεί μια ιστορική ομολογία που υποδηλώνει ότι η Δύση βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο, εγκλωβισμένη ανάμεσα σε δύο μέτωπα που καταναλώνουν πόρους με ρυθμούς που δεν είχαν προβλεφθεί.
Η ομολογία αδυναμίας ως μοχλός πίεσης και στρατηγικό ρίσκο
Η δήλωση του Μαρκ Ρούτε για την ανεπάρκεια της παραγωγής όπλων είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Από τη μία, λειτουργεί ως ένας ωμός μοχλός πίεσης προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για άμεση αύξηση των αμυντικών κονδυλίων και επιτάχυνση των επενδύσεων. Από την άλλη, όμως, στέλνει ένα επικίνδυνο σινιάλο προς το Κρεμλίνο.
Γίνεται σαφές ότι η Μόσχα αντιλαμβάνεται αυτή την παραδοχή ως επιβεβαίωση της τακτικής της: η Δύση εξαντλείται σε έναν πόλεμο φθοράς, και τα οπλοστάσιά της δεν μπορούν να αναπληρωθούν με την ταχύτητα που απαιτεί το πεδίο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Απόστρατος Αξιωματικός των ΗΠΑ: Ο Πούτιν μπορεί να έχει δώσει μυστικό τελεσίγραφο στην χρήση πυρηνικών κατά του Ιράν απειλώντας το Ισραήλ
Η προειδοποίηση ότι οι ενεργειακές υποδομές θα αποτελέσουν τον κύριο στόχο σε περίπτωση κλιμάκωσης, δείχνει ότι το NATO προετοιμάζεται για έναν πόλεμο «σκοταδιού». Η ενέργεια δεν είναι πλέον ένα οικονομικό αγαθό, αλλά η αχίλλειος πτέρνα της ευρωπαϊκής συνοχής. Η Συμμαχία γνωρίζει ότι ένα πλήγμα στο δίκτυο ηλεκτροδότησης ή στις υποδομές φυσικού αερίου θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερη εσωτερική αστάθεια από οποιαδήποτε στρατιωτική εισβολή.
Η πρωτοβουλία PURL και η σκιά του Ιράν πάνω από το Κίεβο
Παρά τις διαβεβαιώσεις του Μαρκ Ρούτε ότι η ροή εξοπλισμού προς την Ουκρανία μέσω της πρωτοβουλίας PURL συνεχίζεται κανονικά, η ανάγκη του να διαψεύσει την αναδρομολόγηση όπλων προς το Ιράν γεννά σοβαρά ερωτήματα.
Η γεωπολιτική πραγματικότητα είναι αδυσώπητη και οι πόροι είναι πεπερασμένοι. Με την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή να απαιτεί προηγμένα συστήματα αεράμυνας και πυρομαχικά ακριβείας, το Κίεβο αναπόφευκτα αρχίζει να μπαίνει σε «δεύτερη μοίρα» στις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θάνατος Τανγκσίρι: Το πλήγμα στον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ
Η διάψευση του γγ. του NATO μπορεί να είναι διπλωματικά αναγκαία, αλλά στρατηγικά η μετατόπιση του κέντρου βάρους είναι ορατή. Το Ιράν αποτελεί μια συστημική απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια και την ενεργειακή σταθερότητα, γεγονός που αναγκάζει τη Δύση να κάνει δύσκολες επιλογές. Η Ουκρανία, αν και παραμένει κρίσιμη, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με τη «σιωπηρή» μείωση της στήριξης, καθώς τα οπλοστάσια των ΗΠΑ αδειάζουν και οι ανάγκες στον Κόλπο μεγαλώνουν.
Τα Στενά του Ορμούζ και η μάχη για την ενεργειακή επιβίωση της Ευρώπης
Η κινητοποίηση 22 χωρών για την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ, όπως ανακοίνωσε ο Μαρκ Ρούτε, είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι το NATO μεταφέρει το κέντρο βάρους του προς την ενέργεια. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν την «καρωτίδα» της παγκόσμιας οικονομίας και η Συμμαχία επιχειρεί να προλάβει έναν στρατηγικό στραγγαλισμό της Ευρώπης πριν αυτός ξεκινήσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας: Ραγδαία αύξηση των αιτημάτων επιστροφής μεταναστών από χώρες της ΕΕ προς την Ελλάδα
Η παρουσία μιας τόσο πολυεθνικής δύναμης στην περιοχή δείχνει ότι η Δύση δεν πρόκειται να επιτρέψει στην Τεχεράνη να χρησιμοποιήσει την ενέργεια ως όπλο εκβιασμού.
Ωστόσο, αυτή η υπερεξάπλωση των δυνάμεων του NATO από την Ανατολική Ευρώπη μέχρι τον Περσικό Κόλπο, τη στιγμή που η παραγωγή όπλων υστερεί, δημιουργεί μια επικίνδυνη ανισορροπία.
