Το καλοκαίρι του 2015 η Ελλάδα δεν ήταν απλώς μια χώρα σε κρίση· ήταν το πεδίο ενός ανελέητου πειράματος στα χέρια της παγκόσμιας ελίτ. Ενώ ο ελληνικός λαός, με μια πρωτοφανή κραυγή αξιοπρέπειας, έλεγε το ιστορικό «Όχι» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, πίσω από τις κλειστές πόρτες των υπερατλαντικών emails παιζόταν μια φάρσα που προκαλεί ανατριχίλα. Τα 3,5 εκατομμύρια σελίδες από τα αρχεία του Τζέφρι Επστάιν που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτουν ότι ο καταδικασμένος χρηματιστής και η «σιδηρά κυρία» των τραπεζών, Αριάν ντε Ρότσιλντ, γνώριζαν το τέλος του δράματος πριν καν στεγνώσει το μελάνι στα ψηφοδέλτια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αποκάλυψη-βόμβα για τα μνημόνια στα αρχεία του Επστάιν! Η Ελλάδα λεηλατήθηκε για να σωθούν οι τράπεζες του Βορρά
6 Ιουλίου 2015: Όταν η Ελίτ «δίκαζε» την Αθήνα
Μόλις ξημέρωσε η 6η Ιουλίου, με τις τράπεζες κλειστές και τον κόσμο στις ουρές των 60 ευρώ, η Αριάν ντε Ρότσιλντ —η πρώτη γυναίκα που έσπασε το άβατο της ηγεσίας του οίκου Edmond de Rothschild— έστελνε ενημερώσεις στον Επστάιν που σοκάρουν για τον κυνισμό τους. Με μια ψυχρότητα που τρομάζει, αποκάλυπτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη «θυσιάσει» τον Γιάνη Βαρουφάκη στο βωμό της διαπραγμάτευσης. «Ακούγεται έντονα ότι ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε», έγραφε, περιγράφοντας την αποπομπή του ως μια κίνηση τακτικισμού για να αλλάξει το κλίμα στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως να μετακινηθεί ούτε εκατοστό από το πλαίσιο της υποταγής.
Η απάντηση του Επστάιν, λίγα λεπτά αργότερα, ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της παγίδας. Για τον σκοτεινό χρηματιστή, η έξοδος του Βαρουφάκη δεν ήταν λύση, αλλά η αρχή του τέλους. Λίγα λεπτά αργότερα ο Έπσταιν απαντά: «Η παραίτηση του Έλληνα υπουργού παρουσιάζει στην Ελλάδα ένα πιο σκληρό πρόβλημα, όχι ένα ευκολότερο. Τώρα θα τους ζητηθεί να έρθουν με λύση. Όχι με προτάσεις. Τώρα την έχουν πραγματικά γ@@@σει».Η ελίτ ήξερε ότι χωρίς τον «απρόβλεπτο» υπουργό, η ελληνική κυβέρνηση ήταν πια πλήρως ελεγχόμενη και έρμαιο των δανειστών.
Τουρίστες, σορτσάκια και περιφρόνηση
Το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτής της αλληλογραφίας, ωστόσο, δεν είναι οι οικονομικές αναλύσεις, αλλά η βαθιά περιφρόνηση της Αριάν ντε Ρότσιλντ για την ίδια την Αθήνα και τους ανθρώπους της. Την ώρα που η πόλη έβραζε από αγωνία για το αύριο, η τραπεζίτης εξέφραζε την αηδία της για το «θέαμα» της πρωτεύουσας. «Μισώ πραγματικά αυτή την πόλη, γεμάτη τουρίστες με σορτσάκια... τι θέαμα!», έγραφε στον Επστάιν. Αυτή η φράση αποτυπώνει όλο το χάσμα, από τη μία ένας λαός που παλεύει για την αξιοπρέπειά του και από την άλλη μια κάστα δισεκατομμυριούχων που μας έβλεπε ως μια ενοχλητική λεπτομέρεια στο δικό τους «σκηνικό».
Ποιοι κρύβονται πίσω από την κουρτίνα;
Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Τι δουλειά είχε ο Τζέφρι Επστάιν, ένας άνθρωπος που σήμερα γνωρίζουμε ότι βρισκόταν στο κέντρο ενός παγκόσμιου κυκλώματος φρίκης, να ανακατεύεται στην ελληνική κρίση; Γιατί η επικεφαλής των Ρότσιλντ ένιωθε την ανάγκη να τον ενημερώνει για τις κινήσεις του Τσίπρα και του Τσακαλώτου;
Η αλήθεια είναι ότι ο Επστάιν λειτουργούσε ως ο «αόρατος συνδετικός κρίκος» της παγκόσμιας εξουσίας. Ήταν ο άνθρωπος που ένωνε τραπεζίτες, πολιτικούς και ακαδημαϊκούς σε ένα κοινό δίκτυο συμφερόντων. Η αλληλογραφία για την Ελλάδα αποδεικνύει ότι το δημοψήφισμα και η παραίτηση Βαρουφάκη ήταν απλώς κινήσεις σε μια σκακιέρα που είχε στηθεί πολύ μακριά από την Αθήνα.
Σήμερα, η αποκάλυψη αυτών των emails λειτουργεί ως η απόλυτη δικαίωση για όσους φώναζαν ότι η Ελλάδα λεηλατήθηκε και προδόθηκε. Η τύχη μας δεν κρίθηκε στα καταφύγια των Βρυξελλών, αλλά στα πληκτρολόγια ανθρώπων που μας έβλεπαν με απέχθεια. Η «πτώση» του Βαρουφάκη και η μετατροπή του «Όχι» σε «Ναι» ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα, καταγεγραμμένο στις μαύρες σελίδες των αρχείων Επστάιν.
