Ο πρόεδρος της Ουκρανίας σημειώνει ότι έχουν περάσει 9 χρόνια από τότε που η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία. Εάν επιστρέψουν την Κριμαία, η ειρήνη θα αποκατασταθεί, είπε ο Ζελένσκι στον λογαριασμό του στο Twitter.
«Πριν από 9 χρόνια ξεκίνησε η ρωσική επιθετικότητα στην Κριμαία. Επιστρέφοντας την Κριμαία, θα αποκαταστήσουμε την ειρήνη. Αυτή είναι η γη μας. Οι άνθρωποί μας. Η ιστορία μας. Θα επιστρέψουμε την ουκρανική σημαία σε κάθε γωνιά της Ουκρανίας», δήλωσε ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2014, ο Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε στρατιωτικούς ελιγμούς στα σύνορα με την Ουκρανία. Φιλορωσικές πολιτοφυλακές καταλαμβάνουν τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης και το Κοινοβούλιο στη Συμφερούπολη, την πρωτεύουσα της χερσονήσου της Κριμαίας.
Οι φιλορωσικές δυνάμεις διοργανώνουν, στις 16 Μαρτίου, ένα λεγόμενο δημοψήφισμα, στο οποίο ήταν δυνατή η ψηφοφορία και διαδικτυακά. Οι κάτοικοι της Κριμαίας είχαν μόνο δύο επιλογές για να διαλέξουν: άμεση ένταξη στη Ρωσία ή μεγαλύτερη αυτονομία από την Ουκρανία.
Το 95,5% των ψηφοφόρων της Κριμαίας επέλεξαν να ενταχθούν στη Ρωσία, σύμφωνα με το Κρεμλίνο. Τουλάχιστον 100 χώρες του κόσμου κατήγγειλαν το δημοψήφισμα ως παράνομο. Το 58% των κατοίκων της Κριμαίας την εποχή του δημοψηφίσματος ήταν Ρώσοι, οι υπόλοιποι Ουκρανοί και Τάταροι.
Οι δύο εθνοτικές μειονότητες γενικά μποϊκόταραν το δημοψήφισμα και στη συνέχεια έγιναν αντικείμενο πολυάριθμων ενεργειών που χαρακτηρίστηκαν από διεθνείς οργανισμούς ως σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στις 21 Μαρτίου 2014, τέσσερις μήνες μετά την έναρξη των φιλοδυτικών διαδηλώσεων στην Ουκρανία, ο Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε τον νόμο που επισημοποιεί την ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στις 25 Απριλίου 2014, τα κρατικά σύνορα της Ρωσίας καθορίστηκαν μονομερώς μεταξύ της Κριμαίας και της Ουκρανίας.
Η Κριμαία ήταν μέρος της Ρωσίας από τον 18ο αιώνα μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου 1954, όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ μετέφερε την Κριμαία στην Ουκρανία. Αυτό χαρακτηρίστηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν ως «ληστεία σε αυτοκινητόδρομο».
