Η Μάχη του Σολεντάρ δείχνει το πλεονέκτημα που συνεχίζει να έχει η Ρωσία στο πυροβολικό και τη δύναμη πυρός γενικά και επιβεβαιώνει την ανάγκη της Ουκρανίας να λάβει περισσότερα δυτικά όπλα, αν και ο ουκρανικός στρατός θα έχει υλικοτεχνικές επιπλοκές για τη διαχείριση και τη συντήρηση των διαφόρων αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων που υπόσχονται.
Το ΝΑΤΟ, σύμφωνα με την εκτίμηση ορισμένων εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται σε άρθρα που δημοσιεύθηκαν από τα πρακτορεία AFP και EFE, τις τελευταίες ημέρες, ο ρωσικός και ο ουκρανικός στρατός έχουν διεκδικήσει ο καθένας τον έλεγχο της πόλης Σολεντάρ στην ανατολική Ουκρανία, η οποία, μαζί με τη γειτονική πόλη Μπαχμούτ, έχει γίνει το σκηνικό σκληρών μαχών, που περιγράφεται από έναν σύμβουλο του Ουκρανού προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι ως η πιο αιματηρή από την αρχή της ρωσικής εισβολής.
Η εξέλιξη των μαχών στο Σολεντάρ και στο Μπαχμούτ δείχνει ξεκάθαρα ότι η Ρωσία εξακολουθεί να είναι ικανή να συγκεντρώνει μαζικά τη δύναμη πυρός προς μία κατεύθυνση και να συνεχίζει τον αγώνα παρά τις υψηλές ανθρώπινες απώλειες μεταξύ των δικών της στρατευμάτων, σημειώνει ο Mikola Bielieskov, στρατιωτικός αναλυτής στη ΜΚΟ " Come Back Alive ".
Τακτική "Ανθρώπινα Κύματα"
Σύμφωνα με Ουκρανούς στρατιώτες, Ρώσοι μισθοφόροι της ομάδας Wagner, που συμμετέχουν ουσιαστικά στη μάχη Σολεντάρ, επιτίθενται τώρα σε ουκρανικές θέσεις σε μικρές ομάδες σε διαδοχικά κύματα. Όσοι στο πρώτο κύμα, λιγότερο προετοιμασμένοι, σκοτώνονται συχνά στη μάχη, αλλά καταφέρνουν να εντοπίσουν τις θέσεις του εχθρού και να τον εξουθενώσουν.
Ακολουθεί το δεύτερο κύμα, αποτελούμενο από στρατιώτες καλύτερα εκπαιδευμένους και πιο ικανούς να εξουδετερώσουν τα ουκρανικά στρατεύματα. Αυτή η τακτική του «ανθρώπινου κύματος» δείχνει ότι η Ρωσία δεν βασίζεται πλέον τόσο πολύ στο πυροβολικό όσο στα προηγούμενα στάδια του πολέμου κατά της Ουκρανίας, και αντίθετα είναι πρόθυμη να χάσει μεγάλο αριθμό στρατιωτών σε επιθέσεις υπό την ηγεσία του πεζικού. «Γνωρίζαμε ότι η ζωή έχει μικρή αξία στη Ρωσία, αλλά εξακολουθεί να μας εκπλήσσει πόσο μακριά έχουν φτάσει», λέει ο Oleksii Melnik, πρώην Ουκρανός στρατιωτικός αξιωματούχος
Σύμφωνα με τον ίδιο, αντιμέτωποι με αυτή την τακτική των ρωσικών στρατευμάτων, τα ουκρανικά στρατεύματα αναγκάζονται να αντεπιτεθούν με πεζικό ή ειδικές δυνάμεις, γεγονός που οδηγεί επίσης σε σημαντικές ανθρώπινες απώλειες μεταξύ των Ουκρανών στρατιωτών, με εναλλακτική την απόσυρση. Σχολιάζοντας τη συζήτηση κατά πόσο θα είχε νόημα ο ουκρανικός στρατός να συνεχίσει να υπερασπίζεται την περιοχή Μπαχμούτ-Σολεντάρ, ο Μέλνικ πιστεύει ότι είναι δύσκολο να εξαχθεί συμπέρασμα και γι' αυτό οι Ουκρανοί ηγέτες πρέπει να αποφασίσουν εάν το τίμημα στις ανθρώπινες ζωές των οι στρατιώτες αξίζει να πληρωθούν.
Όσον αφορά τις αντεπιτιθέμενες επιχειρήσεις, ο ίδιος ο Αρχηγός του Επιτελείου του Ουκρανικού Στρατού, Στρατηγός Βάλερι Ζαλούζνι, δήλωσε ότι οι απώλειες που υπέστησαν κατά την ανάκτηση των χαμένων εδαφών μπορεί να είναι μεγαλύτερες από αυτές που προκλήθηκαν από την άμυνά τους.
Η ανάγκη για δυτικά τανκς
Επομένως, παρόλο που η Ουκρανία έχει λάβει μεγάλη ποσότητα δυτικών όπλων από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, παραμένουν ανεπαρκή και η έλλειψη τανκς από αυτή τη στρατιωτική βοήθεια δείχνει τώρα την επίδρασή της στις μάχες του Μπαχμούτ και του Σολεντάρ. «Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, ο εξοπλισμός χαλάει» και τα πυρομαχικά είναι ανεπαρκή, παραπονιέται ένας Ουκρανός διοικητής δεξαμενόπλοιου που πήρε συνέντευξη στο μέτωπο από το France Presse.
«Δεν έχουμε ανταλλακτικά για συντήρηση τανκ και οι ράγες σπάνε, οπότε όταν η ταξιαρχία συντήρησής μας βλέπει άρματα μάχης που έχουν χτυπηθεί, τους παίρνουν ό,τι χρειάζονται», λέει ο ουκρανικός στρατός, δίπλα σε ένα παλιό σοβιετικό T-64 τανκ , μοντέλο εκσυγχρονισμένο από την Ουκρανία και το οποίο πριν από τη ρωσική εισβολή αποτελούσε την πλειοψηφία στο απόθεμα περίπου 900 αρμάτων του ουκρανικού στρατού.
Έκτοτε, η Ουκρανία έχει λάβει από ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά από την Πολωνία, περίπου 300 άρματα μάχης T-72, επίσης σοβιετικού μοντέλου στον εξοπλισμό του ουκρανικού στρατού, και επιπλέον, έχει αιχμαλωτίσει στη μάχη εκατοντάδες άρματα μάχης όλων των τύπων που χρησιμοποιούνται από Ρωσικός στρατός (T-62, T-64, T-72, T-80, T-90). Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα αυτή την εβδομάδα άσκησε και πάλι πίεση στις δυτικές χώρες να ενισχύσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, η οποία έχει λάβει μέχρι στιγμής πυρομαχικά, πυροβολικό, αντιαεροπορικά συστήματα και τεθωρακισμένο πεζικό.
Δυτικά τανκς, πιο αποτελεσματικά από τα σοβιετικά
Το ενδιαφέρον του Κιέβου στρέφεται προς το γερμανικό τανκ Leopard 2, το οποίο η Πολωνία έχει δείξει ότι είναι διατεθειμένη να προσφέρει στην Ουκρανία από τη δική της προμήθεια, εάν η Γερμανία συμφωνήσει. Αυτό το τανκ είναι ανώτερο από τα σοβιετικά από πολλές απόψεις, με το πιο σημαντικό να είναι ο χώρος αποθήκευσης πυρομαχικών, εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας Ουκρανός πλοίαρχος, Volodymyr Tchaikovsky.
«Σε ένα σοβιετικό τανκ, το πλήρωμα κάθεται στα πυρομαχικά, οπότε αν χτυπηθεί το τανκ, το πλήρωμα πεθαίνει σίγουρα», ενώ στο τανκ Leopard τα πυρομαχικά αποθηκεύονται πίσω από ένα θωρακισμένο πάνελ, επισημαίνει ο ουκρανικός στρατός. «Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο χρειαζόμαστε δυτικά τανκς. Τα υπόλοιπα - GPS, νυχτερινή όραση, θερμική όραση - είναι δευτερεύοντα», προσθέτει.
Και ο αναλυτής της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης CSIS Mark Cancian τονίζει τη σημασία αυτού του σημείου, προσθέτοντας ότι τα δυτικά τανκς έχουν επίσης καλύτερα συστήματα αναγνώρισης στόχων και μπορούν να χτυπήσουν σε μεγαλύτερη απόσταση. Ωστόσο, πιστεύει ότι τα δυτικά τανκ «δεν θα είναι μια θαυματουργή θεραπεία», καθώς ακόμη και αν φτάσουν στην Ουκρανία ο μειωμένος αριθμός τους «θα σημαίνει κάτι πιο συμβολικό από ένα πραγματικό στρατιωτικό δυναμικό», επομένως προτείνει μάλλον τον γρήγορο εκσυγχρονισμό των ουκρανικών αρμάτων μάχης T-72 με συστήματα στον εξοπλισμό δυτικών αρμάτων μάχης.
"Ένας λογιστικός πονοκέφαλος"
Επίσης, η παραλαβή δυτικών τεθωρακισμένων και αρμάτων μάχης θέτει στον ουκρανικό στρατό υλικοτεχνικές προκλήσεις λόγω της ποικιλομορφίας αυτών των οχημάτων. Η Γαλλία, η Γερμανία και οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν την περασμένη εβδομάδα να παραδώσουν στην Ουκρανία 40 γερμανικά τεθωρακισμένα οχήματα Marder, 50 αμερικανικά τεθωρακισμένα οχήματα Bradley και μερικά γαλλικά ελαφρά άρματα μάχης AMX-10 RC, σύμφωνα με πηγή στο Παρίσι, η γαλλική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να παραδώσει περίπου 40 τέτοια οχήματα. Η Βρετανία, με τη σειρά της, είπε ότι θα μπορούσε να προσφέρει στην Ουκρανία άρματα μάχης Challenger 2.
Αλλά «ένα πράγμα είναι να δίνεις όλο αυτόν τον εξοπλισμό και άλλο να τον χρησιμοποιείς», σχολιάζει μια αμερικανική στρατιωτική πηγή. «Τα σοβιετικά τανκς είναι πολύ απλά, έχουν λιγότερα ηλεκτρονικά. Δεδομένης της ποικιλίας των δυτικών αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων που υποσχέθηκαν, αυτό κινδυνεύει να γίνει λογιστικός πονοκέφαλος για τον ουκρανικό στρατό, δεδομένου ότι κάθε τύπος οχήματος έχει τα δικά του συστήματα, κινητήρες και όπλα διαφορετικού διαμετρήματος, προειδοποιεί ένας Γάλλος αξιωματικός με τη σειρά του.
Έτσι, «η αποστολή 10 αρμάτων μάχης Challenger 2 από τη Βρετανία θα ήταν ένα δηλητηριασμένο δώρο. Αυτό θα απαιτούσε την κινητοποίηση μιας ολόκληρης αλυσίδας εκπαίδευσης και συντήρησης για περιορισμένη διαθεσιμότητα και επομένως ελάχιστη επίδραση στο έδαφος», πιστεύει ο Léo Péria-Peigné, ειδικός σε εξοπλισμούς στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (IFRI). Ωστόσο, διευκρινίζει, «η Ουκρανία βρίσκεται σε κατάσταση γενικής κινητοποίησης, επομένως διαθέτει σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό» και «εσωτερικές δομές και συσκευές για να αφομοιώσει όλο αυτόν τον ποικίλο εξοπλισμό».
Σε κάθε περίπτωση, η Ρωσία δεν θα κερδίσει αυτόν τον πόλεμο, εκτιμά από την πλευρά του ο Oleksii Melnik. «Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ότι όσο περισσότερο διαρκέσει, τόσο περισσότεροι Ουκρανοί θα πεθαίνουν και τόσο πιο αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα θα είναι σε ολόκληρο τον κόσμο, κάτι που θα απαιτήσει περισσότερη προσπάθεια και χρόνο για να ξεπεραστούν», καταλήγει.
