Μια σοβαρή καταγγελία για trafficking σε περιοχές της Ηλείας φέρνει σήμερα στο φως η εφημερίδα «Espresso».
Σε περιοχές όπως το Κουνουπέλι Μανωλάδας και το πευκοδάσος της Στροφυλιάς έχει στηθεί, σύμφωνα με την εφημερίδα «Espresso», ένα καλά οργανωμένο σκλαβοπάζαρο από κυρίως Βαλκάνιους μαστροπούς (Βούλγαροι, Ρουμάνοι) που εξωθούν στην πορνεία κυρίως αλλοδαπές αλλά και γυναίκες Ρομά, οι οποίες βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση.
Το υπαίθριο πορνείο, σύμφωνα με πληροφορίες της «Espresso», είναι μετακινούμενο και η μεταφορά γίνεται με βαν για να αποφεύγουν οι μαστροποί τα αδιάκριτα βλέμματα και να μην κινούν υποψίες. Τα «αφεντικά» φέρονται να σέρνουν τις περιπλανώμενες και εξαθλιωμένες γυναίκες από μαχαλά σε μαχαλά και τις περνούν από «casting», όπου στέκονται ως πελάτες σε μια ατελείωτη ουρά εργάτες γης από την Ινδία, το Μπανγκλαντές, το Πακιστάν.
Οι γυναίκες εξαναγκάζονται να πουλήσουν το κορμί τους σε καλύβες ή ανάμεσα στις φυλλωσιές από τα καλαμπόκια, για ευτελή ποσά που ξεκινούν από τα 10 ευρώ και φτάνουν τα 20 ευρώ.
«Υποψήφιοι πελάτες»
Για να μη γίνονται «ορατοί», συνήθως οι μαστροποί έχουν ως έδρα τους την Πάτρα, απ’ όπου μεταφέρουν τις γυναίκες με κλειστά βαν, έχοντας όμως προηγουμένως ρίξει σύρμα στους «υποψήφιους πελάτες», ενώ κάθε τόσο αλλάζουν τους χώρους συνεύρεσης στο ύπαιθρο προκειμένου να μην είναι εύκολος ο εντοπισμός τους από τις Αρχές. Σε ένα βράδυ κάθε γυναίκα συνευρίσκεται μέχρι και με 30 άντρες, ενώ ειδικά τις ημέρες πληρωμής των ξένων εργατών, οι εκδιδόμενες κοπέλες γίνονται... ανάρπαστες.
Τι αναφέρει γυναίκα αστυνομικός
Γυναίκα αστυνομικός, και μάλιστα με συνδικαλιστική δράση, που ρωτήθηκε από την «Espresso», ανέφερε σχετικά:
«Στις επίμαχες περιοχές που υπάγονται κυρίως στο Αστυνομικό Τμήμα Βάρδας δεν υπάρχουν... νόμιμοι οίκοι ανοχής, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται τέτοιου είδους φαινόμενα. Εμείς δεν έχουμε τέτοιες καταγγελίες, γιατί προφανώς αυτό βολεύει και εξυπηρετεί πολλούς...
Ούτε όμως και οι γυναίκες θύματα έχουν απευθυνθεί σε εμάς, γιατί προφανώς φοβούνται. Ακούγονται πολλά... Σε επίπεδο πάντως τοπικών αρχόντων κατ’ ιδίαν έχει διατυπωθεί και η εξοργιστική άποψη πως "από το να... ρίχνονται σε ντόπιες γυναίκες οι ξένοι εργάτες ή να βιάζονται μεταξύ τους στα παραπήγματα όπου ζουν ομαδικά, είναι προτιμότερο να κάνουμε τα στραβά μάτια..."».
